Agostino Casaroli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Agostino Casaroli
Kardynał biskup
Agostino Casaroli
Herb Agostino Casaroli Pro fide et justitia
Dla wiary i sprawiedliwości
Kraj działania Włochy
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1914
Castel San Giovanni
Data i miejsce śmierci 9 czerwca 1998
Rzym
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania 1 lipca 1979 – 1 grudnia 1990
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 27 maja 1937
Nominacja biskupia 4 lipca 1967
Sakra biskupia 16 lipca 1967
Kreacja kardynalska 30 czerwca 1979
Jan Paweł II
Kościół tytularny Porto-Santa Rufina
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001) Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy (1951-2001) Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Wielka Złota Odznaka Honorowa na Wstędze Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Wielka Złota Odznaka Honorowa z Gwiazdą Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Rycerzy Pana Naszego Jezusa Chrystusa Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Wielki Oficer Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Oficer Orderu Świętego Jakuba od Miecza (Portugalia)
Strona internetowa duchownego
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 16 lipca 1967
Konsekrator Paweł VI
Współkonsekratorzy Augusto Gianfranceschi
Jacques Martin

Agostino Casaroli (ur. 24 listopada 1914 w Castel San Giovanni, zm. 9 czerwca 1998 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, kardynał, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Casaroli urodził się w Castel San Giovanni (prowincja Piacenza). Został księdzem w 1937. W 1961 rozpoczął pracę w Sekretariacie Stanu miasta Watykanu za czasów papieża Jana XXIII. W 1979 papież Jan Paweł II ustanowił go sekretarzem stanu i przewodniczącym Administracji Dóbr Stolicy Apostolskiej. Kardynał Casaroli był subdziekanem Kolegium Kardynalskiego od 1993, aż do śmierci w 1998. Był architektem nowej polityki wschodniej Watykanu wobec państw bloku komunistycznego. Dzięki temu zyskał przydomek: „Kardynał Pieriestrojka”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]