Śmierć (pociąg pancerny)
Pociąg Pancerny „Śmierć” (Nr 15) – pociąg pancerny Wojska Polskiego II RP. W czasie kampanii wrześniowej pociąg brał udział w obronie twierdzy Modlin, był najdłużej działającym pociągiem pancernym i równocześnie najdłużej działającym oddziałem polskiej broni pancernej[1].
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pociąg był przydzielony na czas pokoju do 1 Dywizjonu Pociągów Pancernych.
We wrześniu 1939 był uzbrojony w 1 haubicę 100 mm, 2 armaty 75 mm i 11 ckm-ów.[2]
Pociąg był przeznaczony jako odwód Naczelnego Dowództwa i zakończył mobilizację 3 września[2]. 6 września został przydzielony generałowi Juliuszowi Zulaufowi, a 8 września, stacjonując w Modlinie, przeszedł pod rozkazy dowódcy twierdzy Modlin, płk. Teodora Furgalskiego[3]. 9 września po uszkodzeniu mostu na Bugo-Narwi, skład bojowy został odcięty od gospodarczego (skład gospodarczy dotarł do Warszawy 14 września). Pociąg bojowy został tymczasem przydzielony do 28 Dywizji Piechoty i operował na odcinku Modlin–Pomiechówek, wspomagając jednostki w okolicach Zakroczymia i Nowego Dworu. 19 września pociąg wspomagał 1 batalion 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej, a następnie stoczył nierozstrzygnięty pojedynek z niemieckim Pociągiem Pancernym nr 7. Oprócz zadań bojowych pociąg brał także udział w transporcie amunicji[4]. 22 września pociąg wspierał 3 Batalion 36 Pułku koło Pomiechówka; pociąg brał także udział w akcjach obronnych 24, 25 i 27 września[5]. 25 września parowóz opancerzony został zniszczony, zastąpiono go zwykłą maszyną[5]. W ostatnich dniach obrony pociąg stacjonował zwykle w wykopie koło fortu „Ostrołęka”. Po kapitulacji załogi twierdzy 28 września, załoga pociągu zniszczyła działa i przyrządy celownicze[1].
[edytuj] Załoga w dniu 1 IX 1939
- Dowódca: kpt. Kazimierz Kubaszewski[2][6]
- Zastępca: por Germiński[6]
- Dowódca 1 plutonu ogniowego: ppor. rez. Romuald Marcinkiewicz[6]
- Dowódca plutonu technicznego: por. Mirosław Czajkowski[6]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Krawczak, Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne... s. 104.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Krawczak, Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne... s. 35.
- ↑ Krawczak, Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne... s. 101.
- ↑ Krawczak, Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne... s. 102.
- ↑ 5,0 5,1 Krawczak, Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne... s. 103.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 Rajmund Szubański: Polska broń pancerna w 1939 roku. s. 284.
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Krawczak, Jerzy Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne w wojnie 1939. Wyd. I. Warszawa: Książka i Wiedza, 1987, seria: Biblioteka Pamięci Pokoleń. ISBN 8305117235.
- Pociąg pancerny nr 15 („Śmierć”) (pol.). [dostęp 2011-01-06].
- Rajmund Szubański: Polska broń pancerna w 1939 roku, Warszawa: Wyd. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1982, ISBN 83-11-06771-6.
|
|||||
