4/II Batalion Wartowniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
4/II Batalion Wartowniczy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Organizacja
Dyslokacja Grudziądz
Formacja Bataliony Wartownicze
Podległość DOG „Lublin”
DOG „Pomorze”

4/II Batalion Wartowniczypododdział Wojska Polskiego pełniący służbę ochronną na granicy II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

4/II batalion wartowniczy sformowano w 1919 roku[1]. Funkcjonował w strukturze Okręgu Generalnego Lublin[2]. W skład batalionu wchodziło dowództwo oraz 4 kompanie po 3 plutony. W dowództwie, oprócz dowódcy batalionu, służyli oficerowie: sztabowy, adiutant, prowiantowy i kasowy; podoficerowie: mundurowy, prowiantowy, rusznikowy, sanitarny oraz 6 ordynansów[2].

Pod koniec września 1920 roku zapadła decyzja o likwidacji Korpusu Strzelców Granicznych[3]. 29 września 1920 dyrektywa Ministerstwa Spraw Wojskowych nakazała batalionom wartowniczym ochronę granic. W sumie na 48 baonów wartowniczych, do służby granicznej przeznaczono 21 baonów[4].

Rozporządzeniem MSWojsk. z 13 listopada 1920 nakazano luzowanie kolejnych pułków Strzelców Granicznych. Batalion wartowniczy nr 4/II, przegrupowany z Dorohuska do Grudziądza, otrzymał zadanie zastąpienia 3 pułku Strzelców Granicznych pełniącego wówczas służbę w Prusach Wschodnich na odcinku od Mławy do rozwidlenia Wisły z Nogatem[5].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Luzowanie oddziałów Strzelców Granicznych w DOG „Pomorze” rozpoczęto 4 grudnia 1920 roku. Całość granic przylegających do tego okręgu podzielono na pięć odcinków. Pierwszy od szosy Białuckiej do rozwidlenia Nogatu i Wisły[a] obsadził batalion wartowniczy nr 4/II z miejscem postoju dowództwa w Grudziądzu[5]. Długość odcinka wynosiła 225 km[6]. Z powodu zbyt małego stanu osobowego, 4/II batalion nie był w stanie obsadzić pełnej długości odcinka. Chwilowo obsadził tylko odcinek od szosy Białuckiej do jeziora Żaryń[6], a czasowe mp dowództwa to Lubawa[7]. Rozkaz dowódcy OGen. wskazywał następujące rozmieszczenie dowództw kompanii: Krasnołęka, Szczuplin, Grabowo, Sempławo[7].

Sąsiednie bataliony

Dowódcy batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • płk piech. Ferdynand Vogt (1920[8])
  • ppłk piech. Eugeniusz Witwicki [9]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Dd Falkonau, czyli do punktu styczności z południową granicą WM Gdańska[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prochwicz i Kępa 2003 ↓, s. 13.
  2. a b Prengel-Boczkowska 2009 ↓, s. 5.
  3. Dominiczak 1975 ↓, s. 113.
  4. Prochwicz 2003 ↓, s. 14.
  5. a b Dominiczak 1975 ↓, s. 121.
  6. a b c d Rozkaz DOG „Pomorze” ↓, s. 1.
  7. a b Rozkaz DOG „Pomorze” ↓, s. 2.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 29 maja 1920 roku, s. 380.
  9. „Dziennik Personalny” (R.1, Nr 23), MSWojsk, s. 498.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]