Robert Biedroń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robert Biedroń
Ilustracja
Robert Biedroń (2014)
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1976
Rymanów
Prezydent Słupska
Okres od 6 grudnia 2014
Poprzednik Maciej Kobyliński
Następca Krystyna Danilecka-Wojewódzka (elekt)
Poseł VII kadencji Sejmu
Okres od 8 listopada 2011
do 8 grudnia 2014
Przynależność polityczna Twój Ruch
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Zasługi (Francja)

Robert Biedroń (ur. 13 kwietnia 1976 w Rymanowie[1]) – polski polityk, samorządowiec, ekspert organizacji praw człowieka w Polsce i za granicą[2], działacz na rzecz osób LGBT i publicysta[3]. Członek grupy doradczej ds. równouprawnienia płci, przymusowych wysiedleń i ochrony przy ONZ[4]. Były delegat do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy[5]. Założyciel i w latach 2001–2009 prezes Kampanii Przeciw Homofobii. Od 2011 do 2014 poseł na Sejm VII kadencji. Były wiceprzewodniczący sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz członek sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych[6][7]. Od 2014 prezydent Słupska.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 13 kwietnia 1976 w Rymanowie[1], a wychował w Krośnie[8][9]. Jest synem Heleny i Zdzisława. Ma dwóch młodszych braci i młodszą siostrę[9]. Jego matka należała do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, a ojciec do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[8]. Pochodzi z rodziny dotkniętej przemocą domową i alkoholizmem[10].

Jego rodzice postanowili zapisać go do technikum hotelarskiego w Ustrzykach Dolnych, ponieważ uczono tam trzech języków obcych naraz (francuskiego, rosyjskiego i angielskiego), a Robert Biedroń wykazywał zainteresowanie językami obcymi. W 1991 wyjechał do Ustrzyk Dolnych i zamieszkał w internacie. W czasie swojego pobytu w tej miejscowości uświadomił sobie, że jest homoseksualistą. Jak wspominał, w szkole twierdzono, że homoseksualizm jest zboczeniem, zaburzeniem i grzechem, na skutek czego przeżywał kryzys psychiczny, a nawet miewał myśli samobójcze[8][9][11].

W 1995, w czasie swojego pobytu w Berlinie, zapoznał się z działalnością organizacji LGBT Manometer. Wtedy postanowił zająć się działalnością społeczną na rzecz mniejszości seksualnych[9]. Technikum ukończył w następnym roku. Następnie rozpoczął studia politologiczne na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie[12][13]. W czasie studiów był działaczem Stowarzyszenia Lambda[8]. W 1998 zapisał się do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, przystąpił również do jej organizacji młodzieżowej. Po przekształceniach partyjnych został działaczem Sojuszu Lewicy Demokratycznej[14][15]. W 2003 uzyskał tytuł zawodowy magistra nauk politycznych[1].

Podjął również studia doktoranckie na Wydziale Nauk Politycznych Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku, których nie ukończył[1][11][12][13]. Został absolwentem Szkoły Liderów Politycznych i Społecznych oraz Szkoły Praw Człowieka przy Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. W czasie swojego pobytu w Ustrzykach Dolnych zdobył uprawnienia przewodnika górskiego[11][12][13]. Deklaruje znajomość języków angielskiego, francuskiego, rosyjskiego i włoskiego[16].

Działalność polityczna i publicystyczna[edytuj | edytuj kod]

Krzysztof Nowak i Robert Biedroń na Paradzie Równości pod Sejmem RP w Warszawie, 2003

Przez wiele lat współpracował jako konsultant kilkunastu organizacji praw człowieka w Polsce i za granicą. Po ukończeniu studiów wyjechał na rok do Londynu, gdzie działał w organizacji OutRage!, działającej na rzecz praw osób LGBT[8].

1 maja 2001 wraz z Piotrem Ikonowiczem wziął udział w pierwszej w Polsce Paradzie Równości. Byli to jedyni aktywni politycy, uczestniczący w tej paradzie[17]. 11 września 2001 założył ogólnopolską organizację pozarządową o nazwie Kampania Przeciw Homofobii i przez osiem lat pełnił funkcję jej prezesa[18][11], rezygnując ze stanowiska 9 lutego 2009[18][11][19].

W 2007 wydał książkę popularnonaukową Tęczowy elementarz, poruszającą kwestie związane z LGBT. Wystąpił do Ministerstwa Edukacji Narodowej, by jego książkę zakwalifikować jako lekturę uzupełniającą w szkołach średnich, wzbudzając tą inicjatywą krytykę ze strony polityków[20]. Jest również autorem książek: Włącz Demokrację (książki dla dzieci zachęcającej do zainteresowanie demokracją i wspólnotą polityczną)[21] oraz autobiograficznej Pod prąd[22].

