1 Batalion Saperów Legionów
| 1 Batalion Saperów | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1921 (1929) |
| Rozformowanie | 1939 |
| Nazwa wyróżniająca | Legionów |
| Tradycje | |
| Święto | 7 czerwca[1] |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Modlin |
| Rodzaj wojsk | saperzy |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
1 Batalion Saperów Legionów (1 bsap) – oddział saperów Wojska Polskiego II RP.
22 sierpnia 1921 roku w twierdzy Modlin został sformowany 1 Pułk Saperów. Nowa jednostka powstała z połączenia "wojennych" batalionów saperów: 8 (mjr Stanisław Magnuszewski), 18 (kpt. Konstanty Skąpski) i 28 (mjr Stefan Dąbkowski).
W 1929 roku pułk został przeformowany w 1 Batalion Saperów Legionów.
Spis treści |
[edytuj] Mobilizacja 1939
1 Batalion Saperów Legionów był jednostką mobilizującą. Zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" sformował pododdziały: w dniach 19 lipca – 7 sierpnia 1939 roku, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim:
- Rezerwowa Kompania Saperów Nr 114 dla Armii "Modlin"
- Rezerwowa Kompania Saperów Nr 115 dla Armii "Modlin"
- Rezerwowa Kompania Saperów Nr 117 dla Armii "Pomorze"
- Rezerwowa Kompania Saperów Nr 118 dla Armii "Pomorze"
w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim:
- 8 Batalion Saperów dla 8 DP
- Rezerwowa Kompania Saperów Nr 111 dla Armii "Modlin"
- Rezerwowa Kompania Saperów Nr 112 dla Armii "Modlin"
- Park Saperski (Komenda) Nr 11
- Pluton Parkowy Saperów Nr 11
- Pluton Parkowy Saperów Nr 12
w I rzucie mobilizacji powszechnej:
- 61 Batalion Saperów dla 41 DP (rez.)
- Rezerwowa Kompania Saperów Nr 113 dla Armii "Modlin"
- Rezerwowa Kompania Saperów Nr 114 dla Armii "Modlin"
- Rezerwowa Kompania Saperów Nr 115 dla Armii "Modlin"
- Rezerwowa Kompania Saperów Nr 116 dla Armii "Modlin"
- Pluton Parkowy Saperów Nr 13
- Lekka Kolumna Pontonowa Typ I Nr 111
- Lekka Kolumna Pontonowa Typ I Nr 112
- Lekka Kolumna Pontonowa Typ II Nr 113
- Lekka Kolumna Pontonowa Typ II Nr 114
w II rzucie mobilizacji powszechnej:
- 71 Batalion Saperów dla 44 DP (rez.)
- Kompania Marszowa Saperów Nr 11
- Ośrodek Zapasowy Saperów Typ Specjalny Nr l
[edytuj] Żołnierze 1 psap / 1 bsap Leg.
Dowódcy:
- ppłk Roman Bolesław Ciborowski (p.o. 1923-1924)
- płk SG Eugeniusz Klemens Kordzik (1928)
- mjr Marian Kaufer (1932)
Oficerowie:
- płk Mieczysław Dąbkowski (nadetatowy)
- płk Bronisław Gembarzewski (nadetatowy)
- ppłk SG inż. Henryk Bagiński (nadetatowy)
- ppłk SG Tadeusz Zieleniewski (nadetatowy)
- kpt. Jerzy Piotr Levittoux
Obsada personalna w latach 1923-1924
- p.o. dowódcy pułku – ppłk Roman Bolesław Ciborowski
- zastępca dowódcy pułku – ppłk Stanisław Magnuszewski
- komendant Kadry Batalionu Zapasowego – kpt. Józef Staszewski (p.o. 1923) i mjr Stefan Konstanty Szaniawski (1924)
- dowódca VIII Batalionu Saperów – kpt. Czesław Zawistowski (p.o. 1923) i mjr Emil Strumiński (1924)
- p.o. dowódca XVIII Batalionu Saperów – kpt. Józef Staszewski
- dowódca XXVIII Batalionu Saperów – kpt./mjr Tadeusz Bisztyga
[edytuj] Symbole batalionu
Sztandar batalionu
Po przeprowadzeniu mobilizacji pododdziały gospodarcze i adiutantura wraz ze sztandarem, otrzymały rozkaz wycofania się za Bug.
W zbiorze relacji z Banknock widnieje zapis: 1 Batalion Saperów Legionów. Sztandar znajdował się w plecaku mjr. Henryka Bieńkowskiego w chwili, gdy wymieniony był transportowany przez wojska sowieckie wraz z innymi oficerami do m. Szepietówka. Hazem ze sztandarem znajdowały się wszystkie gwoździe wyjęte z drzewca. Dalsze sztandaru nieznane. – Meldunki gen. Szyszko-Bohusza i ppor. Zygmunta Oranowskiego.[2].
Odznaka batalionu
Odznakę stanowi srebrny krzyż maltański, w którego centrum umieszczono medalion emaliowany w kolorach wojsk samochodowych. Na medalion nałożono inicjały yatrona pułku TK na czerwonym tle, a wokoło na czarnym tle napis P l SAP LEGJONÓW. Na ramionach krzyża miniatury odznak: I Brygady Legionów, 1 Korpusu Polskiego, Halerczyków i rok 1921. Pomiędzy ramionami skrzyżowane atrybuty saperów: toporek i łopata. Siedmioczęściowa – oficerska, wykonana w srebrze, połączona za pomocą dziesięciu nitów. Wymiary: 43x43 mm. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk – Warszawa[3].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Zdzisław Józef. Cutter: Saperzy II Rzeczypospolitej. Warszawa [etc.]: Pat, 2005. ISBN 83-921881-3-6.
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
- Zdzisław. Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945 : Wojsko Polskie 1918-1939, Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie. Warszawa: Pantera Books, 2007. ISBN 978-83-204-3299-2.
- Spis byłych oddziałów wojskowych WP, Przegląd Historyczno-Wojskowy, Warszawa 2000, Nr 2 (183), s. 105-108.
|
||||||||||||||||||||
