Gemara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gemara (hebr. גמרא) – aramejskojęzyczny zbiór rabinicznych komentarzy i objaśnień uzupełniających Misznę, czyli kodeks prawa obyczajowego w judaizmie. Obie księgi tworzą razem Talmud. Gemara oznacza „zakończenie”. Z tego względu, iż Gemara była tworzona i w Jerozolimie i w Babilonii istnieją dwie wersje Talmudu - babilońska i palestyńska (Gemara palestyńska zawiera mało opowieści i legend; Gemara Babilońska jest zwięzła i znalazły się w niej szeroko dyskutowane przez Żydów problemy dotyczące zasad prawa - Halacha, obejmujące Palestynę).