Antifa
Antifa (od niem. Antifaschismus – antyfaszyzm – i ang. Anti-Fascist Action, AFA, Akcja Anty-Faszystowska) – w szerszym znaczeniu: ogół osób, które różnymi metodami (muzyka, publicystyka, street art) sprzeciwiają się tendencjom skrajnie prawicowym, w węższym znaczeniu: lewicowo-anarchistyczna bojówka, nastawiona na fizyczną konfrontację z przedstawicielami grup faszystowskich, rasistowskich, szowinistycznych, nacjonalistycznych, seksistowskich i homofobicznych[1].
Antifa jest ruchem nieformalnym, pozbawionym jakiegokolwiek kierownictwa czy wewnętrznej hierarchii. Jego aktywiści, jak sami deklarują, nie podejmują żadnej współpracy z policją oraz stowarzyszeniem Nigdy więcej. Antifa funkcjonuje na zasadach autonomizmu co oznacza, że każdy, akceptujący przyjęte zasady działania, może utworzyć lokalną grupę i – wybierając model działania – przyłączyć się do ruchu Antifa. Ten typ funkcjonowania jest charakterystyczny dla organizacji anarchistycznych[2].
Uczestnicy Antify często nie ograniczają się jedynie do aktywności, wymierzonej w skrajną prawicę. Biorą oni udział także m.in. w blokadach eksmisji czy wspierają protesty związkowe. Akcje Antify często są wymierzone także w policję i państwowy aparat bezpieczeństwa[3].
Uczestnicy manifestacji, organizowanych przez Antifę, wielokrotnie stosują taktykę tzw. czarnego bloku.
Nieformalnym hymnem Antify jest utwór grupy Los Fastidios – Antifa Hooligans.
Spis treści |
Antifa w Polsce [edytuj]
Grupy Antify działają w Polsce m.in. w Białymstoku[4], Katowicach, Lublinie, Olsztynie, Poznaniu, Toruniu i w Warszawie.
Aktywność polskiej Antify polega przede wszystkim na zwalczaniu organizacji takich, jak Młodzież Wszechpolska, Narodowe Odrodzenie Polski, Obóz Narodowo-Radykalny, Krew i Honor oraz grup autonomicznych nacjonalistów[5].
Rokrocznie polska Antifa organizuje kontrmanifestacje wobec rocznicowych przemarszów Obozu Narodowo-Radykalnego. 22 maja 2010 r. na okoliczność 77. rocznicy powstania ONR, nacjonaliści zorganizowali swoją manifestację w Lublinie. Została ona zablokowana przez działaczy Antify. Policja zatrzymała wówczas kilkudziesięciu z nich[6]. Z kolei 14 kwietnia 2012 r. rocznicowy marsz ONR odbył się w Katowicach. Niedaleko zaplanowanej trasy antyfaszyści zorganizowali Wiec Antyrasistowski. Doszło do starcia obu grup, policja zatrzymała 108 osób[7].
Istotnym elementem działalności polskiej Antify są także blokady i kontrdemonstracje wobec nacjonalistycznych przemarszów, które każdego roku mają miejsce 11 listopada w Warszawie. W największej blokadzie, zorganizowanej 11 listopada 2010 r., wzięło ponad 3 tys. osób[8]. Natomiast w roku 2012 w Narodowe Święto Niepodległości antyfaszyści zorganizowali własny przemarsz ulicami Warszawy, w którym uczestniczyło ok. 2 tys. osób[9].
23 marca 2013 r. ulicami Wrocławia przeszła antyfaszystowska parada, w której wzięło udział ponad tysiąc osób[10]. Była to pierwsza od lat tak liczna w tym mieście demonstracja, mająca na celu sprzeciw wobec przemocy, motywowanej uprzedzeniami i rasizmem. Podczas jej trwania nacjonaliści prowokowali uczestników parady, wykonując hitlerowskie pozdrowienie[11].
Antifa w Niemczech [edytuj]
Niemiecka Antifa należy do najsilniejszych ruchów antyfaszystowskich na świecie. Jej najgłośniejszą inicjatywą jest, podejmowana od kilku lat, blokada marszu neonazistów w Dreźnie. Drezno w lutym każdego roku jest miejscem, do którego zjeżdżają przedstawiciele NPD oraz nieformalnych niemieckich grup nacjonalistycznych, by w rocznicę bombardowania miasta przez aliantów w 1945 r. wziąć udział w „Marszu Pamięci”.
W 2009 r. na trasie nacjonalistycznego przemarszu stanęło ok. 4 tys. bojowych antyfaszystów oraz kilka tysięcy osób, zorganizowanych w liberalnej koalicji „Go think”. Według nieoficjalnych informacji wśród protestujących przeciwko „Marszowi Pamięci” znajdowali się także Polacy, zaś w samym nacjonalistycznym marszu brała udział grupa przedstawicieli Narodowego Odrodzenia Polski[12].
W roku 2010 do Drezna dotarło ok. 5 tys. neonazistów, choć organizatorzy demonstracji spodziewali się dwukrotnie większej frekwencji. Do marszu jednak nie doszło – z powodu przybycia ponad 10 tys. antyfaszystów policja nie zezwoliła na przemarsz. Antyfaszyści utworzyli łańcuch ludzkich rąk wokół drezdeńskiej starówki, zaś grupy radykalnych antyfaszystów starły się z neonazistami i policją[13].
W 2011 r. niemieccy nacjonaliści próbowali zorganizować swą manifestację 19 lutego. Ponownie jednak, z powodu dużej mobilizacji antyfaszystów, do przemarszu ostatecznie nie doszło. Niemiecka policja zatrzymała przedstawiciela śląskiej Federacji Anarchistycznej. W wyniku zamieszek rannych zostało ok. 100 policjantów[14].
13 lutego 2012 r. w Dreźnie pojawiło się niespełna 2 tys. nacjonalistów. Naprzeciwko nich ustawiło się jednak kilkanaście tysięcy antyfaszystów, którzy nie dopuścili do przemarszu skrajnej prawicy. Służby porządkowe nakazały rozwiązanie „Marszu Pamięci” z obawy przed zamieszkami[15].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Antifa: Koncepcja walki
- ↑ Antifa: Kim jesteśmy
- ↑ Antifa znaczy bojówka. Wyzwania dla ruchu antyfaszystowskiego
- ↑ Blog białostockiej Antify
- ↑ Antifa: Koncepcja walki
- ↑ Krytyka Polityczna: Marsz ONR w Lublinie i kontrdemonstracja
- ↑ Bijatyka na ulicach Katowic. Policja zatrzymała 108 osób
- ↑ Marsz radykalnych narodowców wygwizdany
- ↑ Fronda: Antyfaszyści przyszli na pokojową manifestację zaopatrzeni w kije
- ↑ Dwa marsze we Wrocławiu: bez nienawiści i wręcz przeciwnie
- ↑ Prowokator hailuje, policja nie reaguje. Dlaczego? [WIDEO]
- ↑ Drezno: Demonstracja antyfaszystowska
- ↑ Drezno: Demonstracja antynazistowska
- ↑ Drezno: Blokada marszu faszystów
- ↑ Drezno: Skuteczna blokada marszu neonazistów
