Sylwia Spurek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sylwia Spurek
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1976
Skarżysko-Kamienna
Zawód, zajęcie radca prawny
Narodowość polska
Edukacja dr nauk prawnych
(prawo karne)
Alma Mater Uniwersytet Łódzki
Stanowisko zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich ds. równego traktowania (2015–2019)
Partia Wiosna

Sylwia Spurek (ur. 29 stycznia 1976 w Skarżysku-Kamiennej) — prawnik, polityk, doktor nauk prawnych, radca prawny, legislator[a] oraz feministka. Specjalizuje się w prawie karnym, administracyjnym, międzynarodowym i konstytucyjnym. Od 1999 angażuje się w działania na rzecz praw człowieka. W latach 2015–2019 zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich, następnie od 2019 posłanka do Parlamentu Europejskiego IX kadencji. Obrończyni praw zwierząt, weganka[3].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Od 2002 do 2005 w Sekretariacie Pełnomocnika Rządu ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn, gdzie zajmowała się m.in. rządowym projektem ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. W latach 2008–2015 była członkinią Zespołu do spraw Europejskiego Trybunału Praw Człowieka przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 2010–2012 była przedstawicielką Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w Komitecie Ochrony Praw. Do 2014 była radczynią Prezesa Rady Ministrów w Departamencie Prawnym Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Następnie, do czerwca 2015 była wiceszefową Biura Pełnomocniczki Rządu do Spraw Równego Traktowania i odpowiadała między innymi za koordynację prac rządowych nad ratyfikacją Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej[4]. 22 września 2015 została zastępczynią Rzecznika Praw Obywatelskich ds. równego traktowania[5]. W lutym 2019 złożyła rezygnację z funkcji zastępczyni RPO z dniem 28 lutego 2019[6], po czym zaangażowała się w politykę[3].

Kariera naukowa i działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego (2000)[7]. W 2000 stypendystka Legal Fellowship Program, uczestniczka zajęć International Women’s Human Rights Clinic na City University of New York. W 2004 ukończyła aplikację legislacyjną. Była wykładowcą na Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Polskiej Akademii Nauk na studiach podyplomowych Gender Mainstreamingu. Wykładała także przedmioty prawnicze na Uczelni Łazarskiego i Uniwersytecie SWPS[potrzebny przypis]. Jest autorką publikacji z zakresu problemu przemocy w rodzinie, równego traktowania i dyskryminacji. W 2012 obroniła rozprawę doktorską na temat prawnych aspektów przeciwdziałania przemocy w rodzinie, ze skupieniem na izolacji sprawcy od ofiary (promotorka: Eleonora Zielińska)[8][7].

Specjalistka w zakresie prawa organizacji pozarządowych, działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa i dostępie do informacji publicznej.

Jest członkinią Polskiego Towarzystwa Prawa Antydyskryminacyjnego oraz Polskiego Towarzystwa Legislacyjnego. Posiada certyfikat specjalistki w zakresie pomocy ofiarom przemocy Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” IPZ PTP[4].

Do 2019 r. członkini honorowa Rady Programowej Funduszu Feministycznego Femfund, zbierającego fundusze i przyznającego granty organizacjom feministycznym.

Ekspertka European Institute for Gender Equality (UE)[9], Gender Equality Unit (CoE)[10] i United Nations Population Fund (UNDP)[11]. W latach 2017–2019 członkini zarządu Equinet[12].

W marcu 2019 wraz z partnerem Marcinem Anaszewiczem (razem od 2001), wydała książkę „Związek Partnerski, rozmowy o Polsce”, a cały zysk ze sprzedaży książki przekazywany jest na rzecz fundacji Międzynarodowy Ruch na Rzecz Zwierząt Viva![potrzebny przypis].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Z początkiem marca 2019 zaangażowała się w polityczny projekt Roberta Biedronia – partię Wiosna[13]. Z list tej partii w wyborach w tym samym roku uzyskała mandat poselski do Parlamentu Europejskiego w okręgu wielkopolskim[14].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Izolacja sprawcy od ofiary. Instrumenty przeciwdziałania przemocy w rodzinie (2013) rozprawa doktorska[15].
  • Konwencja o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej. Komentarz (2016) współautorka[16].
  • Drogi ku płodności. Wszystko o diagnostyce, leczeniu i metodach wsparcia w niepłodności. (2011) praca zbiorowa[17].
  • MERITUM Pomoc społeczna. Wsparcie socjalne. Poradnik (2016), praca zbiorowa[18].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Spurek opisuje się używając feminatywów[1][2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Nyczka, Wybory do Europarlametu 2019. Sylwia Spurek z Wiosny: Przeprowadziłam się do Poznania, Gazeta Wyborcza: Tygodnik Poznański [dostęp 2019-07-04] (pol.).
  2. Sylwia Spurek, Rzecznik Praw Obywatelskich, 11 lipca 2017 [dostęp 2019-07-04] (pol.).
  3. a b Sylwia Spurek, Kobiety, które padają ofiarą przemocy w rodzinie, wcześniej często zgłaszały przemoc wobec zwierząt, www.wysokieobcasy.pl, 4 października 2018 [dostęp 2019-06-18].
  4. a b dr Sylwia Spurek. rpo.gov.pl, 2017-07-11. [dostęp 2019-03-02].
  5. Dr Sylwia Spurek Zastępczynią RPO ds. Równego Traktowania. rpo.gov.pl, 2015-09-25. [dostęp 2018-05-18].
  6. Sylwia Spurek złożyła rezygnację z funkcji zastępczyni RPO. rpo.gov.pl, 2019-02-21. [dostęp 2019-02-21].
  7. a b Sylwia Spurek w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  8. Sylwia Spurek. genderstudies.pl. [dostęp 2018-05-18].
  9. An analysis of the Victims’ Rights Directive from a gender perspective (ang.). eige.europa.eu. [dostęp 2018-06-04].
  10. Regional Conference in Chisinau (ang.). coe.int. [dostęp 2018-06-04].
  11. Polityka równości płci. Polska 2007 – Raport. rownosc.info. [dostęp 2018-06-04].
  12. Zastępczyni RPO w Zarządzie Equinet. rpo.gov.pl, 2017-10-11. [dostęp 2018-05-18].
  13. Była zastępczyni RPO w szeregach Wiosny Biedronia. radiozet.pl, 2019-03-01. [dostęp 2019-03-02].
  14. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-05-27].
  15. Izolacja sprawcy od ofiary. Instrumenty przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Wolters Kluwer Polska, 2013-03-19. [dostęp 2018-05-18].
  16. Konwencja o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2016. [dostęp 2018-05-18].
  17. Drogi ku płodności. Wszystko o diagnostyce, leczeniu i metodach wsparcia w niepłodności 2011 - Książki • Naukowa.pl, www.naukowa.pl [dostęp 2019-06-17].
  18. MERITUM Pomoc społeczna. Wsparcie socjalne, Profinfo [dostęp 2019-06-17] (pol.).