Lukson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szczególna teoria względności
Sr1.svg
Zasada względności
Prędkość światła w próżni
Transformacja Lorentza

Luksony – wspólna nazwa zaproponowana w 1962 roku dla cząstek o zerowej masie spoczynkowej, które zawsze poruszają się z prędkością światła[1]. Termin jest stosowany w kontekście hipotez istnienia tachionów[2] oraz symetrii bradionowo-luksonowej[3].

Do luksonów zaliczane są fotony[2]. Zerowa jest teoretyczna masa spoczynkowa gluonów, choć niewielkiej masy, rzędu kilku MeV/c² nie można wykluczyć[4] – z doświadczeń przeprowadzonych w obszarze fizyki wysokich energii wynika, że masa gluonów nie przekracza 1,3 MeV/c², jednak z rozważań kosmologicznych można wyciągnąć wniosek, że nie powinna ona przekraczać 2·10−10 MeV/c²[5]. Zgodnie z przewidywaniami teorii strun hipotetyczny grawiton również jest bezmasowy[6], istnieją jednak prace teoretyczne przewidujące, że zarówno grawiton, jak i foton, mogą posiadać bardzo małą, lecz niezerową masę spoczynkową[7]. Na podstawie wyników eksperymentów związanych z obserwacją fal grawitacyjnych górne ograniczenie masy grawitonu oszacowano na 1,2·10−22 MeV/c²[8], jednak oszacowanie to jest związane z założeniami dotyczącymi komptonowskiej długości fali, które niekoniecznie muszą być prawdziwe[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. O.M.P. Bilaniuk, V.K. Deshpande, E.C.G. Sudarshan, “Meta” Relativity, „American Journal of Physics”, 30 (10), 1962, s. 718–723, DOI10.1119/1.1941773.
  2. a b E. Recami, Classical tachyons and possible applications, „La Rivista del Nuovo Cimento (1978-1999)”, 9 (6), 1986, s. 13, DOI10.1007/bf02724327, ISSN 1826-9850.
  3. V. Majerník, Bradyon-luxon symmetry, „Foundations of Physics Letters”, 10 (4), 1997, s. 357–370, DOI10.1007/bf02764106, ISSN 0894-9875.
  4. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Guage & Higgs Boson Summary Table [w:] W-M Tao i inni (Particle Data Group), Review of Particle Physics, „Journal of Physics G: Nuclear and Particle Physics”, 33 (1), 2006, DOI10.1088/0954-3899/33/1/001, arXiv:astro-ph/0601168v2 [dostęp 2018-04-11].
  5. F.J. Ynduráin, Limits on the mass of the gluon, „Physics Letters B”, 345 (4), s. 524–526, DOI10.1016/0370-2693(94)01677-5.
  6. Spenta R. Wadia, String theory: a framework for quantum gravity and various applications, „Current Science”, 95 (9), Current Science Association, 2008, s. 1252–1267, arXiv:0809.1036v2, JSTOR24103236.
  7. a b Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Ioannis Haranas, Ioannis Gkigkitzis, The Mass of Graviton and Its Relation to the Number of Information according to the Holographic Principle, „International Scholarly Research Notices”, 2014, 2014, s. 1–8, DOI10.1155/2014/718251, PMCIDPMC4897075 [dostęp 2018-04-11].
  8. B.P. Abbott i inni, Observation of Gravitational Waves from a Binary Black Hole Merger, „Physical Review Letters”, 116 (6), 2016, DOI10.1103/physrevlett.116.061102, ISSN 0031-9007.