Ź

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ź
Ilustracja
Grafem
Majuskuła Ź
Minuskuła ź
Informacje
Podstawowe pismo łacińskie
Pochodzenie
Oparty na grafemie Z
Znak diakrytyczny akcent ostry
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Ź (ziet) – trzydziesta pierwsza litera alfabetu polskiego. Używana także w alfabecie łacińskim języka czarnogórskiego, w białoruskiej łacince, języku dolnołużyckim i w etnolekcie wilamowskim. W języku polskim jest najczęściej przypisana spółgłosce [ʑ].

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Litera Ź ź
Nazwa w Unikodzie LATIN CAPITAL LETTER

Z WITH ACUTE

LATIN SMALL LETTER

Z WITH ACUTE

Kodowanie dziesiętnie szesnastkowo dziesiętnie szesnastkowo
Unikod 377 U+0179 378 U+017A
UTF-8 197 185 C5 B9 197 186 C5 BA
Odwołania znakowe SGML Ź Ź ź ź
Źródło: [1][2]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Latin Capital Letter Z with Acute. unicode-table.com. [dostęp 2018-08-23].
  2. Latin Small Letter Z with Acute. unicode-table.com. [dostęp 2018-08-23].