Odznaki jednostek kawalerii Wojska Polskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Odznaki jednostek kawalerii Wojska Polskiego - opis odznak pułkowych kawalerii Wojska Polskiego.

Odznaki pułków szwoleżerów[edytuj]

Grafika Opis

Odznaka 1pszw.jpg

1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego

Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 49, poz. 872 z 13 grudnia 1921 roku. Posiada kształt wielopromiennej gwiazdy orderowej w centrum której umieszczono medalion z inicjałami JP, obwiedziony wstęgą Orderu Virtuti Militari. Oficerska - dwuczęściowa, wykonana w srebrze, emaliowana. Wymiary: 50 mm. Projekt: Stanisław Szygiel Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa.

Odznaka 2pszw.jpg

2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich

Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 29, poz. 286 z 6 września 1926. Wykonanie jak odznaka koleżeńska; jednak bez dat na ramionach krzyża. Na dolnym ramieniu krzyża wpisano numer i inicjały 2 SzR. Dwuczęściowa - oficerska, wykonana w srebrze. Wykonanie: Stefan Cegiełka - Warszawa.

3 Pułk Szwoleżerów Mazowickich.JPG 3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich

wzór 1
Odznaka nie była zatwierdzona. Posiada kształt krzyża o lekko wklęsłych ramionach, pokrytych białą emalią z amarantowym obramowaniem i złoconymi krawędziami. Na krzyż nałożone złote półsłońce z inicjałem patrona K oraz srebrny stylizowany orzeł z cyfrą pułkową 3 na piersi. Dwuczęściowa - wykonana w tombaku srebrzonym. Wymiary: 34x34 mm. Projekt: Stefan Mossor Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa[1].

wzór 2
Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 16, poz. 191 z 30 maja 1930 roku. Posiada kształt krzyża maltańskiego o ramionach pokrytych białą emalią z żółtym paskiem. Na ramionach krzyża wpisano numer, skrót nazwy i inicjały patrona 3 SZWOL JK. W środku krzyża umieszczona jest miniatura srebrnego orła wojskowego na tle złotego półsłońca. Ramiona krzyża złączone są złoconym wieńcem laurowym. Oficerska - dwuczęściowa, wykonana w tombaku srebrzonym, emaliowana. Wymiary: 39x39 mm. Projekt: Adam Malewski Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa

Odznaki pułków ułanów[edytuj]

Grafika Opis
1 Pułk Ułanów Krechowieckich.JPG 1 Pułk Ułanów Krechowieckich
2puł.jpg 2 Pułk Ułanów Grochowskich

Odznakę pułkową wprowadzono w 1925. Odznaka o wymiarach 38x31 mm przedstawia orła w koronie, z opuszczonymi skrzydłami, trzymającego w dziobie i szponach proporczyk o barwach pułkowych, podwieszony na łańcuszku, z inicjałami "JD" (Józef Dwernicki). Wersję oficerska wykonana była z oksydowanego srebra z emaliowanym proporczykiem. Wersja żołnierska była robiona z posrebrzanego mosiądzu, nieemaliowana[2]

Odznaka 3puł.jpg

3 Pułk Ułanów Śląskich

Odznaka o wymiarach 33x30 mm ma kształt regularnego prostokąta z nałożonym wieńcem dębowym. Pośrodku na listewce ażurowa litera U i cyfra pułkowa 3. W narożnikach prostokąta wpisano daty 1897 1831 1917 1918. Wieloczęściowa - ażurowa, wykonana w tombaku srebrzonym. Projekt: Cyprian Bystram. Wykonanie: Mojżesz Nelken i Rubin Krajkemann - Warszawa

Odznaka 6puł.jpg

6 Pułk Ułanów Kaniowskich

Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 49, poz. 872 z 13 grudnia 1921 roku. Posiada kształt krzyża maltańskiego, o ramionach emaliowanych w barwach niebieskich proporczyków pułkowych. Na poziomych ramionach krzyża, na białych paskach umieszczono niebieskie kąty. Na środek krzyża nałożony srebrny orzeł jagielloński z tarczą niebieską na piersiach, na której wpisano numer i inicjał 6 U. Oficerska - trzyczęściowa, wykonana w srebrze, emaliowana. Wymiary: 52x52 mm. Wykonanie: Jan Knedler - Warszawa.

Odznaka 7puł.jpg

7 Pułk Ułanów Lubelskich

Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 9, poz. 80 z 18 marca 1929 roku. Posiada kształt groszkowanej okrągłej wypukłej tarczy obwiedzionej reliefem sznurkowym. Tarcza przez środek przepasana jest emaliowaną wstążką w barwach Orderu Virtuti Militari. Pod wstążką przechodzą ukośnie drzewce lancy z proporcem amarantowym z białym kątem. Poniżej wstążki wpisano numer i inicjały 7 PU, na obrzeżach daty 11 VIII 1914 l XI 1918 23 III 1921. Jednoczęściowa – wykonana w srebrze lub w tombaku srebrzonym oksydowanym, emaliowana. Wymiary: 40 mm. Projekt: Zygmunt Piasecki. Wykonanie: Józef Kweksilber i Wiktor Gontarczyk – Warszawa.

