DFP (chemia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy diizopropylofluorofosforanu. Zobacz też: Digital Flat Panel.
DFP
DFP DFP
DFP
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H14FO3P
Masa molowa 184,15 g/mol
Wygląd klarowna, oleista, bezbarwna lub bladożółta ciecz[2]
Identyfikacja
Numer CAS 55-91-4
PubChem 5936[5]
DrugBank DB00677[4]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC S01 EB07

DFP (fluostygmina, diizopropylofluorofosforan) – paralityczno-drgawkowy bojowy środek trujący. Nazwa DFP pochodzi od skrótu angielskiej nazwy chemicznej (DiisopropylFluoroPhosphate). Ten związek chemiczny był znany w Niemczech przed 1939 r. W latach II wojny światowej był produkowany w USA i Wielkiej Brytanii.

  • Oznaczenia wojskowe: Wielka Brytania – DFP, USA – PF-3
  • Inne oznaczenia: Dyfos, DIPF, T-1703, TL 466

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Maksymalne stężenie par cmax = 5,6 mg/dm3. Pary DFP są ok. 6,4 raza gęstsze od powietrza.

DFP dobrze rozpuszcza się w większości rozpuszczalników organicznych i innych bojowych środkach trujących. Rozpuszczalność w wodzie wynosi około 1,5% (przy 20 °C). W roztworach wodnych DFP hydrolizuje, tworząc nietoksyczne produkty. Hydroliza jest najważniejszą reakcją odkażania. W temperaturze 20 °C hydroliza przebiega powoli (1% roztwór hydrolizuje po 72 godzinach). Reakcję przyspiesza w środowisku zasadowym (pełne odkażenie jest możliwe po kilkunastu minutach). Katalizatorami hydrolizy są: podchloryny, związki kompleksowe metali, kwasy hydroksamowe, fenole, aminy i inne.

Działanie toksyczne[edytuj | edytuj kod]

DFP może wnikać do organizmu przez drogi oddechowe i skórę. Objawy zatrucia są typowe dla wszystkich paralityczno-drgawkowych bojowych środków trujących. DFP jest inhibitorem esteraz cholinowych. Wdychanie par o stężeniu około 25 μg/dm³ przez 1 minutę powoduje lekkie zatrucie. Stężenie ok. 250 μg/dm³ prowadzi do ciężkiego zatrucia lub śmierci.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

DFP oprócz zastosowania w charakterze broni chemicznej jest używany w okulistyce i weterynarii.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 DFP (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 DFP (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry at the University of Akron.
  3. 3,0 3,1 3,2 DFP (chemia) (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-07-21].
  4. 4,0 4,1 4,2 DFP – karta leku (DB00677) (ang.). DrugBank.
  5. DFP (chemia) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  6. DFP (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. 1000 słów o chemii i broni chemicznej: praca zbiorowa. Zygfryd Witkiewicz (red.). Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07396-1.
  2. Chemical profile: Diisopropylfluorophosphate (ang.). Scorecard. The Pollution Information Site.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Particularly Hazardous Substances.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.