Prawdziwa pobożność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prawdziwa pobożność – ogólnoświatowa seria trzydniowych zgromadzeń religijnych zorganizowanych przez Świadków Jehowy w około 140 krajach. Kongresy rozpoczęły się latem 1989 roku na półkuli północnej, a zakończyły na początku 1990 roku na półkuli południowej. W 1210 zgromadzeniach uczestniczyło ponad 6 600 000 osób, a 123 688 zostało ochrzczonych[1]. Myśl przewodnia oparta była na wersecie biblijnym: „Jednakże ty, człowiecze Boży, (...) zabiegaj o sprawiedliwość, pobożność” (1 Tm 6:11). Celem programu było zwrócenie uwagi na potrzebę okazywania prawdziwej pobożności oraz zachęcenie do przejawiania jej w jeszcze pełniejszej mierze[2][3].

Kongresy międzynarodowe w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Kongres międzynarodowy w Chorzowie

Przygotowania[edytuj | edytuj kod]

W październiku 1987 roku na dorocznym zebraniu statutowym pensylwańskiej korporacji Towarzystwa Strażnica ogłoszono, że kongresy międzynarodowe w roku 1989 odbędą się w Polsce.

W hotelach w miastach kongresowych zakwaterowało się około 12 tysięcy osób, natomiast polscy Świadkowie Jehowy zapewnili noclegi dla ok. 60  tysięcy delegatów. Zakwaterowali ich w domach i mieszkaniach prywatnych, w Salach Królestwa, w internatach i namiotach. W Poznaniu znaleziono noclegi dla 16 tysięcy delegatów, w Warszawie dla 21 tysięcy, a w Chorzowie — dla 30 tysięcy. Do transportu wynajęto autobusy i specjalne składy pociągów[4][5][6].

Był to drugi kongres międzynarodowy organizowany w Polsce (poprzedni – „Lud zachowujący prawość” – odbył się w 1985 roku), a pierwszy po odzyskaniu prawnej rejestracji w Polsce[7].

Kongresy pod hasłem: „Prawdziwa pobożność” odbyły się w dniach od 4 do 6 sierpnia 1989 roku w Chorzowie[8] i Poznaniu[9] oraz od 11 do 13 sierpnia w Warszawie[10] w Polsce. Podobne zorganizowano także w innych miastach świata.

Specjalne punkty programu[edytuj | edytuj kod]

Ponieważ zgromadzenia miały charakter międzynarodowy, przekazano na nich pozdrowienia z około 25 krajów. W Warszawie część programu tłumaczono jednocześnie na 16 języków (w Poznaniu na 13, a w Chorzowie na 15)[11][5]. Na kongresach w Polsce gościło 5 członków Ciała Kierowniczego.

Książka Pytania młodych ludzi. Praktyczne odpowiedzi wydana na kongres 1989 r.

Publikacje: Uczestnicy kongresów w Polsce po raz pierwszy w historii otrzymali na kongresie nowe publikacje: broszurę Czy wierzyć w Trójcę? i traktaty: W co wierzą Świadkowie Jehowy? i Dlaczego można zaufać Biblii?[12]. Na kongresach w innych krajach wyjątkowy charakter miał program w piątkowe popołudnie, gdy młodych uczestników kongresu (w wieku od 10 do 19 lat) poproszono o zajęcie miejsc w zarezerwowanym sektorze. Po specjalnych przemówieniach każdy z nich otrzymał nową książkę Pytania młodych ludzi. Praktyczne odpowiedzi (tom 1)[13][14]. Zgromadzeni otrzymali też książkę: Biblia – słowo Boże czy ludzkie?[4].

Dramat (przedstawienie kostiumowe): Podporządkujcie się Jehowie.

Wykład publiczny: Zbliża się wyzwolenie ludzi prawdziwie pobożnych!.

4–6 sierpnia: Chorzów, Stadion Śląski: 65 710 obecnych – ochrzczono 2663 osoby, Poznań, Stadion Warty[15][16]: 40 442 obecnych – ochrzczono 1525 osób, 11–13 sierpnia w Warszawie na Stadionie Dziesięciolecia: 60 366 obecnych – ochrzczono 1905 osób[4][5][17][18][19][20].

W Polsce w kongresach uczestniczyło 166 518 osób[21], w tym delegacje z co najmniej 37 krajów europejskich (721 delegatów z Wielkiej Brytanii[22], delegacje z Włoch, Francji, Skandynawii, Grecji, Węgier[23], z krajów, gdzie w tym czasie działalność Świadków Jehowy była ograniczona lub zakazana (przeszło 6000 z ZSRR[24][25][26][17], NRD)[27] oraz z Japonii, Stanów Zjednoczonych i Kanady[28][29].

