Paradoks drabiny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szczególna teoria względności
Sr1.svg
Zasada względności
Prędkość światła w próżni
Transformacja Lorentza

Paradoks drabiny (lub paradoks tyczki i stodoły) – eksperyment myślowy w Szczególnej Teorii Względności (STW).

W paradoksie tym drabina poruszając się równolegle do podłoża ulega skróceniu Lorentza. W rezultacie drabina mieści się wewnątrz garażu, w którym normalnie by się nie zmieściła. Z drugiej strony, z punktu widzenia obserwatora związanego z drabiną, to garaż porusza się, więc garaż ulega zmniejszeniu do jeszcze mniejszych rozmiarów i w ten sposób uniemożliwiając zmieszczenie drabiny. Ten pozorny paradoks wynika z błędnego założenia bezwzględnej jednoczesności zdarzeń. Drabina mieści się w garażu jedynie wtedy, gdy oba jej końce znajdują się jednocześnie wewnątrz. Według STW jednoczesność jest względna dla każdego obserwatora. Zatem pytanie "Czy drabina mieści się w garażu?" zależy od obserwatora, a to rozwiązuje problem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]