Antifa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nieformalne logo polskiej Antify

Antifa (od niem. Antifaschismus – antyfaszyzm – i ang. Anti-Fascist Action, AFA, Akcja Anty-Faszystowska) – w szerszym znaczeniu: ogół osób, które różnymi metodami (muzyka, sport, publicystyka, street art) sprzeciwiają się tendencjom skrajnie prawicowym, w węższym znaczeniu: lewicowo-anarchistyczna bojówka, nastawiona na fizyczną konfrontację z przedstawicielami grup faszystowskich, rasistowskich, szowinistycznych, nacjonalistycznych, seksistowskich i homofobicznych[1].

Antifa jest ruchem nieformalnym, pozbawionym jakiegokolwiek kierownictwa czy wewnętrznej hierarchii. Jego aktywiści, jak sami deklarują, nie podejmują żadnej współpracy z policją oraz Stowarzyszeniem „Nigdy Więcej”[2]. Antifa funkcjonuje na zasadach autonomizmu co oznacza, że każdy, akceptujący przyjęte zasady działania, może utworzyć lokalną grupę i – wybierając model działania – przyłączyć się do ruchu Antifa. Ten typ funkcjonowania jest charakterystyczny dla organizacji anarchistycznych.

Uczestnicy Antify często nie ograniczają się jedynie do aktywności, wymierzonej w skrajną prawicę. Biorą oni udział także m.in. w blokadach eksmisji czy wspierają protesty związkowe. Akcje Antify często są wymierzone także w policję i państwowy aparat bezpieczeństwa[3].

Uczestnicy manifestacji, organizowanych przez Antifę, wielokrotnie stosują taktykę tzw. czarnego bloku.

Nieformalnym hymnem Antify jest utwór grupy Los Fastidios – Antifa Hooligans.

Antifa w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Graffiti Antify w Białymstoku

Grupy Antify działają w Polsce m.in. w Białymstoku[4],Tychach, Katowicach, Lublinie, Olsztynie, Poznaniu, Toruniu[5] i w Warszawie. Deklarują one „fizyczne i ideologiczne wyeliminowanie skrajnej prawicy jako siły politycznej”[2].

Istnieją również antyfaszystowskie kluby kibica, które sprzeciwiają się retoryce neofaszystowskiej, nacjonalistycznej i rasistowskiej na obiektach sportowych m.in. na stadionach piłkarskich.

Aktywność polskiej Antify polega przede wszystkim na zwalczaniu organizacji takich, jak Młodzież Wszechpolska, Narodowe Odrodzenie Polski, Obóz Narodowo-Radykalny, Krew i Honor oraz grup autonomicznych nacjonalistów[1].

Historia działalności[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 90. koncerty punkowe oraz festiwale alternatywne były zakłócane przez grupy nacjonalistycznych skinheadów[6]. Początkowo konflikt pomiędzy osobami o poglądach antyfaszystowskich a działaczami odwołującymi się do ideologii narodowych miał charakter walki subkultur, następnie przyjął wymiar polityczny[7].

W 1993 r. podczas marszu sprzeciwiającego się karaniu osób posiadających narkotyki manifestanci zostali zaatakowani przez działaczy Polskiej Wspólnoty Narodowej. Zdarzenie to doprowadziło do powstania Radykalnej Akcji Antyfaszystowskiej. Jej celem stało się zorganizowanie grup osób, których zadaniem było ochranianie demonstracji i lokali oraz fizyczna konfrontacja z przeciwnikami[6][8].

W listopadzie 2005 r. działacze Antify napadli na grupę osób składającą wieniec na grobie przedwojennego nacjonalisty Jana Stachniuka na Cmentarzu Powązkowskim. Policja zatrzymała pięciu antyfaszystów, natomiast dwóch z 15 zaatakowanych mężczyzn trafiło do szpitala[9].

W styczniu 2008 r. białostocki oddział Antify zorganizował manifestację, w której wzięło udział ponad stu młodych ludzi. Antyfaszystowski marsz, zorganizowany w tym mieście pierwszy raz od trzech lat, był odpowiedzią na dewastacje miejsc pamięci po białostockich Żydach i malowanie swastyk na murach[10].

Od 2010[edytuj | edytuj kod]

Rokrocznie polska Antifa organizuje kontrmanifestacje wobec rocznicowych przemarszów Obozu Narodowo-Radykalnego. 22 maja 2010 r. na okoliczność 77. rocznicy powstania ONR, nacjonaliści zorganizowali swoją manifestację w Lublinie. Została ona zablokowana przez działaczy Antify. Policja zatrzymała wówczas kilkudziesięciu z nich[11]. Z kolei 14 kwietnia 2012 r. rocznicowy marsz ONR odbył się w Katowicach. Niedaleko zaplanowanej trasy antyfaszyści zorganizowali Wiec Antyrasistowski. Doszło do starcia obu grup, policja zatrzymała 108 osób[12].