Od 2009 był prezesem Instytutu Podkarpackiego, zrzeszenia powołanego dla rozwoju lokalnych organizacji pozarządowych[11]. Współpracował jako konsultant różnych organizacji praw człowieka z Polski i zagranicy. Jest fundatorem fundacji Instytut Myśli Demokratycznej. W ramach pracy w Instytucie Myśli Demokratycznej przewodzi programowi Scenariusze dla Polski – platformie, tworzącej diagnozę opisującą trendy rozwojowe Polski w kolejnych 20 latach oraz rekomendacje polityk wykorzystujących potencjał i odpowiadających na wyzwania do roku 2040. Jest pomysłodawcą programu Sieci Progresywnych – struktury zrzeszającej burmistrzów, wójtów i prezydentów miast pozwalającej na wymianę doświadczeń i wypracowywanie progresywnej polityki lokalnej, opartej o partycypację mieszkańców, transparentność i otwartą wspólnotę samorządową.

Jest członkiem rady programowej Zielonego Instytutu, przewodniczącym rady Fundacja Trans-Fuzja, członkiem rady nadzorczej Fundacji Replika i członkiem rady Fundacji Równość. Był także ekspertem unijnym w sprawach antydyskryminacyjnych i członkiem Rady Programowo-Konsultacyjnej przy pełnomocniku rządu ds. równego statusu kobiet i mężczyzn oraz doradcą wicepremier Izabeli Jarugi-Nowackiej[11][23][24][25].

W 2013 wybrany na członka Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. W latach 2008–2016 był członkiem Rady Doradczej Praw Człowieka przy Open Society Foundation. W trakcie kadencji w Sejmie był wiceprzewodniczącym Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz członkiem Komisji Spraw Zagranicznych. Od 2015 jest członkiem Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy. Od 2016 jest również członkiem grupy doradczej dotyczącej równouprawnienia płci, przymusowych wysiedleń i ochrony powołanej przez Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych[26]. W latach 2017–2018 prowadził szerokie debaty otwarte z obywatelami i obywatelkami na temat ich wizji Polski[27].

Zajmuje się działalnością publicystyczną, jego teksty ukazują się m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Trybunie”, „Polityce”, „Rzeczpospolitej[12], „NaTemat[28] i europejskim „Politico[29]. Prowadził też własne wydawnictwo AdPublik[11].

Działalność polityczna do 2014[edytuj | edytuj kod]

Robert Biedroń na Paradzie Równości w Warszawie, 2009
Andrzej Rozenek, Anna Grodzka i Robert Biedroń w czasie akcji Deti-404, 2013

W wyborach samorządowych w 2002 kandydował z listy SLD-UP do Rady Miasta Stołecznego Warszawy. Startował w okręgu nr 3 obejmującej dzielnicę Mokotów. Otrzymał w tych wyborach 451 głosów, nie uzyskując mandatu[30].

W 2005 był kandydatem do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w wyborach parlamentarnych. Bez powodzenia startował wówczas z 4. miejsca listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej w okręgu nr 19 w Warszawie. Otrzymał 1686 głosów (0,22% głosów ważnych w okręgu)[31]. W tym samym roku wystąpił z SLD[19], pozostając od tego czasu osobą bezpartyjną[32].

W 2011 zamierzał wziąć udział w wyborach parlamentarnych z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej, jednak zrezygnował w sierpniu tegoż roku. Motywował to tym, iż zaproponowano mu słabe miejsce na liście wyborczej mimo odmiennych wcześniejszych deklaracji. W tym samym miesiącu Janusz Palikot, który przygotowywał właśnie własne listy wyborcze w ramach komitetu wyborczego powołanego wówczas Ruchu Palikota, ogłosił prowadzenie rozmów m.in. z założycielem KPH[33]. 18 sierpnia ogłoszono, że Robert Biedroń otworzy listę wyborczą Ruchu Palikota w okręgu wyborczym nr 26 w Gdyni[34].

Ruch Palikota zdobył w tym okręgu 9,53% głosów, zajmując 4. miejsce. Robert Biedroń otrzymał 16 919 głosów, co stanowiło 3,73% wszystkich głosów ważnych i 39,11% głosów oddanych na listę RP w Gdyni. Uzyskał mandat poselski jako jedyny kandydat Ruchu Palikota w tym okręgu[35]. Został tym samym pierwszą osobą wybraną do polskiego parlamentu, otwarcie deklarującą orientację homoseksualną[36].

W Sejmie VII kadencji należał do Klubu Parlamentarnego Ruchu Palikota. W październiku 2013, w wyniku przekształcenia tej formacji, został członkiem KP Twój Ruch[1]. Jako poseł zgłosił ponad 100 interpelacji, dotyczących m.in. spraw osób LGBT, praw człowieka, równości kobiet i mężczyzn, polityki zagranicznej, a także ochrony zwierząt[8]. Był wiceprzewodniczącym Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, jak też dwóch parlamentarnych zespołów, a także członkiem Komisji Spraw Zagranicznych[1]. W trakcie kadencji miał blisko 140 wystąpień, wziął udział w 83% głosowań. Reprezentował Sejm w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy i to się pokrywało z pracą w Sejmie[1][16].