Odznaka 13puł.jpg

13 Pułk Ułanów Wileńskich

Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 16, poz. 243 z 24 kwietnia 1924 roku posiada kształt krzyża maltańskiego, którego ramiona pokryte są żłobkowaną różową emalią. Pośrodku krzyża złocony ryngraf z wizerunkiem Matki Boskiej Ostrobramskiej. Oficerska - dwuczęściowa, wykonana w srebrze lub w tombaku srebrzonym i złoconym, na rewersie numerowana. Wymiary: 40x40 mm[3].

Odznaka 16 puł.jpg

16 Pułk Ułanów Wielkopolskich

1 wzór

Pierwsza nie zatwierdzona odznaka ma formę krzyża Virtuti Militari, którego ramiona zdobione są po brzegach granatowo-czerwoną emalią. Na ramionach krzyża wpisano numer i inicjał 16 U oraz daty i napis 26 VII 1920 POZNAŃ V 1919 Dwuczęściowa - wykonana w tombaku srebrzonym, na rewersie znak firmowy i nazwisko grawera Wabiański. Wymiary: 37x35 mm[4].

2 wzór

Odznaka posiada formę krzyża o ramionach emaliowanych na biało z granatową cyfrą pułkową 16 i pąsowym inicjałem U. Między ramionami krzyża cztery stylizowane orły z napisami na półokrągłych tabliczkach 1809 TARNOPOL POZNAŃ 1919. Dwuczęściowa, wykonana w tombaku srebrzonym, na rewersie znak firmowy i nazwisko wykonawcy W Albiński. Wymiary: 54x43 mm; projekt: Jerzy Grobicki.

3 wzór

odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 11, poz. 118 z 4 kwietnia 1925 roku. Posiada kształt krzyża, którego ramiona zakończone są kulkami i pokryte białą emalią. W środku krzyża wpisano numer 16 pokryty granatową emalią oraz inicjał U emaliowany w kolorze pąsowym. Jednoczęściowa - wykonana w srebrze, na rewersie próba srebra i imiennik grawera WG. Wymiary: 40x40 mm. Projekt: Jerzy Grobicki. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa.

Odznaka 203puł.jpg

27 Pułk Ułanów

Odznaka posiada kształt srebrnego orła ze złotą koroną i szeroko rozpiętymi skrzydłami. Na piersi orła nałożona emaliowana w barwach żółto - białych z biało niebieskim paskiem tarcza, poniżej na piórach skrzydeł rok powstania 203 p.uł - 1920. Jednoczęściowa - oficerska, wykonana w tombaku srebrzonym i emaliowana. Wymiary: 63x29 mm. Wykonanie: Józef Chyliński - Warszawa[5].

Odznaki pułków strzelców konnych[edytuj]

Grafika Opis
1 Pułk Strzelców Konnych im. Cesarza Napoleona

wzór 1
Odznaka ma kształt podkowy. W centrum wpisano numer o inicjały 1 PSK. Jednoczęściowa - wykonana w tombaku srebrzonym. Wymiary: 32x30 mm. Wykonanie: Józef Michrowski - Warszawa

wzór 2
Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 14, poz. 142 z 27 maja 1926 roku. Posiada kształt gwiazdy wielopromieniowej nałożonej na stalowe koło. Na środku gwiazdy srebrny orzeł trzymający w szponach proporczyk emaliowany w barwie oliwkowoamarantowej. Nad orłem srebrna cyfra pułkowa 1, na kole lata 1806 1812 1815 1831 1919 1924. Trzyczęściowa - oficerska wykonana w srebrze, emaliowana. Wymiary: 40 mm. Wykonanie: Jan Knedler - Warszawa[6].

2 Pułk Strzelców Konnych (II RP)

Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 9, poz. 135 z 28 lutego 1922 roku. Posiada kształt proporczyka w barwach pułku - oliwkowo-amarantowy z chabrowym paskiem, na który nałożona jest odznaka Armii Polskiej we Francji. Dwuczęściowa - oficerska wykonana w tombaku srebrzonym. Wymiary: 51x24 mm. Projekt: Waldemar Tarnowski. Wykonanie: Stanisław Reising - Warszawa[7].

3psk.jpg 3 Pułk Strzelców Konnych im. Hetmana Stefana Czarnieckiego

Odznaka pułkowa zatwierdzona została pismem Gabinetu Ministra nr 31319/26 z 10 grudnia 1926. Przedstawia tarczę herbową z literami S, K i cyfra 3 oraz trzy rozchodzące się promieniście proporczyki w barwach pułku. W środku orzełek z układem skrzydeł ku dołowi nawiązujący do orzełka Dywizji Litewsko-Białoruskiej, z której to wywodziły się dwa szwadrony pułku.

Przypisy

  1. Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 157.
  2. w 1939 wprowadzono do wersji żołnierskiej odznaki z białego metalu z proporczykami malowanymi zwykłą farbą
  3. Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 186.
  4. Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 192.
  5. Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 209.
  6. Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 210.
  7. Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 212.

Bibliografia[edytuj]

  • Jan Partyka, Odznaki i oznaki PSZ na zachodzie 1939-1946. Wojska Lądowe. Rzeszów 1997
  • Zdzisław Sawicki: Mundur i odznaki Wojska Polskiego : czas przemian. Warszawa: "Bellona", 1997.
  • Zdzisław Sawicki, Adam Wielechowski: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siły Zbrojne Na Zachodzie. Warszawa: Pantera Books, 2007. ISBN 978-83-204-3299-2.

Zobacz też[edytuj]