Judeochrześcijanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ściana płaczu – Świątynia jerozolimska była dla judeochrześcijan miejscem równie świętym jak dla żydów

Judeochrześcijanie – grupa istniejąca we wczesnej historii chrześcijaństwa (tuż po śmierci Jezusa z Nazaretu) tworząca Kościół jerozolimski. Jej członkowie przyjmowali nauki Jezusa jako poszerzenie Prawa Mojżeszowego[1] (w przeciwieństwie do poganochrześcijan, którzy nie byli zobligowani do przestrzegania Tory).

Początkowo judeochrześcijanie stanowili większość wyznawców Jezusa, włącznie z jego rodziną i wszystkimi apostołami[2][3], jednak (przez kolejne wieki) wzrost liczby wyznawców stronnictwa św. Pawła stopniowo, spychając ich do mniejszości, powodował ich asymilację lub przejście do odrębnych sekt.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. por. Mt 5,17-20 w przekładach Biblii.
  2. por. Dz 1,13-15 w przekładach Biblii.
  3. Dz 8,1 w przekładach Biblii.