W 2014 został nagrodzony przez tygodnik „Polityka” na podstawie rankingu przeprowadzonego wśród polskich dziennikarzy parlamentarnych jako jeden z 10 najlepszych posłów, podkreślając pracowitość, kulturę i duży wkład w prace komisji sprawiedliwości[37].

Jego mandat wygasł 8 grudnia 2014 w związku z wybraniem na funkcję prezydenta miasta Słupska[1]. W sejmie zastąpił go Jarosław Gromadzki[38].

Wybory samorządowe 2014[edytuj | edytuj kod]

Robert Biedroń w 2018

Na początku września 2014 Robert Biedroń wyraził chęć kandydowania na prezydenta Słupska, gdy urzędujący wówczas prezydent Maciej Kobyliński ogłosił rezygnację z ubiegania się o kolejną kadencję[39]. W trakcie kampanii zarzucano mu, że nie miał żadnych powiązań z miastem (przeprowadził się do niego w październiku 2014). Polityk określał ten stan jako swoją zaletę, wcześniej zarzucał dotychczasowemu prezydentowi m.in. nepotyzm i kumoterstwo[40][41].

Wystartował ostatecznie jako kandydat niezależny z ramienia Komitetu Wyborczego Wyborców Roberta Biedronia „Nareszcie Zmiana”. Jego komitet wystawił także kandydatów do rady miasta, dwóch jego przedstawicieli uzyskało mandaty radnych[42]. Jako największe problemy Słupska wskazywał zadłużenie, niskie nakłady na inwestycje, wydatki na oświatę i organizacje pozarządowe oraz małe pozyskiwanie środków unijnych. Deklarował zwiększenie rezerw budżetowych miasta i inwestycje w zieloną technologię, a także dokończenie budowy aquaparku Trzy Fale[40] oraz odpartyjnienie miasta[43]. Kandydował z hasłem wyborczym „Nareszcie zmiana”, zapowiadając zamiar sprawowania urzędu przez dwie kadencje[44][41].

W I turze zagłosowało na niego 5972 osób, co stanowiło 20,34% wszystkich głosów ważnych. Przeszedł do II tury z posłem PO Zbigniewem Konwińskim, który zdobył 29,09% głosów. W drugiej turze zdobył 15 308 głosów (57,08%), wygrywając tym samym wybory[45].

Prezydent Słupska[edytuj | edytuj kod]

Po objęciu stanowiska na swoich zastępców powołał Krystynę Danilecką-Wojewódzką, długoletnią dyrektorkę liceum ogólnokształcącego i radną[46], a także radnego sejmiku z Platformy Obywatelskiej Marka Biernackiego[47].

Zapowiedział politykę oszczędzania (miasto na początku jego kadencji było zadłużone na ponad 300 milionów złotych[48][16], a po pierwszych cięciach zadłużenie wynosiło pod koniec 2015 roku 274 miliony zł[49]). W 2017 roku zadłużenie spadło do 232 milionów złotych, ale po wniesieniu przez miasto wkładów własnych do inwestycji na koniec roku 2018 zadłużenie ma zamknąć się w kwocie 247 milionów zł[49].

Obejmując fotel prezydenta nadwyżka operacyjna Słupska wynosiła 2,4 miliona złotych (2014). W czerwcu 2018 r. pod koniec kadencji nadwyżka wzrosła do 15 milionów złotych[50][51].

W inwestycjach Biedroń postawił nacisk na te, które dotyczyły mobilności mieszkańców – budowę nowoczesnego węzła transportowo-przesiadkowego, wymianę autobusów miejskich na bardziej ekologiczne – i podnoszących komfort mieszkańców[52].

Za jego kadencji zrewitalizowana została stara część miasta – wybudowano bulwary nad Słupią, przebudowano rynek Starego Miasta oraz historyczne i zaniedbane przez lata ulice. Zrewitalizowano także istniejące i stworzono nowe tereny zielone[potrzebny przypis].

Wykonana została termomodernizacja budynków użyteczności publicznej. Rozpoczęta została budowa nowej siedziby Teatru Nowego[53].

Postawił na integrację i aktywizację mieszkańców. Za jego kadencji zbudowano nowy dom sąsiedzki, przebudowano dom Otto Freundlicha i stworzono tam centrum start-upów. Powstało nowe Centrum Współpracy Międzypokoleniowej i Streetworkingu. Wyremontowane zostały zabytkowe kamienice i powstały nowe place zabaw i ogrody społeczne[54].

