Reprezentacja Gruzji w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja Gruzji w piłce nożnej
Przydomek Dżwarosnebi
Związek Gruziński Związek Piłki Nożnej
Trener Gruzja Kachaber Cchadadze
Najwięcej meczów Gruzja Lewan Kobiaszwili (100)
Najwięcej bramek Gruzja Szota Arweladze (26)
Skrót FIFA GEO
Miejsce w rankingu FIFA Increase2.svg 118. (14 lipca 2016) (318 pkt.)
Miejsce w rankingu Elo 91. (10 lipca 2016) (1461 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Gruzja Gruzja -  Litwa 2-2
(Tbilisi, Gruzja; 27.05.1990)
Najwyższe zwycięstwo
Gruzja Gruzja -  Armenia 7-0
(Tbilisi, Gruzja; 30.03.1997)

 Rumunia - Gruzja Gruzja 5-0
(Bukareszt, Rumunia; 24.04.1996)

 Dania - Gruzja Gruzja 6-1
(Kopenhaga, Dania; 07.09.2005)

Reprezentacja Gruzji w piłce nożnej ani razu nie awansowała do finałów mistrzostw świata i Europy. Od 1992 roku należy do FIFA i UEFA.

Bieżące eliminacje[edytuj]

Eliminacje do ME 2016 - tabela grupa D

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Niemcy 22 10 7 1 2 24 9 +15
 Polska 21 10 6 3 1 33 10 +23
 Irlandia 18 10 5 3 2 19 7 +12
 Szkocja 15 10 4 3 3 22 12 +10
 Gruzja 9 10 3 0 7 10 16 -6
 Gibraltar 0 10 0 0 10 2 56 -54


Eliminacje do MŚ 2018 - tabela grupa D

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + - +/-
1.  Walia 0 0 0 0 0 0 0 0
2.  Austria 0 0 0 0 0 0 0 0
3.  Serbia 0 0 0 0 0 0 0 0
4.  Irlandia 0 0 0 0 0 0 0 0
5.  Mołdawia 0 0 0 0 0 0 0 0
6.  Gruzja 0 0 0 0 0 0 0 0

Historia reprezentacji[edytuj]

Wielu Gruzinów grało w reprezentacji Związku Radzieckiego. W 1960 roku w pierwszych mistrzostwach Europy, wygranych przez Sborną, uczestniczyli Giwi Czocheli i Micheil Meschi z Dinama Tbilisi oraz Slawa Metreweli z Torpeda Moskwa. W drugiej połowie lat 60. w bramce drużyny ZSRR słynnego Lwa Jaszyna zastępował Anzor Kawazaszwili (Torpedo Moskwa). W tym czasie gwiazdą radzieckiej piłki był obrońca Dinama Tbilisi Murtaz Churcilawa. Zdobył w nią wicemistrzostwo Europy w 1972 roku, brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich 1972 i IV miejsce na Mundialu 1966. W obronie Sbornej często grywał z klubowym kolegą – Rewazem Dzodzuaszwilim. Ich następcą w linii defensywnej zarówno w reprezentacji, jak i w Dinamie był Aleksandre Cziwadze. Churcilawa i Cziwadze to jedyni Gruzini, którzy nosili opaskę kapitana w drużynie narodowej ZSRR.

W 1981 roku najlepszy klub gruziński Dinamo Tbilisi triumfował w finale Pucharu Zdobywców Pucharów. W tamtej drużynie, obok Cziwadzego, występowały także inne piłkarskie indywidualności – obrońca Tengiz Sulakwelidze, rozgrywający Dawit Kipiani, strzelec decydującego o zwycięstwie gola Witalij Daraselia i napastnicy Ramaz Szengelia oraz Władimir Gucajew.

W występującej na Euro 1992 w miejsce drużyny radzieckiej reprezentacji Wspólnoty Niepodległych Państw grali obrońcy Kachaber Cchadadze i, pochodzący z Abchazji, Achrik Cwejba. Cwejba zaliczył później kilka gier w barwach Rosji.

9 kwietnia 1991 roku Gruzja ogłosiła niepodległość. Jej piłkarska reprezentacja walkę o udział w międzynarodowym turnieju rozpoczęła od eliminacji do Euro 1996. W grupie eliminacyjnej Gruzini zajęli trzecie miejsce. Kolejne eliminacje reprezentacja przegrywała z kretesem, kończąc najczęściej na ostatnim lub przedostatnim miejscu w grupie.

