Judeochrześcijanie
Judeochrześcijanie – grupa istniejąca we wczesnej historii chrześcijaństwa (tuż po śmierci Jezusa z Nazaretu) tworząca Kościół jerozolimski. Jej członkowie przyjmowali nauki Jezusa jako poszerzenie Prawa Mojżeszowego[1] (w przeciwieństwie do poganochrześcijan, którzy nie byli zobligowani do przestrzegania Tory).
Judeochrześcijanem był między innymi Jakub Brat Pański, jeden z twórców Kościoła jerozolimskiego (w przeciwieństwie do św. Pawła, twórcy doktryny katolickiej, której ówcześni zwolennicy zwani są również poganochrześcijanami).
Początkowo judeochrześcijanie stanowili większość wyznawców Jezusa, włącznie z jego rodziną i wszystkimi apostołami[2][3], jednak (przez kolejne wieki) wzrost liczby wyznawców stronnictwa św. Pawła stopniowo, spychając ich do mniejszości, powodował ich asymilację lub przejście do odrębnych sekt.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ por. Mt 5,17-20 w przekładach Biblii.
- ↑ por. Dz 1,13-15 w przekładach Biblii.
- ↑ Dz 8,1 w przekładach Biblii.