Mykwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dawna mykwa w Zielonej Górze

Mykwa (Mykłe) (hebr. מקווה) – w judaizmie zbiornik z bieżącą wodą (niekiedy basen) dla osób i naczyń, które zaciągnęły jakiegoś rodzaju nieczystość rytualną. Obmycie w mykwie dokonuje się przez całkowite zanurzenie. Obmywane są także naczynia nowo nabyte. Kąpiel w mykwie odbywali także neofici, jako element obrzędu przyjęcia do synagogi. Od średniowiecza łączona była z łaźnią – również określaną tą samą nazwą: mykwa.

W Misznie przepisy dotyczące mykwy znajdują się w szóstym porządku o tytule Tohorot (Czystości) w rozdziale Mikwaot (Zbiorniki wodne) i mówią o obmyciach mężczyzn. Właściwy zbiornik powinien zawierać przynajmniej 40 sea wody (ok. 270 litrów) tak, żeby możliwe było zanurzenie całego ciała. Woda nie może być "czerpana" tzn. być uzupełniana wiadrami, ma pochodzić bezpośrednio z rzeki lub źródła, lub wody deszczowej bezpośrednio doprowadzonej do zbiornika[1]. Osoby przechodzące na judaizm odbywały w mykwie rytualną kąpiel (Twila) w obecności trzech świadków (Bejt din). W czasie takiej kąpieli woda powinna pochodzić z naturalnego źródła (np. deszczu), a odbywająca ją osoba powinna zanurzyć w wodzie całe ciało[2].

Chasydzi codziennie przed modłami odbywają podobną kąpiel, wszyscy mężczyźni są natomiast zobowiązani do tego przed świętem Jom Kippur.

We współczesnym judaizmie ortodoksyjnym żydówki powinny odbywać kąpiele po każdej menstruacji, a także przed swoim weselem i po porodzie.

Przypisy

  1. Por. The Mishnah. Herbert Danby (przekład, wstęp i przypisy). s. 732 (przypis 5).
  2. H.L. Strack, P. Billerbeck: Kommentar zum Neuen Testament aus Talmud und Midrasch. T. 1. Monachium: 1922, s. 102-108.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Mishnah. Herbert Danby (przekład, wstęp i przypisy). Wyd. 11. Oksford: Oxford University Press, 1974, s. 844. ISBN 0-19-815402-X.


Wikimedia Commons