Mauricio Kagel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mauricio Raúl Kagel (ur. 24 grudnia 1931 w Buenos Aires, zm. 18 września 2008 w Kolonii) – argentyńsko-niemiecki kompozytor, dyrygent, librecista i reżyser. Współpracował z Ensemble 70 (m.in. z polskim reżyserem Marianem Czurą). Od dłuższego czasu ciężko chorował. Zmarł 18 września 2008 roku.

Jeden z najważniejszych kompozytorów muzyki współczesnej. Twórca teatru instrumentalnego.

Dzieła sceniczne[edytuj]

  • Staatstheater - Szenische Komposition (1967/7 0)
  • Mare nostrum. Entdeckung, Befriedung und Konversion des Mittelmeerraums durch einen Stamm aus Amazonien - szenisches Spiel für Countertenor, Bariton, Flöte, Oboe, Gitarre, Harfe, Violoncello und Schlagzeug (1975)
  • Kantrimiusik - Pastorale für Stimmen und Instrumente (1975)
  • Die Erschöpfung der Welt - Szenische Illusion in einem Aufzug (1980)
  • Aus Deutschland. Eine Liederoper (1981)
  • Der mündliche Verrat (La Trahison orale) - Ein Musikepos über den Teufel für 3 Sprecher/Darsteller und 7 Instrumentalisten (1981-1983)
  • Tantz-Schul - Ballet d'action (1988)

Dzieła instrumentalne i wokalne[edytuj]

  • Dos piezas - na orkiestrę (1952)
  • Heterophonie - na instrumenty pozaeuropejskie (1961)
  • Der Schall - dla pięciu wykonawców (1968)
  • Exotica - na instrumenty pozaeuropejskie (1971/72)
  • Klangwölfe - na skrzypce i fortepian (1979)
  • Zehn Märsche, um den Sieg zu verfehlen (Dziesięć marszów [skomponowanych tak], aby nie dojść do zwycięstwa) (1979)
  • Prinz Igor - msza żałobna za Igora Strawinskiego (1982)
  • Trio na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1985)
  • Sankt-Bach-Passion - dla solistów, chóru i wielkiej orkiestry (1985)
  • Ein Brief (List) - scena koncertowa dla mezzosopranu i orkiestry (1986)
  • Quodlibet - kantata na głos i orkiestrę (1988)
  • Liturgien - dla solistów, chóru i orkiestry symfonicznej (1989/90)
  • Verstümmelte Verräte - na baryton i instrumenty (1992)
  • Schattenklänge - trzy utwory na klarnet basowy (1995)
  • Opus 1991 - na wielką orkiestrę (1991)
  • Konzertstück na perkusję i orkiestrę (1990-92)
  • Fanfanfaren dla 4 trąbek (1993)
  • Orchestrion-Straat - na zespół kameralny (1996)
  • Die Stücke der Windrose - na orkiestrę salonową
  • Drei Etüden - na wielką orkiestrę
  • Art bruit - dla perkusisty i asystenta (1994/95)
  • A Deux Mains - Impromptu na fortepian (1995)
  • Duodramen - na sopran, baryton i orkiestrę (1997/98)
  • Schwarzes Madrigal - na chór, trąbkę, tubę i dwie perskusje (1998/99)
  • Entführung im Konzertsaal - opera estradowa (2000)
  • Trio na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (2001)
  • Broken Chords - na orkiestrę (2000/01)
  • Das Konzert - na flet, harfę, perkusję i smyczki (2001/02)
  • Fremde Töne & Widerhall - na orkiestrę (2005)
  • Divertimento? - farsa na zespół (2005/2006)

Słuchowiska radiowe[edytuj]

  • Ein Aufnahmezustand, WDR 1970 (Karl-Sczuka-Preis).
  • Guten Morgen, WDR 1971
  • Soundtrack, WDR 1975.
  • Die Umkehrung Amerikas, WDR 1976.
  • Der Tribun, WDR 1979 (Hörspielpreis der Kriegsblinden).
  • Rrrrrrr... - Eine Radiophantasie, WDR 1982.
  • Nach einer Lektüre von Orwell, WDR/RB 1984.
  • Der mündliche Verrat, WDR 1987.
  • Nah und fern, WDR 1994 (Karl-Sczuka-Preis).
  • Vorzeitiger Schlussverkauf - Unvollendete Memoiren eines Toningenieurs, WDR 2004.

Filmy[edytuj]

  • Ludwig van (1970)
  • Anti-These
  • Blue's Blue
  • Ex-Position

Książki[edytuj]

  • Mauricio Kagel: Worte über Musik. Gespräche, Aufsätze, Reden, Hörspiele, Piper-Schott, München, ​ISBN 3-492-18320-4
  • Dieter Schnebel: Mauricio Kagel. Musik, Theater, Film, DuMont Schauberg, Köln, 1970
  • Tamtam. Monologe und Dialoge zur Musik, 1975
  • Klaus Schöning (Hg.): Das Buch der Hörspiele - Mauricio Kagel zum fünfzigsten Geburtstag, Suhrkamp Verlag, 1981
  • Werner Klüppelholz: Mauricio Kagel 1970-1980, DuMont Buchverlag, Köln, 1981, ​ISBN 3-7701-1246-6
  • Werner Klüppelholz: Kagel..../1991, DuMont Buchverlag, Köln, 1991, ​ISBN 3-7701-2813-3
  • Werner Klüppelholz: Kagel. Dialoge, Monologe, Köln 2001, ​ISBN 3-7701-5267-0