Uzyskał rozgłos, gdy jako prezydent zrezygnował z samochodu służbowego (na rzecz roweru lub komunikacji miejskiej) i odebrał urzędnikom miejskim dodatki na benzynę[55]. Na jego wniosek rada miasta obniżyła jego pensję z ponad 12 do 10 tysięcy złotych[56]. Obecnie posiada najniższą pensję z 329 prezydentów miast w Polsce (stan na kwiecień 2018 r.)[57]. Sam obniżył pensje członkom zarządów spółek komunalnych, ograniczył liczbę członków organów tych przedsiębiorstw[55]. Zlikwidował agencję Ziemia Słupska i Agencję Promocji Regionu, a także stanowisko rzecznika prasowego[55][58][59], jako organ doradczy powołał działającą społecznie Radę Prezydencką[60]. Według opublikowanych danych z maja 2016 dochody miasta przekroczyły w tym czasie jego wydatki[61].

W ramach polityki mieszkaniowej zainicjował program inwentaryzacji lokali, dzięki któremu w latach 2015–2017 wyremontowano ok. 460 mieszkań, w tym około 200 pustostanów. Lista rodzin oczekujących na mieszkanie zmniejszyła się o ponad 250[potrzebny przypis].

W 2015 podpisał zarządzenie przewidujące wzrost czynszów za najem lokali komunalnych[62]. W 2016 wprowadził także abolicję dla osób zalegających z płatnościami czynszowymi[63].

Prezydent Słupska za priorytet postawił sobie transparentność urzędu miasta. W Biuletynie Informacji Publicznej zaczął umieszczać rejestr wszystkich umów i wydatków miasta. Taki sam obowiązek wprowadził wobec wszystkich jednostek i spółek miejskich. Kalendarz spotkań prezydenta jest dostępny w Internecie. Co tydzień organizuje konferencje prasową dla mediów[64].

Robert Biedroń wprowadził bezpośredni kontakt z mieszkańcami. Polecił zlikwidowanie szyb oddzielających urzędników od obywateli, aby ułatwiać bezpośredni kontakt w urzędach. Był pomysłodawcą „Czerwonej Kanapy” – kanapy wystawionej na ulice miasta, aby każdy z mieszańców mógł porozmawiać z prezydentem[65].

Wprowadził również rady konsultacji z mieszkańcami: Radę Zrównoważonego Rozwoju i Zielonej Modernizacji Miasta, Radę Kobiet, oraz Radę Seniorów[66].

W trakcie trwania jego kadencji stworzono 220 nowych miejsc w żłobkach i przedszkolach[67].

Przeznaczył również 500 tysięcy złotych na miejski program dofinansowania zapłodnienia in vitro[68].

Działał na rzeczy większego udziału kobiet w przestrzeni miejskiej. Powołał pierwszą kobietę na stanowisko wiceprezydentki Słupska w historii – Krystynę Danilecką-Wojewódzką. Wprowadził również 30-procentowe kwoty dla kobiet zasiadających we władzach spółek miejskich[69].

Prezydent Słupska postawił również na zieloną, ekologiczną politykę. Zrezygnował z wody butelkowej w ratuszu i urzędach na rzecz kranówki[70]. Kładł nacisk na edukację dla mieszkańców na temat segregacji śmieci[71]. Powiększył również obszar terenów zielonych, między innymi poprzez rewitalizację bulwarów wzdłuż Słupi[72].

Robert Biedroń postawił również na miasto przyjazne zwierzętom. Nie wpuścił do miasta cyrku z dzikimi zwierzętami[73]. Rozpoczął budowę nowego, nowoczesnego schroniska[74]. Poszerzył program sterylizacji zwierząt. Prowadził kampanię zwiększającą świadomość praw zwierząt. Słupsk otrzymał również tytuł gminy przyjaznej pszczołom[75].

Za jego kadencji prowadzono również wsparcie dla seniorów – uruchomiony został program usługi telemedycyny i powstało Centrum Współpracy Międzypokoleniowej i Streetworkingu[76].

Jednym z powodów gospodarczych problemów zarządzanego przez Roberta Biedronia miasta, po przejęciu władzy po Macieju Kobylińskim, okazała się sprawa aquaparku Trzy Fale. Budowa tego obiektu została zainicjowana w oparciu o umowę, którą podpisał poprzedni prezydent Maciej Kobyliński z przedsiębiorstwem Termochem. W 2013 ze względu na opóźnienia zerwano umowę z dotychczasowym wykonawcą. Do 2015 miasto wyłożyło na budowę ponad 70 milionów złotych, a obiekt został wówczas skończony w 70%. W związku z brakiem postępów Unia Europejska zażądała zwrotu dofinansowania[48][77]. W czerwcu 2015 w postępowaniu sądowym zasądzono odszkodowanie na rzecz Termochemu, łącznie należności na rzecz tej firmy wyniosły około 26 milionów złotych. Prezydent Słupska zaproponował wówczas sprzedaż aquaparku, partnerstwo publiczno-prywatne lub dokończenie inwestycji przez miasto[78], wystąpił również o bezzwrotne wsparcie finansowe do ówczesnej premier Ewy Kopacz[48]. Miasto doprowadziło do ugody co przełożyło się na zmniejszenie kary z 26 milionów złotych do 12,9 milionów złotych[79]. W tym czasie dokonano też przesunięć w budżecie miasta na potrzeby spłaty zobowiązań[48]. W lipcu 2015 rada miasta zdecydowała, że budowa będzie kontynuowana przez miejską spółkę Trzecia Fala[58]. W tym samym miesiącu doszło do ugody z Termochemem, w wyniku czego przedsiębiorstwo zrezygnowało z części swoich roszczeń[80]. Planowane zakończenie inwestycji to początek 2019 r.[81]

