Układ preferowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Układ preferowany – w fizyce teoretycznej wyróżniony układ odniesienia, względem którego prawa fizyczne przyjmują szczególną i najprostszą postać.

Istnienie układu preferowanego stoi w sprzeczności z powszechnie obecnie akceptowaną wersją teorii względności [1] [2]. Koncepcja układu preferowanego zostało pozornie doświadczalnie obalone w 1881 doświadczeniu Michelsona-Morleya, jednak jego negatywny wynik można było wytłumaczyć korzystając z hipotezy emisyjnej Ritza, według której światło rozchodzi się w próżni ze stałą prędkością, ale tylko w układzie źródła. Niemniej jednak, dla większości fizyków negatywny wynik eksperymentu Michelsona-Morleya stanowił dowód o nieistnieniu układu preferowanego i to przekonanie jest nadal powszechne.

Eksperymentalna weryfikacja hipotezy układu preferowanego jest dyskusyjna i jak na razie brak powszechnej zgody co do możliwości przeprowadzenia takiego doświadczenia.

Układ preferowany umożliwia teoretyczny opis tachionów jak również konstrukcję relatywistycznego, kowariantnego operatora położenia dla cząstki masowej (bradionów)[3].

Można wprowadzić układ preferowany korzystając z absolutnej synchronizacji zegarów[4].

Przypisy