Ten artykuł dotyczy 50 Dywizji Piechoty okresu II RP. Zobacz też:
50 Dywizja Piechoty – stronę ujednoznaczniającą.
50 Dywizja Piechoty Rezerwowa "Brzoza", 50 DP (rez.) – wielka jednostka piechoty Wojska Polskiego II RP improwizowana w kampanii wrześniowej 1939.
50 Dywizja Piechoty (Rezerwowa) pod dowództwem płk. w st. sp. Ottokara Brzozy-Brzeziny wchodziła w skład SGO "Polesie" gen. Franciszka Kleeberga. Powstała ze zgrupowania "Brzoza", sformowanego przez gen. Brzozę-Brzezinę w rejonie Małoryty, które 26 września weszło w skład "Grupy Poleskiej", oraz dołączonego do niego 28 września zgrupowania "Drohiczyn Poleski". Tego dnia rozkazem dowódcy SGO "Polesie" została dokonana jej reorganizacja i właśnie wtedy formalnie utworzono 50 DP. Uczestniczyła we wszystkich walkach SGO "Polesie": 1 października obsadziła Kock oraz wsie Talczyn, Annopol i Posmugi, a następnie walczyła pod Serokomlą, 3 października uderzyła na Stoczek, jednak wskutek słabego wsparcia artylerii natarcie załamało się w silnym ogniu artylerii niemieckiej, dywizja otrzymała rozkaz przesunięcia się w nocy do rejonu Adamów – Burzec, 5 października brała udział w zaciętych walkach z niemiecką 13 DZmot. z rozkazem utrzymania Adamowa i Krzywdy. Następnego dnia skapitulowała wraz z resztą zgrupowania.
[edytuj] Ordre de Bataille i obsada personalna
[edytuj] Bibliografia
- Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, wyd. II, Warszawa 1986, ISBN 83-222-0377-2
- Jan Wróblewski, Samodzielna Grupa Operacyjna "Polesie" 1939, Wydawnictwo MON, Warszawa 1989, ISBN 83-11-07699-6
- Tadeusz Jurga: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 7, Regularne jednostki Wojska Polskiego w 1939 : organizacja, działania bojowe, uzbrojenie, metryki związków operacyjnych, dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1975.
II Rzeczpospolita