Od sierpnia 2008 roku selekcjonerem kadry był Héctor Raúl Cúper. Argentyńczyk nie był pierwszym zagranicznym trenerem reprezentacji. Przed nim pracowali z nią Holender Johan Boskamp, Chorwat Ivo Šušak, Francuz Alain Giresse i Niemiec Klaus Toppmöller. Obecnie trenerem kadry jest Kachaber Cchadadze.

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj]

  • 19301994Nie brała udziału (była częścią ZSRR)
  • 19982014Nie zakwalifikowała się

Udział w Mistrzostwach Europy[edytuj]

  • 19601992Nie brała udziału (była częścią ZSRR)
  • 19962016Nie zakwalifikowała się

Gruzińska "Drużyna Marzeń"[edytuj]

W 1998 roku z inicjatywy gazety sportowej Sarbieli przeprowadzony został plebiscyt, którego celem było wyłonienie: najlepszego piłkarza, trenera oraz jedenastki gruzińskiego futbolu w XX wieku. Zwycięzcami plebiscytu zostali: Micheil Meschi (piłkarz) i Nodar Achalkaci (trener). W składzie "Drużyny Marzeń" znaleźli się: Sergo Kotrikadze (bramkarz), Rewaz Dzodzuaszwili, Aleksandre Cziwadze, Murtaz Churcilawa, Giwi Czocheli (obrońcy), Witalij Daraselia, Awtandil Gogoberidze, Dawit Kipiani (pomocnicy), Slawa Metreweli, Boris Paiczadze, Micheil Meschi (napastnicy).

Rekordziści[edytuj]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Najwięcej występów w kadrze[edytuj]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze[1] Bramki[1]
1 Lewan Kobiaszwili 1996-2011 100 12
2 Kacha Kaladze 1996-2011 83 1
3 Zurab Chizaniszwili 1999- 81 1
4 Giorgi Nemsadze 1992-2004 69 0
5 Aleksandre Iaszwili 1996- 67 15
6 Gocza Dżamarauli 1994-2004 62 6
7 Szota Arweladze 1992-2007 61 26
8 Lewan Ckitiszwili 1995-2009 58 1
9 Giorgi Demetradze 1996-2007 56 12
10 Giorgi Kinkladze 1992-2005 54 8

Aktualizacja: 25 lutego 2014

Najwięcej goli w kadrze[edytuj]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Bramki[1] Mecze[1]
1 Szota Arweladze 1992-2007 26 61
2 Temur Kecbaja 1994-2003 16 52
3 Aleksandre Iaszwili 1996- 15 67
4 Giorgi Demetradze 1996-2007 12 56
Lewan Kobiaszwili 1996- 12 100
6 Micheil Kawelaszwili 1994-2002 9 46
7 Giorgi Kinkladze 1992-2005 8 54
Dawit Siradze 2004- 8 28
9 Arczil Arweladze 1994-2002 7 32
10 Gocza Dżamarauli 1994-2004 6 62

Aktualizacja: 29 maja 2012

Trenerzy reprezentacji Gruzji[edytuj]

Mecze z Polską[edytuj]

Piłkarze Gruzji grali z Polską pięciokrotnie – odnieśli jedno zwycięstwo i cztery porażki (bramki 4:13).

  • 14.06.1997, Katowice: POLSKA-GRUZJA 4:1 (Ledwoń, Trzeciak, Bukalski k., K.Nowak – S.Arweladze) - el.MŚ
  • 11.10.1997, Tbilisi: GRUZJA-POLSKA 3:0 (A.Arweladze, Cchadadze, Kecbaja) - el.MŚ
  • 10.08.2011, Lubin: POLSKA-GRUZJA 1:0 (Błaszczykowski)
  • 14.11.2014, Tbilisi: GRUZJA-POLSKA 0:4 (Glik, Krychowiak, Mila, Milik) - el.ME
  • 13.06.2015, Warszawa: POLSKA-GRUZJA 4:0 (Milik, Lewandowski 3) - el. ME

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d eu-football.info (ang.). [dostęp 29 maja 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj]