Żytawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żytawa
Zittau
Žitawa
Herb
Herb Żytawy
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Saksonia
Powiat Görlitz
Powierzchnia 66,74 km²
Wysokość 242 m n.p.m.
Populacja (31 grudnia 2009)
• liczba ludności
• gęstość

28 638
429 os./km²
Nr kierunkowy 03583
Kod pocztowy 02763, 02788
Tablice rejestracyjne GR
Położenie na mapie Saksonii
Mapa lokalizacyjna Saksonii
ŻytawaZittauŽitawa
Żytawa
Zittau
Žitawa
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
ŻytawaZittauŽitawa
Żytawa
Zittau
Žitawa
Ziemia 50°54′N 14°48′E/50,900000 14,800000Na mapach: 50°54′N 14°48′E/50,900000 14,800000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Żytawa[1] (niem. Zittau; górnołuż. Žitawa, wym. [ˈʒʲitawa]) – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, w powiecie Görlitz, przy granicy z Polską i Czechami, w Łużycach Górnych. Do 31 lipca 2008 Żytawa była stolicą powiatu Löbau-Zittau.

Miasto należy do Związku Sześciu Miast. 1 maja 2004 w Żytawie miała miejsce uroczystość przyjęcia Polski i Czech do Unii Europejskiej, w której uczestniczyli premierzy Polski, Czech i Niemiec.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Miasto liczy 28 638 mieszkańców (2009).

Information icon.svg Osobny artykuł: Ludność Żytawy.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Edukacja i kultura[edytuj | edytuj kod]

Miasto jest siedzibą Uniwersytetu Nauk Stosowanych Zittau/Görlitz (Hochschule Zittau/Görlitz) oraz Międzynarodowego Instytutu Uniwersyteckiego (Internationales Hochschulinstitut Zittau) – jednostki centralnej Uniwersytetu w Dreźnie. W Zittau działa Teatr im. Gerharta Hauptmanna.

Jest to także miasto narodzin Heinricha Marschnera.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Znajdowały się tutaj dwa drogowe przejścia graniczne z Polską:

oraz kolejowe przejście graniczne Żytawa – Gródek nad Nysą (tranzytem przez Polskę) przez Wiadukt kolejowy w Żytawie.

Dworzec Główny w Żytawie jest węzłem kolejowym następujących linii:

W czasach NRD produkowany był tu samochód Robur w fabryce VEB ROBUR-Werke Zittau w latach 1962-1991 jako ciężarówka i autobus. Ostatnie egzemplarze zjechały z taśmy produkcyjnej w roku 1991[2].

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami RP: Nazewnictwo geograficzne świata. T. 12: Europa Część II. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2010, s. 150. ISBN 978-83-254-0825-1.
  2. Dobiesław Wieliński: Dwie fazy rozwoju (pol.). (wersja zarchiwizowana przez Internet Archive, kopia z 01.02.2009).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]