Zohar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zohar (hebr. זוהר, pełna nazwa ספר הזוהר Sefer ha-Zohar – "Księga blasku") – mistyczny komentarz do Tory, Pieśni nad Pieśniami i Księgi Rut, powstały w XIII wieku.

Jest napisany po aramejsku i hebrajsku. Dzieło spisał prawdopodobnie Mojżesz Baal Szem Tow, ale zawiera ono także fragmenty wcześniejszego pochodzenia. Środowiska ortodoksyjne przypisują autorstwo Zoharu Szymonowi bar Jochajowi, tanaicie z II wieku. Poza komentarzami do wspomnianych ksiąg zawiera rozważania, interpretacje halachy, traktaty o chiromancji i fragmenty filozoficzno-mistyczne. Do dnia dzisiejszego pozostaje podstawowym tekstem żydowskiej mistyki i średniowiecznej kabały. Poruszane są w nim zagadnienia natury Boga, powstania i kształtu świata, natury duszy, grzechu, odkupienia, dobra i zła oraz pokrewne.

Treść: W II wieku na ziemi Izraela przechadzają się mistrz Miszny rabbi Szymon bar Jochaj z synem Eleazarem, przyjaciółmi i uczniami. Toczą oni rozmowy na temat rozmaitych spraw ludzkiej i boskiej natury.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kania I., Kabała, czyli Ku resakralizacji sakralnego, w: Opowieści Zoharu, oprac. I. Kania, Kraków 1988, s. 7-31. ISBN 83-08-01839-4.