Peter Agre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Peter Agre
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1949
Northfield
Narodowość amerykańska (korzenie norweskie i szwedzkie)
Alma Mater Augsburg College
Johns Hopkins School of Medicine
Peter Agre (drugi z prawej) z pięcioma innymi amerykańskimi laureatami Nagrody Nobla na spotkaniu z prezydentem G.W. Bushem (listopad 2003).

Peter Courtland[1] Agre (ur. 30 stycznia 1949 w Northfield) – amerykański chemik, biochemik i lekarz, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii za odkrycie akwaporynowych kanałów w błonach komórkowych.

Studia chemiczne ukończył w 1970 w Augsburg College w Minneapolis. Po ich zakończeniu spędził kilka miesięcy podróżując samotnie po Azji. Studia medyczne rozpoczął we wrześniu 1970 na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa w Baltimore, a ukończył w 1974[2]. Od 1984 pracuje na tej uczelni jako profesor biochemii i medycyny[2].

Współpracownik redakcji „Journal of Clinical Investigation[3], członek Narodowej Akademii Nauk (od 2000)[4] i Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk (również od 2000)[1].

W 2003 otrzymał (razem z Roderickiem MacKinnonem) Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii. Uczonych uhonorowano za odkrycia dotyczące kanałów w błonach komórkowych, którymi przepływają woda i jony. Peter Agre wyodrębnił w 1988 roku białko błony komórkowej o masie 28 kDA. Przy udziale Johna Parkera i Grega Prestona w 1991 wstępnie potwierdzono udział białka w transporcie wody przez błonę komórkową. Niedługo po akceptacji pierwszej publikacji związanej z odkryciem (1992) nowe białko nazwano akwaporyną (AQP1).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Agre, Peter Courtland (1949-) (ang.). Book of Members (1780–2010) • American Academy of Arts & Sciences. [dostęp 2018-10-07].
  2. a b Nobel Prize Winners (ang.). Johns Hopkins University. [dostęp 2018-10-07].
  3. The Journal of Clinical Investigation Editorial Board • Editorial Advisory Group (ang.). jci.org. [dostęp 2018-10-07].
  4. Peter C. Agre (ang.). National Academy of Sciences. [dostęp 2018-10-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]