EuroBrun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Euro Brun)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
EuroBrun
Oscar Larrauri na starcie GP Kanady w 1988 roku
Oscar Larrauri na starcie GP Kanady w 1988 roku
Pełna nazwa EuroBrun Racing
Aktywna 1988-1990
Siedziba Senago
Ważni ludzie
Założyciel Gianpaollo Pavanello
Walter Brun,
Dyrektor Walter Brun
Kierowcy Oscar Larrauri
Stefano Modena
Gregor Foitek
Roberto Moreno
Claudio Langes
Inne
Debiut Grand Prix Brazylii 1988
Ostatni wyścig Grand Prix Hiszpanii 1990

EuroBrun – nieistniejący już włosko-szwajcarski zespół Formuły 1, z bazą w Senago we Włoszech.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstanie[edytuj | edytuj kod]

Team powstał z połączenia doświadczenia konstruktorskiego i umiejętności Giampaollo Pavanelliego, właściciela teamu Euroracing i dyrektora fabrycznej drużyny Alfa Romeo w latach 1984-1985, i wsparcia finansowego oraz doświadczenia organizacyjnego Szwajcara Waltera Bruna, twórcy teamu Brun Motorsport jeżdżącego w serii World Sportscar Championship.

Sezon 1988[edytuj | edytuj kod]

Na sezon 1988, Mario Tolentino zaprojektował bolid ER188, napędzany standardową 3,5-litrową jednostką Cosworth DFZ. Jako kierowców zakontraktowano mistrza Formuły 3000 Stefano Modenę i wieloletniego zawodnika z teamu Bruna Oscara Larrauriego. Pomimo nieudanego startu sezonu i uciekających sponsorów zespół walczył dalej. Wewnętrzną kłótnię w zespole wywołała decyzja o nieudanej ostatecznie zamianie Oscara Larrauriego na Christiana Dannera, zaś Euroracing zaczął wykazywać coraz mniejsze zainteresowanie startami w F1. Obaj kierowcy nie będą w stanie zakwalifikować się do ważnych wyścigów (Modena nie zakwalifikuje się 4 razy i zostanie wycofany z dwóch wyścigów z powodu "technicznych niezgodności", a Larrauriemu nie uda się siedem razy), a jedenaste miejsce Modeny w GP Węgier będzie najlepszym wynikiem zespołu.

Sezon 1989[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 1989 Euroracing powoli ogranicza swoją rolę w zespole do udostępnienia kilku inżynierów i mechaników. W tym sezonie team postanowił wystawić tylko jeden bolid z Gregorem Foitekiem za kierownicą. Była to konstrukcja z zeszłego sezonu, przystosowana tylko do montażu silnika Judd V8 i opon Pirelli. Foitek przejdzie przez prekwailfikacje tylko raz. Nawet wprowadzenie nowego bolidu ER189 zaprojektowanego przez George'a Rytona na GP Niemiec nie pomogło Foitekowi w osiągnięciu sukcesu. Kierowca odchodzi z zespołu po GP Belgii, a na jego miejsce wróci Argentyńczyk Oscar Larrauri, jednak i on nie odnosi żadnych sukcesów.

Sezon 1990[edytuj | edytuj kod]

Pomimo złego występu w poprzednim sezonie zespół próbuje ponownie i, jak się okazuje, ostatni raz w 1990. Pavanello ostatecznie odchodzi z zespołu, który do nowego sezonu startuje ze starą konstrukcją. Miejsce pierwszego kierowcy obejmie Roberto Moreno, a jego partnerem zostaje Claudio Langes. Nie udaje się mu ani razu przejść przez prekwalifikacje. Roberto zaś w pierwszym wyścigu kwalifikuje się na 16. pozycji, kończąc wyścig trzy miejsca wyżej. Jest to zarazem jedyny pełny wyścig tego zespołu w sezonie. Po wycofaniu się Moreno z wyścigu w San Marino z powodu problemów z przepustnicą, dyskwalifikacji tegoż z GP Meksyku i niezakwalifikowaniu się do 11 wyścigów obu kierowców zespół kończy swój udział w F1 po GP Hiszpanii, na dwa wyścigi przed końcem sezonu.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

W ciągu trzech lat startów zespół wystartował w 76 wyścigach, z których zakwalifikował się tylko do dwunastu, w żadnym nie zdobywając ani jednego punktu.

Rok Bolid Silnik Opony Kierowca 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Punkty WCC
1988 EuroBrun ER188 Ford DFZ V8 Goodyear BRA SMR MON MEX CAN DET FRA GBR GER HUN BEL ITA POR ESP JPN AUS 0 NS
Oscar Larrauri NU NZ NU 13 NU NU NU NZ 16 NZ NPQ NPQ NPQ NZ NZ NU
Stefano Modena NU NS DK DK 12 NU 14 12 NU 11 NZ NZ NZ 13 NZ NU
1989 EuroBrun ER188B
EuroBrun ER189
Judd CV V8 Pirelli BRA SMR MON MEX CAN USA FRA GBR GER HUN BEL ITA POR ESP JPN AUS 0 NS
Gregor Foitek NZ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ
Oscar Larrauri NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ
1990 EuroBrun ER189B Judd CV V8 Pirelli USA BRA SMR MON CAN MEX FRA GBR GER HUN BEL ITA POR ESP JPN AUS 0 NS
Roberto Moreno 13 NPQ NU NZ NZ DK NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ
Claudio Langes NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ NPQ

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Podwozie Silnik (Typ) Opony
1988 EuroBrun Racing EuroBrun ER188 Judd CV 3,5L V Goodyear
1989 EuroBrun Racing EuroBrun ER189/188B Judd CV 3,5L V8 Pirelli
1990 EuroBrun Racing EuroBrun ER189B Ford DFZ 3,5L V8 Pirelli
Razem 1 3 3 2
Sezon Zespół Podwozie Silnik (Typ) Opony

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]