Alva Myrdal

Alva Myrdal
Data i miejsce urodzenia	31 stycznia 1902 Uppsala
Data i miejsce śmierci	1 lutego 1986 Sztokholm
Minister ds. rozbrojenia Szwecji
Przynależność polityczna	Szwedzka Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza
Okres urzędowania	od 1966 do 1973

Alva Myrdal (ur. 31 stycznia 1902 w Uppsali, zm. 1 lutego 1986 w Sztokholmie) – szwedzka dyplomatka, socjolożka.

Pracowała m.in. w UNESCO jako dyrektor departamentu nauk społecznych (1951-1955). Przez wiele lat w szwedzkiej służbie dyplomatycznej, 1955-1961 ambasador w Indiach, 1962-1970 członek szwedzkiej delegacji na rokowania rozbrojeniowe w Genewie, 1966-1973 minister ds. rozbrojenia. Jej aktywność w dziedzinie rozbrojenia międzynarodowego w 1982 uhonorowano pokojową nagrodą Nobla, którą otrzymała wspólnie z Meksykaninem Garcią Roblesem.

W książce Tajemnice nagrody Nobla Zygmunt Broniarek stawia hipotezę, że ta nagroda była unikiem komitetu Noblowskiego wobec nacisków, szczególnie amerykańskich, na przyznanie nagrody Wałęsie; przesunięcie wyróżnienia Wałęsy o rok i wybór kandydatów niekontrowersyjnych miały być dowodem niezależności komitetu.

Mąż Alvy, Gunnar Myrdal, otrzymał Nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1974 (razem z F. von Haykiem).

W dorobku Alvy Myrdal znajdują się publikacje, w których zajmowała się problemami rozbrojenia, a także socjologią rodziny. Wraz z mężem byli promotorami eugeniki i ich praca Crisis in the Population Question (1934) dała teoretyczne podstawy pod szwedzki program przymusowej sterylizacji osób "nieprzydatnych społecznie".