Istotnym elementem działalności polskiej Antify są także blokady i kontrdemonstracje wobec nacjonalistycznych przemarszów, które każdego roku mają miejsce 11 listopada w Warszawie. W największej blokadzie, zorganizowanej 11 listopada 2010 r., wzięło udział ponad 3 tys. osób[13]. W 2011 r. w blokadzie Marszu Niepodległości uczestniczyli również działacze Antify z Niemiec. Według dziennika „Rzeczpospolita” sprowokowali oni zamieszki w centrum Warszawy i zaatakowali osoby z grupy rekonstrukcji historycznej, a także policjantów[14]. Zdaniem anarchistów fotografie z zajść nie potwierdzają tych doniesień[15]. W grudniu pięciu obywateli Niemiec zostało skazanych przez warszawski sąd na kary od 6 do 10 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu za udział w zbiegowisku i atakowanie policjantów[16]. W 2012 r. w Narodowe Święto Niepodległości antyfaszyści zorganizowali własny przemarsz ulicami Warszawy, w którym uczestniczyło ok. 2 tys. osób[17].

Blokada marszu ONR w Poznaniu, 2011 r.

17 września 2011 r. działacze Antify zakłócili w Poznaniu Marsz Bohaterów Września, obrzucając jego uczestników bombami z farbą, petardami oraz granatami dymnymi. Jesienią tegoż roku dziennik „Rzeczpospolita” opisał wpisy z tajnego forum Antify, gdzie jej działacze mieli chwalić się napadami i pobiciami, m.in. młodej kobiety, którą uznali za faszystkę[18].

W grudniu 2011 r. antyfaszyści zniszczyli drzwi gabinetu dr. Pawła Nowaka, który opiniował symbole Narodowego Odrodzenia Polski. Namalowali oni sprayem celownik, dopisali „na celowniku” oraz rozwiesili plakat z napisem „Studenci, nikt, kto toruje drogę faszystom, nie zasługuje na szacunek, ale na bojkot i pogardę”[19]. W styczniu 2012 r. na portalu internetowym Antify zostały zamieszczone nazwiska i adresy 450 ludzi, którym organizacja przypisywała faszystowskie poglądy i zachęcała do „podjęcia działań wymierzonych w te osoby". Warszawska prokuratura wszczęła w tej sprawie postępowanie. Latem zostało ono umorzone[20].

Na początku marca 2013 r. antyfaszyści uzbrojeni w scyzoryk, butelkę i pałki nunczako zaatakowali osoby wracające z marszu upamiętniającego żołnierzy wyklętych w Lublinie. Bijąc ofiary rękami i kopiąc, spowodowali obrażenia, m.in. złamali jednej osobie nos. Zdarzenie zarejestrowała kamera monitoringu. Z jej zapisu wynikało, że napastników było ośmiu. Trzech z nich policja zatrzymała na miejscu, dwóch ujęto później. W październiku prokuratura oskarżyła pięciu mężczyzn w wieku od 24 do 35 lat o pobicie z powodów politycznych[21].

23 marca 2013 r. ulicami Wrocławia przeszła antyfaszystowska parada, w której wzięło udział ponad tysiąc osób[22]. Była to pierwsza od lat tak liczna w tym mieście demonstracja, mająca na celu sprzeciw wobec przemocy, motywowanej uprzedzeniami i rasizmem. Podczas jej trwania przeciwnicy marszu prowokowali uczestników parady, wykonując nazistowskie pozdrowienie "sieg heil".

Antifa w Niemczech[edytuj | edytuj kod]

Blokada marszu NPD w Dreźnie, 2012 r.

Najgłośniejszą inicjatywą niemieckiej Antify jest, podejmowana od kilku lat, blokada marszu neonazistów w Dreźnie. Miasto to w lutym każdego roku jest miejscem, do którego zjeżdżają przedstawiciele Narodowodemokratycznej Partii Niemiec oraz nieformalnych niemieckich grup nacjonalistycznych, by w rocznicę bombardowania miasta przez aliantów w 1945 r. wziąć udział w „Marszu Pamięci”.

W 2009 r. w blokadzie „Marszu Pamięci”, organizowanego przez Narodowodemokratyczną Partię Niemiec, wzięło udział ok. 4 tys. działaczy Antify oraz kilka tysięcy osób, zorganizowanych w liberalnej koalicji „Go think”[23]. W roku 2010 r. do Drezna dotarło ok. 5 tys. neonazistów, choć organizatorzy demonstracji spodziewali się dwukrotnie większej frekwencji. Do marszu jednak nie doszło – z powodu przybycia ok. 2 tys. antyfaszystów policja nie zezwoliła na przemarsz. Antyfaszyści utworzyli łańcuch ludzkich rąk wokół drezdeńskiej starówki, zaś grupy radykalnych antyfaszystów starły się z neonazistami i policją[24].