W wyborach w 2018 nie ubiegał się o reelekcję, udzielając poparcia swojej dotychczasowej zastępczyni Krystynie Danileckiej-Wojewódzkiej. Skutecznie ubiegał się natomiast o mandat radnego z własnego komitetu[82].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Od 2002 jest związany z Krzysztofem Śmiszkiem, doktorem nauk prawnych, prezesem zarządu Polskiego Towarzystwa Prawa Antydyskryminacyjnego i działaczem KPH[8].

Deklaruje się jako ateista[83]. Jego hobby to czytanie książek, bieganie i gotowanie[84].

Poglądy polityczne[edytuj | edytuj kod]

Podaje w wątpliwość tradycyjny podział sceny politycznej na prawicę i lewicę. Popiera skandynawski model działania państwa. Krytykuje model neoliberalny za zwiększanie nierówności[85] i przyczynienie się do wybuchu kryzysu finansowego w 2008, a następnie fali poparcia dla populizmu i ugrupowań radykalnych.

Jest zwolennikiem udziału państwa w gospodarce pod warunkiem poprawy zarządzania w urzędach i spółkach skarbu państwa. Popiera konkursy na stanowiska, w przypadku organów kolegialnych z zachowaniem kwot dla płci. Zwolennik większego uczestnictwa kobiet w życiu publicznym. Popiera decentralizację i zwiększenie roli samorządu terytorialnego[86].

Opowiada się za silną pozycją Polski w Unii Europejskiej i jednocześnie popiera przyspieszenie integracji europejskiej. Jego zdaniem UE powinna troszczyć się również o prawa socjalne swoich obywateli oraz zwiększać poziom partycypacji mieszkańców w planowaniu polityk europejskich[87].

Opowiada się za rozdziałem Kościoła od państwa. Popiera solidarną i aktywną politykę migracyjną. Postuluje zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii w miksie energetycznym.

Wielokrotnie podkreślał, że poprzednie rządy nie zdołały zbudować silnych instytucji demokratycznych, co skutkowało ograniczaniem niezależności władzy sądowniczej w ostatnich latach.

Wspiera prawa kobiet i opowiada się przeciwko dyskryminacji.

Wyniki wyborcze[edytuj | edytuj kod]

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2002 KKW Sojusz Lewicy Demokratycznej – Unia Pracy Rada miasta Warszawy IV kadencji nr 3 451 (0,60%)N[30]
2005 Sojusz Lewicy Demokratycznej Sejm V kadencji nr 19 1686 (0,22%)N[31]
2011 Ruch Palikota Sejm VII kadencji nr 26 16 919 (3,99%)T[35]
2014 KWW Roberta Biedronia „Nareszcie Zmiana” Prezydent miasta Słupska 5972 (20,34%)[88]
15 308 (57,08%)T[45]
2018 KWW K.Danileckiej-Wojewódzkiej i R.Biedronia Rada miasta Słupska nr 1 2781 (25,51%)T[89]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Robert Biedroń na spotkaniu autorskim w bydgoskiej galerii handlowej Focus Mall, 2017

W 2016 został kawalerem francuskiego Narodowego Orderu Zasługi[23].

W 2014 tygodnik „Polityka” na podstawie rankingu przeprowadzonego wśród polskich dziennikarzy parlamentarnych wymienił go wśród 10 najlepszych posłów, podkreślając pracowitość, kulturę i duży wkład w prace komisji sprawiedliwości[90]. W 2015 wyróżniony Nagrodą Radia Tok FM im. Anny Laszuk[91], a w 2016 został laureatem Nagrody Różnorodności Kongresu Kobiet[92]. Nagradzany również przez organizacje LGBT m.in. Tęczowym Laurem (2000) i tytułem „Człowieka Tęczy” (2004)[93].