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Czechosłowacji wydało zgodę na oficjalny przyjazd na kongresy do Polski ok. 10 tysięcy Świadków Jehowy z Czechosłowacji – była to wówczas przeszło połowa wyznawców w tym kraju[30]. Niektórzy z delegatów z Czechosłowacji, ZSRR i innych krajów Europy Wschodniej po raz pierwszy brali udział w spotkaniu, na którym liczba współwyznawców przekraczała 15—20 osób[21][31][32][33][34][35][17].

W „Życiu Warszawy” z 16 sierpnia 1989 roku tak napisano o kongresie na warszawskim Stadionie Dziesięciolecia: „Te spotkania mają dla wyznawców Boga Jehowy ogromne znaczenie — mówią sami. — Są z pewnością manifestacją jedności współwyznawców (...). I jeszcze jedno — mogą być uczestnicy kongresu wzorem do naśladowania, gdy mowa o zachowaniu porządku, spokoju i czystości”[11].

Administracja zgromadzenia[edytuj | edytuj kod]

Pozostałe kongresy na świecie[edytuj | edytuj kod]

Ponad 6 600 000 uczestników 1210 zgromadzeń Świadków Jehowy w około 140 krajach. Na zjazdach tych ochrzczono 123 688 osób[36].

W lipcu, miesiąc po uznaniu prawnym Świadków Jehowy na Węgrzech 9477 osób przybyło na pierwszy oficjalny kongres po zniesieniu zakazu, który się odbył w budapeszteńskiej hali sportowej[37][38]. W Europie Zachodniej na kongres przybyło ogółem 977 977 osób, a 25 807 osób zostało ochrzczonych. Liczba obecnych: Austria – 25 153, Finlandia – 25 679, Francja – 156 751, Hiszpania – 115 981, Holandia – 44 185, Luksemburg – 3131, Norwegia – 13 829, Portugalia – 59 787, RFN – 159 819, Szwajcaria – 23 867, Szwecja – 30 943, Wielka Brytania – 160 704 i Włochy – 240 041[4].

W Stanach Zjednoczonych w 133 kongresach uczestniczyło 1 366 700 osób, a 18 011 ochrzczono [11][39]. W Argentynie w październiku i listopadzie 1989 roku odbyło się 28 kongresów, na które przybyły 130 262 osoby, w tym 79 858 głosicieli z tego kraju[40]. W Brazylii odbyło się 108 kongresów[14]. Powracający z obozów dla uchodźców w Mozambiku, Świadkowie Jehowy zorganizowali wielki kongres w okolicach Maputo[41] W trzech kongresach na Bahamach uczestniczyło 2448 osób, a 48 zostało ochrzczonych[39]. W kongresie w Gujanie Francuskiej wzięło udział 1425 osób, a 28 ochrzczono[42]. W kongresie na Gwadelupie wzięło udział 12 339 osób, a 308 zostało ochrzczonych[42]. We wrześniu 1989 roku w kongresach na Wyspach Salomona uczestniczyło 2339 osób, a 37 z nich zostało ochrzczonych[43].

