James Whitmore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
James Whitmore
Ilustracja
James Whitmore (1955)
Imię i nazwisko James Allen Whitmore Jr.
Data i miejsce urodzenia 1 października 1921
White Plains
Data i miejsce śmierci 6 lutego 2009
Malibu
Współmałżonek

1. Nancy Mygatt (1947–1971, rozwód)
2. Audra Lindley (1972–1979, rozwód)
3. Nancy Mygatt (1979–1981, rozwód)
4. Noreen Nash (2001–2009, jego śmierć)

Lata aktywności 1949–2007

James Allen Whitmore Jr. (ur. 1 października 1921 w White Plains, zm. 6 lutego 2009 w Malibu) – amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Na ekranie debiutował w 1949. Znany z charakterystycznych ról drugoplanowych; największą popularność i sympatię widzów przyniosła mu rola w filmie Skazani na Shawshank (1994; reż. Frank Darabont). Był dwukrotnie nominowany do Oscara. W 1950 za drugoplanową rolę w filmie Pole bitwy (1949; reż. William A. Wellman) oraz w 1976 za pierwszoplanową rolę w filmie biograficznym Give ’em Hell, Harry! (1975), w którym zagrał prezydenta USA Harry’ego Trumana.

Zmarł na raka płuca, w swoim domu w Malibu[1].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Role filmowe[edytuj | edytuj kod]

Gościnne występy w serialach TV[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Nagroda Akademii Filmowej dwie nominacje: 1950 i 1976
  • Złoty Glob 1950: Najlepszy aktor drugoplanowy – film: Pole bitwy (1949)
  • Nagroda Emmy 2000: Najlepszy gościnny występ w serialu dramatycznym – aktor – film: Kancelaria adwokacka (1997)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł aktor James Whitmore. film.onet.pl. [dostęp 2010-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-10)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]