Dwukrotnie wybrany jednym z najlepszych prezydentów miasta według tygodnika „Newsweek”:

  • 2017 – 13. miejsce[94];
  • 2016 – 8. miejsce[95].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Nieerotyczny dotyk. O hipokryzji i homofobii kościoła katolickiego w Polsce, [w:] Homofobia po polsku!, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2004.
  • Polityka, Edukacja, Internet, Służba zdrowia, Kościół katolicki, Sport, [w:] Sytuacja społeczna osób biseksualnych i homoseksualnych w Polsce. Raport za lata 2005 i 2006, Kampania Przeciw Homofobii, Lambda Warszawa, Warszawa 2007, s. 37–88.
  • Tęczowy elementarz, Wydawnictwo AdPublik, Warszawa 2007, ​ISBN 978-83-926199-0-1​.
  • Pracownia Monitoringu i Rzecznictwa Prawnoczłowieczego (red.), Kampania Przeciw Homofobii, Warszawa 2008.
  • Pod prąd (wywiad rzeka udzielony Magdalenie Łyczko), Edipresse Polska, Warszawa 2016.
  • Włącz DEMOkrację, Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”, Kraków 2018.
  • Nowy rozdział, Edipresse Polska, Warszawa 2018.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Strona sejmowa posła VII kadencji. [dostęp 2016-08-05].
  2. Vogue Polska, Robert Biedroń: Matka dostawała listy, że powinna mnie utopić, „Vogue Polska”, 7 grudnia 2017 [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  3. Praca zbiorowa, Niezbędnik ateisty Wydawnictwo Czarna Owca Warszawa 2010, s.6.
  4. Robert Biedroń w naszym mieście, „Beskidy News” [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  5. Congress Database – Council of Europe, congressdatabase.coe.int [dostęp 2018-08-27].
  6. (SPC), sejm.gov.pl [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  7. (SZA), sejm.gov.pl [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  8. a b c d e f g Ewa Siedlecka: Żelazny facet. Kim jest Robert Biedroń?. wyborcza.pl, 2014-12-06. [dostęp 2016-08-05].
  9. a b c d Jak on to zrobił?. replika-online.pl, 2015-01-28. [dostęp 2016-08-05].
  10. Robert Biedroń o przemocy w rodzinie: Ojciec bił mnie, rodzeństwo i matkę. Alkohol był na porządku dziennym. [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  11. a b c d e f g h Michał Jachym: W Bieszczadach można się zakochać. naszepołoniny.pl. [dostęp 2016-08-05].
  12. a b c d O mnie. robertbiedron.pl. [dostęp 2016-08-05].
  13. a b c Paweł Kuś: Pytamy kandydatów na prezydenta: Robert Biedroń. pozytywniaktywni.pl, 2014-11-11. [dostęp 2016-08-05].
  14. Odważny gej z SLD. zw.com.pl, 2002-09-12. [dostęp 2016-08-05].
  15. Robert Biedroń: Pół życia straciłem na SLD. se.pl, 2011-08-27. [dostęp 2016-08-07].
  16. a b c Michał Gostkiewicz: ‘Bezbożnik’. Robert Biedroń dla Gazeta.pl o religii, miłości i rządach w Słupsku. 2015-06-03. [dostęp 2016-08-05].
  17. Historia Parady Równości. paradarownosci.eu, 2013-05-07. [dostęp 2016-08-07].
  18. a b Robert Biedroń nie będzie już prezesem KPH – Kampania Przeciw Homofobii. kph.org, 2009-02-09. [dostęp 2016-08-05].
  19. a b Agata Nowakowska, Dominika Wielowieyska: Oszukani otwierają usta. wyborcza.pl, 2011-08-28. [dostęp 2016-08-07].
  20. Anna Monkos: Elementarz o gejach i lesbijkach lekturą szkolną?. dziennik.pl, 2007-11-26. [dostęp 2016-08-10].
  21. Robert Biedroń: Trzeba szczepić w młodych ludziach wartości demokratyczne, inwestować w nich, „Newsweek.pl”, 22 kwietnia 2018 [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  22. Robert Biedroń w nowej książce opowiada o trudnym dzieciństwie. Ta tragiczna historia może mu pomóc politycznie, „naTemat.pl” [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  23. a b Zagajewski i Biedroń odznaczeni przez Francuzów. tvn24.pl, 2016-07-20. [dostęp 2016-07-20].
  24. Zespół Zielonego Instytutu. zielonapolityka.pl. [dostęp 2016-08-07].
  25. Fundacja Replika (KRS: 0000276199, NIP: 5252396017, Regon: 140939674). 2015-09-16.
  26. Advisory Group of Gender, Forced Displacement and Protection (ang.). unhcr.org. [dostęp 2018-08-10].
  27. Instytut Myśli Demokratycznej, instytutmyslidemokratycznej.org [dostęp 2018-08-27] (ang.).
  28. Robert Biedroń, naTemat.pl [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  29. To fight populists, go local, „POLITICO”, 23 lipca 2018 [dostęp 2018-08-27] (ang.).