Wiosną 1990 roku na zebraniach zborowych przedstawiony został specjalny program: „Entuzjastyczne wysławianie Jehowy na kongresach w Polsce”. Był on ilustrowany przezroczami ukazującymi najważniejsze wydarzenia z kongresów pod hasłem „Prawdziwa pobożność”, które w roku 1989 odbyły się w Polsce[44].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Służenie Jehowie z radością. „Strażnica Zwiastująca Jehowy”, s. 10–15, 1 stycznia 1991. 
  2. Zapraszamy na kongres „Prawdziwa Pobożność”. „Nasza Służba Królestwa”, s. 5–8, lipiec 1989. 
  3. Zabiegajmy o prawdziwą pobożność jako ochrzczeni chrześcijanie. „Strażnica Zwiastująca Jehowy”, s. 10–14, 1 marca 1990. 
  4. a b c d Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy” 15 stycznia 1990, ss. 25–29 Prawdziwa pobożność jest użyteczna wszechstronnie
  5. a b c Przebudźcie się!” 8 stycznia 1990, ss. 20–25 Polska gości Świadków Jehowy
  6. Watchtower: Nasza historia. jw2018.org, 2018-08-08. [dostęp 2018-11-27].
  7. Błogosławieństwa Jehowy wzbogaciły moje życie. „Strażnica Zwiastująca Jehowy”, s. 28–32, 15 września 2015. 
  8. Dziennik Telewizyjny wydanie główne z dn. 5.08.1989, Telewizja Polska
  9. Dziennik Telewizyjny wydanie główne z dn. 4.08.1989, Telewizja Polska (od 12,04 min.)
  10. Dziennik Telewizyjny wydanie główne z dn. 11.08.1989, Telewizja Polska (od 18,18 min.)
  11. a b c Ciekawe szczegóły ze sprawozdania z różnych krajów. Opublikowane w Roczniku Świadków Jehowy na rok 1990, ss. 9–12
  12. Dlaczego można zaufać Biblii.
  13. Jak możemy pokazać, że kochamy Jehowę?. „Strażnica Zwiastująca Jehowy”, s. 22–27, 15 września 2015. 
  14. a b Rocznik Świadków Jehowy 1997 s. 178
  15. Aleksandra Matelska „...w miłości nie ma bojaźni” Nazistowskie prześladowania Świadków Jehowy w Polsce, ss. 236, Wydawnictwo A Propos, wyd. II, Wrocław 2010, ​ISBN 978-83-61387-19-0
  16. Okręgowe Kongresy Świadków Jehowy. „Dziennik Polski”, s. 2, 5, 6 sierpnia 1989. 
  17. a b c Prawdziwa pobożność na Stadionie X-lecia. „Gazeta Wyborcza”, s. 3, 15 sierpnia 1989. archiwum.wyborcza.pl. 
  18. Świadkowie wyjdą z wody. „Gazeta Wyborcza. Bielsko-Biała”, s. 1, 5 sierpnia 2006. archiwum.wyborcza.pl. 
  19. Kongres Świadków Jehowy w Warszawie. 60 tys. wiernych i goście z 26 krajów. „Dziennik Polski”, s. 1, 12-15 sierpnia 1989. 
  20. Jolanta Kocjan. „Prawdziwa Pobożność”. „Echo Chełmka”, s. 6, 10 września 1989. 
  21. a b Watchtower. Jehowa zgromadza swój radosny lud. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 28–32, 15 września 2012. 
  22. Rocznik Świadków Jehowy 2000 ss. 132, 133
  23. 13 VIII 1989. „Gazeta Wyborcza”, s. 2, 13 sierpnia 1999. archiwum.wyborcza.pl. 
  24. Rocznik Świadków Jehowy. 2007. s. 200.
  25. Современная деятельность Свидетелей Иеговы: Россия (ros.). jw-russia.org. [dostęp 2015-12-04].
  26. Watchtower. Jehowa obficie błogosławił mojej decyzji. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXIX, s. 17–21, październik 2018. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  27. Czysta mowa jednoczy wielką rzeszę czcicieli Boga. „Strażnica Zwiastująca Jehowy”, s. 24, 15 stycznia 1991. 
  28. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego ss. 278, 279
  29. Watchtower: Nasza historia. jw2018.org, 2018-09-01. [dostęp 2018-08-09].
  30. Rocznik Świadków Jehowy 2000 ss. 209, 210
  31. Rocznik Świadków Jehowy 2008 ss. 109, 197, 199
  32. Rocznik Świadków Jehowy 2007 ss. 200, 201
  33. Rocznik Świadków Jehowy 2004 s. 120
  34. Rocznik Świadków Jehowy 2002 ss. 229–231
  35. Nasza Służba Królestwaluty 1989 ss. 5, 6
  36. Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy1 stycznia 1991, s. 12 Służenie Jehowie z radością
  37. Jehowa chroni swój lud na Węgrzech. „Strażnica Zwiastująca Jehowy”, s. 12, 15 lipca 1993. 
  38. Rocznik Świadków Jehowy 1996 s. 110
  39. a b Wiadomości teokratyczne. „Nasza Służba Królestwa”, s. 4, listopad 1989. 
  40. Wiadomości teokratyczne. „Nasza Służba Królestwa”, s. 7, kwiecień 1990. 
  41. Rocznik Świadków Jehowy 1996 s. 175
  42. a b Wiadomości teokratyczne. „Nasza Służba Królestwa”, s. 6, grudzień 1989. 
  43. Wiadomości teokratyczne. „Nasza Służba Królestwa”, s. 7, marzec 1990. 
  44. Ogłoszenia. „Nasza Służba Królestwa”, s. 6, marzec 1990.