C7P
| C7P | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Producent | PZInż |
| Typ pojazdu | ciągnik artyleryjski |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 4–5 osób[1] |
| Historia | |
| Prototypy | 1931 - 1934 |
| Produkcja | 1934 - 1939 |
| Egzemplarze | 151 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | silnik wysokoprężny PZInż. 235 o mocy 115 KM |
| Poj. zb. paliwa | 150 l |
| Długość | kadłuba: 4600 mm |
| Szerokość | 2400 mm |
| Wysokość | 2400 mm |
| Prześwit | 380 mm |
| Masa | 8-8,5 t |
| Nacisk jedn. | 54 kPa |
| Osiągi | |
| Prędkość | 26 km/h |
| Zasięg | 150 km |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | bez przygotowania: 100 cm |
| Rowy (szer.) | 180 cm |
| Kąt podjazdu | 36° |
| Dane operacyjne | |
| Wyposażenie | |
| wyciągarka linowa napędzana od silnika, hak holowniczy z samoczynną blokadą | |
| Użytkownicy | |
| 1934 - 1939 Polska, 1939-? Niemcy | |
C7P - gąsienicowy ciągnik artyleryjski, konstrukcji polskiej, z okresu przed II wojną światową.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Ciągnik artyleryjski C7P został opracowany w latach 1933–1934 w Biurze Studiów PZInż. w Czechowicach pod Warszawą[1]. Jego projektantem był inż. Witold Jakusz. Do budowy nowego pojazdu zastosowano szereg podzespołów z przygotowywanego równolegle do produkcji seryjnej czołgu lekkiego 7TP. Były to: elementy kadłuba, układ jezdny i kierowania, zawieszenie, silnik i przeniesienie napędu. W latach 1935–1939 fabryka F–1 wyprodukowała ponad 76 ciągników tego typu[1].
Prototypowe ciągniki, znane pod oznaczeniem C6P, C6T i C7TP, miały silniki umieszczone z przodu pojazdu. Później jednostka napędowa została przeniesiona do tyłu w położenie typowe dla czołgu 7TP. Pojazdy napędzane były silnikami wysokoprężnymi PZInż. 235. Była to opracowana w Polsce lżejsza odmiana licencyjnego silnika Saurer BLDb. Był on stosowany w produkowanych w kraju ciężarówkach i autobusach marki Saurer.
Służba [edytuj]
Ciągniki C7P były stosowane w Wojsku Polskim w oddziałach artylerii najcięższej, broni pancernej i saperów.
- W artylerii - holowały, rozłożone na części, ciężkie moździerze wz. 1932 kal. 220 mm. wraz z obsługą i zapasem amunicji.
- W broni pancernej - były wykorzystywane jako ciągniki ewakuacyjne do holowania uszkodzonych czołgów 7TP i Vickers E.
- W jednostkach saperskich - stosowano je do ciągnięcia przyczep ze sprzętem i materiałami, a także do zrywania torów kolejowych.
Dodatkowe dane taktyczno-techniczne [edytuj]
- Silnik - PZInż. 235 (Saurer CBLDb), wysokoprężny, 6-cylindrowy, 4-suwowy, górnozaworowy, chłodzony cieczą, o pojemności skokowej 8550 cm3, stopień sprężania 16,5-:1, moc 115 KM (86,6 kW) przy 1800 obr/min.
- Zużycie paliwa - 96 - 120 l/100 km
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1990, s. 82. ISBN 83-211-1096-7.
