Efekt Unruha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szczególna teoria względności
Sr1.svg
Zasada względności
Prędkość światła w próżni
Transformacja Lorentza

Efekt Unruha – efekt polegający na tym, że obserwator poruszający się z przyspieszeniem będzie w stanie wykryć promieniowanie ciała doskonale czarnego kiedy obserwator stacjonarny nie będzie obserwował takiego promieniowania. W innych słowach, obserwator nie podlegający przyspieszeniu (stacjonarny) może nie widzieć w danej przestrzeni żadnych cząstek, daną przestrzeń wypełnia dla niego jedynie próżnia kwantowa, ale przyspieszający obserwator będzie w stanie w danej przestrzeni obserwować istniejące cząstki. Według równania opisującego efekt Unruha, liczba cząstek obserwowanych w danym polu kwantowym jest zależna od przyspieszenia obserwatora - im większe przyspieszenie, tym więcej cząstek jest widocznych. W prosty sposób efekt może być opisany następującym eksperymentem myślowym - machany w próżni termometr (zakładając, że nic innego nie będzie wpływało na jego temperaturę) zarejestruje niezerową temperaturę, w będący w tej samej przestrzeni termometr stacjonarny będzie wskazywał zerową temperaturę.

Efekt został niezależnie opisany przez Fullinga (1973)[1], Daviesa (1975)[2] i Unruha (1976)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stephen A. Fulling: Nonuniqueness of Canonical Field Quantization in Riemannian Space-Time (ang.). Physical Review D, 1973-05-15. [dostęp 2018-10-10].
  2. P C W Davies: Scalar production in Schwarzschild and Rindler metrics (ang.). Journal of Physics A: Mathematical and General, 1975. [dostęp 2018-10-10].
  3. W. G. Unruh: Notes on black-hole evaporation (ang.). Physical Review D, 1976-08-15. [dostęp 2018-10-10].

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Stephen A. Fulling, George E. A. Matsas: Unruh effect (ang.). Scholarpedia,, 2014. [dostęp 2018-10-10].