  30. a b Dane o kandydatach na radnych rady miasta w okręgu – Koalicyjny Komitet Wyborczy Sojusz Lewicy Demokratycznej – Unia Pracy. wybory2002.pkw.gov.pl. [dostęp 2016-08-05].
  31. a b Wyniki głosowania: Komitet Wyborczy Sojusz Lewicy Demokratycznej. wybory2005.pkw.gov.pl. [dostęp 2016-08-05].
  32. Archiwum TVP Kraków: Robert Biedroń (Ruch Palikota). krakow.tvp.pl, 2012-02-19. [dostęp 2016-08-10].
  33. Leszczyński, Kotliński, Biedroń? Palikot przedstawia listy. newsweek.pl, 2011-08-16. [dostęp 2016-08-06].
  34. Biedroń u Palikota. Chce rozbijać beton. newsweek.pl, 2011-08-18. [dostęp 2016-08-06].
  35. a b Biedroń Robert: Wyniki głosowania w okręgu sejmowym nr 26 w podziale na obwody. wybory2011.pkw.gov.pl. [dostęp 2016-08-06].
  36. Ewa Siedlecka: Pierwszy gej RP: Jestem dumny z nas wszystkich. wyborcza.pl, 2011-10-10. [dostęp 2016-08-10].
  37. Biedroń, Kamiński, Olejniczak... Kogo jeszcze wyróżniliśmy za dobre posłowanie? [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  38. Poseł Jarosław Gromadzki w miejsce Roberta Biedronia. wyborcza.pl, 2014-12-01. [dostęp 2016-08-10].
  39. Zbigniew Marecki: Maciej Kobyliński: Nie będę już kandydował na prezydenta miasta. gp24.pl, 2014-08-13. [dostęp 2016-08-06].
  40. a b Ewelina Potocka: Robert Biedroń kandyduje na stanowisko prezydenta Słupska. onet.pl, 2014-09-08. [dostęp 2016-08-06].
  41. a b Robert Biedroń przeprowadził się do Słupska, żeby zostać prezydentem. polskieradio.pl, 2014-10-20. [dostęp 2016-08-06].
  42. Zbigniew Marecki: Poseł Robert Biedroń będzie kandydował na prezydenta Słupska. gp24.pl, 2014-08-21. [dostęp 2016-08-06].
  43. Biedroń porządzi Słupskiem. „Będę skromnym prezydentem, zamienię limuzynę na rower”. tvn24.pl, 2014-12-01. [dostęp 2016-08-06].
  44. W 2020 głosują na Biedronia. Jest ich już blisko 35 tysięcy. newsweek.pl, 2015-05-28. [dostęp 2016-08-05].
  45. a b Wybory Burmistrza – II tura: Słupsk. samorzad2014.pkw.gov.pl. [dostęp 2016-08-06].
  46. Krystyna Danilecka Wojewódzka – pierwsza kobieta wiceprezydent w historii Słupska. radiogdansk.pl, 2014-12-10. [dostęp 2016-08-10].
  47. Biedroń wyciąga rękę do PO? Marek Biernacki wiceprezydentem Słupska. tvn24.pl, 2015-01-07. [dostęp 2016-08-10].
  48. a b c d Słupsk zbankrutuje przez park wodny? Robert Biedroń: cięcia są nieuniknione. wp.pl, 2015-06-23. [dostęp 2016-08-06].
  49. a b Robert Biedroń: – Propaguje się fałszywe informacje o zadłużeniu Słupska. Dziennik Bałtycki, 16 lipca 2018. [dostęp 2018-09-17].
  50. Ależ Biedroń zaczarował kasę Słupska. Odziedziczył dziurę budżetową, a teraz… ma 28 mln nadwyżki, „naTemat.pl” [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  51. Inwestycje w Słupsku, inwestycje.slupsk.eu [dostęp 2018-08-27].
  52. Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Słupska, bip.um.slupsk.pl [dostęp 2018-09-03] (pol.).
  53. Inwestycje w Słupsku, inwestycje.slupsk.eu [dostęp 2018-08-27].
  54. Natalia Rybak, Raport Słupski – czyli roczne sprawozdanie prezydenta! [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  55. a b c Marcin Napierała: Urzędnicy Biedronia będą pedałować. miasto.koszalin.pl, 2015-03-11. [dostęp 2016-08-10].
  56. Przemysław Woś: Jak Biedroń poradził sobie z budżetem? „Nie zadłużałem miasta”. Radni PiS oponują: „A gdzie inwestorzy”?. radiogdansk.pl, 2016-06-29. [dostęp 2016-08-10].
  57. Robert Biedroń zdradził, ile zarabia jako prezydent Słupska. „Najmniej ze wszystkich prezydentów miast”, „WPROST.pl”, 20 kwietnia 2018 [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  58. a b Tomasz Staśkiewicz: Robert Biedroń zwolnił rzecznika, a na promocję Słupska wydaje 0 zł. I tak przyciąga inwestorów. innpoland.pl, 2016-07-18. [dostęp 2016-08-10].
  59. Robert Biedroń „wietrzy” słupski ratusz. „Straciłem zaufanie do urzędników”. radiogdansk.pl, 2015-01-12. [dostęp 2016-08-10].
  60. Zbigniew Marecki: 26 osób za darmo będzie doradzać prezydentowi Robertowi Biedroniowi. gp24.pl, 2015-03-11. [dostęp 2016-08-10].
  61. Biedroń publikuje na Facebooku finanse miasta. Ludzie zachwyceni. wprost.pl, 2016-08-04. [dostęp 2016-08-10].
  62. Ewelina Potocka: Słupsk: prezydent Biedroń podniesie czynsze za mieszkania komunalne. onet.pl, 2015-01-23. [dostęp 2016-08-10].