W 2011 r. niemieccy nacjonaliści próbowali zorganizować swą manifestację 19 lutego. Ponownie jednak, z powodu dużej mobilizacji antyfaszystów, do przemarszu nie doszło. Niemiecka policja zatrzymała przedstawiciela śląskiej Federacji Anarchistycznej. W trakcie zamieszek policjanci użyli gazów łzawiących, armatek wodnych i pałek przeciwko antyfaszystom[25].

13 lutego 2012 r. w Dreźnie pojawiło się niespełna 2 tys. nacjonalistów. Naprzeciwko nich ustawiło się ok. 13 tys. antyfaszystów, którzy nie dopuścili do manifestacji. Służby porządkowe nakazały rozwiązanie „Marszu Pamięci” z obawy przed zamieszkami[26].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Antifa: Koncepcja walki, antifa.bzzz.net, [dostęp: 20-10-2013].
  2. 2,0 2,1 Antifa: Kim jesteśmy, antifa.bzzz.net, [dostęp: 20-10-2013].
  3. Antifa znaczy bojówka. Wyzwania dla ruchu antyfaszystowskiego, antifa.bzzz.net, 18-04-2012, [dostęp: 20-10-2013].
  4. Blog białostockiej Antify oraz Barykada161, [dostęp: 24-10-2013].
  5. Blog toruńskiej Antify, [dostęp: 24-10-2013].
  6. 6,0 6,1 Całować się nie będziemy, „Gazeta Wyborcza”, nr 269, 19-20.11.2011, s. 24-25.
  7. Antyfaszyści: fanatycy czy ideowcy?, polityka.pl, 10-11-2012, [dostęp: 21-10-2013].
  8. ANTIFA. To kłamstwo, że jesteśmy jak kibole, wyborcza.pl, 19-11-2011, [dostęp: 20-10-2013].
  9. Bójka nad grobem, „Gazeta Stołeczna”, nr 263, 12.11.2005, s. 4.
  10. Krzyk przeciw swastykom, „Gazeta Wyborcza Białystok”, nr 11, 14.01.2008, s. 3.
  11. Marsz ONR w Lublinie i kontrdemonstracja, krytykapolityczna.pl, 24-05-2010, [dostęp: 20-10-2013].
  12. Bijatyka na ulicach Katowic. Policja zatrzymała 108 osób, wyborcza.pl, 14-04-2012, [dostęp: 20-10-2013].
  13. Marsz radykalnych narodowców wygwizdany, warszawa.gazeta.pl, 12-11-2010, [dostęp: 20-10-2013].
  14. Lewacy zaatakowali policjantów, rp.pl, 11-11-2011, [dostęp: 20-10-2013].
  15. Nie dla wrażliwych: Ułańska fantazja kontra germańska antifa, cia.media.pl, 13-11-2011, [dostęp: 24-10-2013].
  16. Wyroki w zawieszeniu dla Niemców z Antify, rp.pl, 20-12-2011, [dostęp: 20-10-2013].
  17. Antyfaszyści przyszli na pokojową manifestację zaopatrzeni w kije, fronda.pl, 11-11-2012, [dostęp: 20-10-2013].
  18. Antifa, czyli jak napaść na kobietę, rp.pl, 29-11-2011, [dostęp: 18-09-2013].
  19. Antifa straszy biegłego, który opiniował znak NOP, wprost.pl, 14-12-2011, [dostęp: 18-09-2013].
  20. Szczucie na stronie Antify bezkarne, rp.pl, 30-07-2012, [dostęp: 20-10-2013].
  21. Lublin: Członkowie Antify oskarżeni o pobicie z powodów politycznych, kurierlubelski.pl, 10-10-2013, [dostęp: 14-10-2013].
  22. Dwa marsze we Wrocławiu: bez nienawiści i wręcz przeciwnie, wroclaw.gazeta.pl, 23-03-2013, [dostęp: 20-10-2013].
  23. Drezno: demonstracja antyfaszystowska, antifa.bzzz.net, 15-02-2009, [dostęp: 21-10-2013].
  24. Drezno: Demonstracja antynazistowska, cia.media.pl, 14-02-2010, [dostęp: 21-10-2013].
  25. Drezno: Blokada marszu faszystów, cia.media.pl, 19-02-2011, [dostęp: 21-10-2013].
  26. Drezno: Skuteczna blokada marszu neonazistów, cia.media.pl, 14-02-2012, [dostęp: 21-10-2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]