Arthur Harris

sir Arthur Harris, Bt Bomber Harris
marszałek RAF
Data i miejsce urodzenia	13 kwietnia 1892 Cheltenham
Data i miejsce śmierci	5 kwietnia 1984 Goring-On-Thames
Przebieg służby
Lata służby	1914–1946
Siły zbrojne	Royal Flying Corps Royal Air Force
Stanowiska	naczelny dowódca lotnictwa bombowego
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa: Front zachodni, II wojna światowa: RAF Bomber Command
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Arthur Bomber Harris (ur. 13 kwietnia 1892 w Cheltenham, zm. 5 kwietnia 1984 w Goring-On-Thames) – brytyjski marszałek lotnictwa, propagator i realizator strategii nalotów dywanowych na III Rzeszę, od 1942 do 1945 dowódca alianckiej floty bombowców w Europie.

Młodość i kariera do wybuchu II wojny światowej

Urodził się i dorastał w Wielkiej Brytanii, jednak na początku XX wieku wyjechał do Rodezji. W czasie I wojny światowej służył jako pilot w Royal Flying Corps. W 1918 mianowany dowódcą eskadry nowo utworzonego RAF. W ciągu dwudziestolecia międzywojennego przeszedł wszystkie szczeble wojskowej kariery lotniczej.

W lutym 1942 mianowany marszałkiem lotnictwa i postawiony na czele RAF Bomber Command. Zreformował dotychczasową, przynoszącą duże straty maszyn i załóg taktykę bombowców, wprowadzając stworzoną w oparciu o swe doświadczenia z I wojny metodę nalotów dywanowych.

Naloty dywanowe na Niemcy, ich geneza i skutki

Naloty dywanowe RAF były bezpośrednia odpowiedzią na naloty Luftwaffe na Londyn (od 7 września 1940) i Coventry (14 listopada 1940). Pierwszym nalotem dywanowym RAF był nalot na Lubekę. Od roku 1943 RAF i USAF rozpoczęły ofensywę powietrzną na III Rzeszę siłami nawet ponad 1000 samolotów w jednym nalocie. Po nalocie na Drezno Winston Churchill cofnął swoją zgodę na kontynuację ofensywy bombowej.

Straty ludności Niemiec w wyniku nalotów dywanowych, którego zwolennikiem i pomysłodawcą był Arthur Harris, jak podaje brytyjski historyk Ian Kershaw były ogromne.

Powojenne szacunki aliantów podawały,że jedna trzecia ludności Niemiec ucierpiała bezpośrednio wskutek bombardowań, około 14 milionów ludzi straciło majątek, ponad 20 milionów zostało na jakiś czas pozbawionych elektryczności, gazu lub wody, 5 milionów musiało się ewakuować. Zniszczeniu uległa jedna czwarta mieszkań. Zginęło około 305 tysięcy osób. (United States Strategic Bombing Survey, t.4, New York/London 1976, s. 7-10.

Lata powojenne

W 1946 po wyborach wygranych przez labourzystów pominięty w liście rządu Attlee'ego o zasługach wojennych. Wobec protestów przeciwko masowym ofiarom bombardowań dywanowych odmówiono mu ustanowienia specjalnego medalu dla uczczenia kampanii bombowej. Odszedł na emeryturę i poświęcił się interesom w RPA.

Po powrocie Churchilla do władzy w 1951 odmówił przyjęcia tytułu lorda, jednak po swym powrocie na Wyspy w 1953 przyjął tytuł baroneta. W 1992, osiem lat po śmierci Harrisa, wystawiono mu pomnik w centralnym Londynie odsłonięty przez królową Elżbietę II.

Przypisy

Zobacz też

• Bitwa o Anglię
• bombardowanie Drezna
• Wolfram von Richthofen