  63. Abolicja czynszowa w Słupsku. Od dziś można składać wnioski. portalsamorzadowy.pl, 2016-02-02. [dostęp 2016-08-10].
  64. Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Słupska, bip.um.slupsk.pl [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  65. Czerwona kanapa stanęła w centrum Słupska. Urzędnicy rozmawiają tu z mieszkańcami [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  66. Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Słupska, bip.um.slupsk.pl [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  67. Robert Biedroń, facebook.com [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  68. Słupsk wyda do 500 tys. zł na dofinansowanie procedur in vitro – Polityka zdrowotna, rynekzdrowia.pl [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  69. Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Słupska, bip.um.slupsk.pl [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  70. Fakt.pl, Biedroń kazał urzędnikom pić kranówkę!, 4 kwietnia 2016 [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  71. PGK Słupsk :: Edukacja ekologiczna, pgkslupsk.pl [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  72. Zbigniew Marecki, Słupsk rozpoczyna proces rewitalizacji miejskich bulwarów nad rzeką Słupią, „gp24.pl” [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  73. Aleksander Radomski, Robert Biedroń nie chce cyrków, cyrki bojkotują teraz Słupsk, „gp24.pl” [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  74. l, W Słupsku zbudują nowe schronisko dla zwierząt [wideo, zdjęcia], „gp24.pl” [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  75. Anna Schiefelbein, Słupsk – Miasto Przyjazne Pszczołom! [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  76. https://www.slupsk.tv-polska.eu/film/13612-telemedycyna-w-euroregionie-pomerania---siec-pomerania.
  77. Maciej Sandecki: Słupsk na krawędzi bankructwa. Biedroń wściekły. wyborcza.pl, 2015-06-12. [dostęp 2016-08-06].
  78. Robert Gębuś: Słupsk: Robert Biedroń proponuje trzy rozwiązania ws. aquaparku. dziennikbaltycki.pl, 2015-01-21. [dostęp 2016-08-06].
  79. Trzy Fale Sp., BIP – Trzy Fale Sp. z o.o., bip.trzyfale.slupsk.pl [dostęp 2018-08-27] (ang.).
  80. Jest ugoda w sprawie budowy słupskiego aquaparku. Miasto zapłaci, ale mniej. tvn24.pl, 2016-07-14. [dostęp 2016-08-06].
  81. Trzy Fale Sp., BIP – Trzy Fale Sp. z o.o., bip.trzyfale.slupsk.pl [dostęp 2018-08-27] (ang.).
  82. Słupsk. Danilecka-Wojewódzka prezydentem, Robert Biedroń radnym. wprost.pl, 23 października 2018. [dostęp 2018-10-24].
  83. Biedroń: jestem ateistą, ale krzyż jest dla mnie ważny. wprost.pl, 2013-01-15. [dostęp 2016-10-06].
  84. Robert Biedroń: „Ja już mam męża, tylko państwo tego nie widzi” | Viva.pl, Viva.pl [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  85. PTWP, Model państwa skandynawskiego to recepta Roberta Biedronia na współpracę gospodarczą państwa, parlamentarny.pl [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  86. Eurozet Sp., Co Robert Biedroń myśli o powrocie do Warszawy: wstydzę się widząc sceny na Wiejskiej [WYWIAD], Robert Biedroń wywiad. Czy będzie startował w wyborach prezydenckich [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  87. To fight populists, go local, „POLITICO”, 23 lipca 2018 [dostęp 2018-08-27] (ang.).
  88. Wybory Burmistrza – I tura: Słupsk. samorzad2014.pkw.gov.pl. [dostęp 2016-08-06].
  89. Wyniki głosowania w wyborach samorządowych 2018. Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2018-11-01].
  90. Janina Paradowska, Anna Dąbrowska: Biedroń, Kamiński, Olejniczak... Kogo jeszcze wyróżniliśmy za dobre posłowanie?. polityka.pl, 2014-09-11. [dostęp 2014-09-14].
  91. Robert Biedroń laureatem Nagrody Radia TOK FM!. tokfm.pl, 2015-03-31. [dostęp 2015-03-31].
  92. Robert Biedroń i Barbara Nowacka laureatami VIII Kongresu Kobiet. polskatimes.pl, 2016-05-14. [dostęp 2016-05-15].
  93. Finał Wyborów Człowieka Tęczy. neww.org.pl, 2004-09-21. [dostęp 2012-04-20].
  94. Najlepsi prezydenci miast [WYNIKI RANKINGU], „Newsweek.pl”, 26 czerwca 2018 [dostęp 2018-08-27] (pol.).
  95. Oto najlepsi prezydenci miast w Polsce [RANKING], „Business Insider”, 19 czerwca 2017 [dostęp 2018-08-27] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]