Benedetto Pamphilj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Benedetto Pamphilj
Kardynał diakon
Herb Benedetto Pamphilj
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1653
Rzym
Data i miejsce śmierci 22 marca 1730
Rzym
Prefekt Trybunału Apostolskiej Sygnatury Łaski
Okres sprawowania 1685–1730
Archiprezbiter bazyliki św. Jana na Lateranie
Okres sprawowania 1699–1730
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 23 grudnia 1684
Prezbiterat 24 grudnia 1684
Kreacja kardynalska 1 września 1681
Innocenty XI
Kościół tytularny S. Maria in Portico (22 września 1681)
S. Cesareo in Palatio (30 kwietnia 1685)
Santa Maria in Cosmedin (30 września 1686)
S. Agata in Suburra (17 maja 1688)
S. Maria in Via Lata (22 grudnia 1693)

Benedetto Pamphilj lub Pamphili (ur. 25 kwietnia 1653 w Rzymie, zm. 22 marca 1730 tamże) − włoski kardynał Kościoła katolickiego nominowany przez Innocentego XI. Syn byłego kardynała Camilla Pamphilego oraz Olimpii Aldobrandini, prabratanek papieża Innocentego X.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W młodości wstąpił do zakonu joannitów i w wieku 25 lat został wielkim przeorem tego zakonu w Rzymie. Papież Innocenty XI na konsystorzu 1 września 1681 mianował go kardynałem diakonem. Dopiero trzy lata później, 24 grudnia 1684 przyjął święcenia kapłańskie. Od 22 marca 1685 był prefektem Trybunału Apostolskiej Sygnatury Łaski.

Za pontyfikatu Aleksandra VIII pełnił w Bolonii funkcję legata. W latach 1694–1699 był archiprezbiterem bazyliki Matki Bożej Większej, a od kwietnia 1699 archiprezbiterem bazyliki św. Jana na Lateranie. Uczestniczył w obchodach Roku Jubileuszowego 1700. Jako kardynał protodiakon (od 22 grudnia 1693) koronował papieży Klemensa XI w 1700, Innocentego XIII w 1721 i Benedykta XIII w 1724. Od 1704 pełnił urząd bibliotekarza Świętego Kościoła Rzymskiego.

Był kolekcjonerem i patronem artystów, zwłaszcza muzyków (pisał libretta dla Alessandra Scarlattiego i Georga Friedricha Händela). Zmarł w trakcie sediswakancji po śmierci papieża Benedykta XIII.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]