Granica polsko-węgierska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Granica polsko-węgierska − granica państwowa pomiędzy Polską a Węgrami istniejąca od czasów Bolesława Chrobrego (około 1000 roku) do włączenia Węgier w skład państwa habsburskiego (XVI wiek) oraz w ponownie w roku 1939. Na przestrzeni lat zmieniał się jej przebieg, ale oba państwa zawsze pozostawały w dość dobrych stosunkach.

Granica polsko-węgierska w 1939 roku[edytuj | edytuj kod]

Granica międzypaństwowa
Państwa graniczące  Polska
 Węgry
Okres istnienia 18 marca 193928 września 1939[1]
W obecnym przebiegu
Długość 180 km
Anektowanie w 1939 roku przez Węgry Karpato-Ukrainy pozwoliło stworzyć granicę z Polską.

W wyniku rozbioru Czechosłowacji dokonanego po dyktacie monachijskim, w okresie od marca do września 1939 roku, jednym z państw graniczących z Polską były również Węgry, które zajęły Ruś Zakarpacką.

Powstanie wspólnej granicy[edytuj | edytuj kod]

W wyniku postanowień układu monachijskiego z 30 września 1938, które osłabiły rząd centralny w Pradze, przedstawiciele wszystkich niepodległościowych stronnictw Rusi Zakarpackiej 8 października ogłosili autonomię tego kraju w ramach Republiki Czesko-Słowackiej. Jednakże 2 listopada 1938 Węgry, działając na podstawie pierwszego arbitrażu wiedeńskiego, zajęły południową część Rusi Zakarpackiej z dwoma największymi miastami – stołecznym Użhorodem i Mukaczewem. W odpowiedzi na działania Węgrów, 22 listopada 1938 roku Zgromadzenie Narodowe Republiki Czesko-Słowackiej uchwaliło nową konstytucję, przyznającą Rusi Zakarpackiej autonomię (jako Ukraina Karpacka).

Dalsze losy Rusi Zakarpackiej zostały rozstrzygnięte przez politykę wielkich mocarstw. Dążenia władz węgierskich do przyłączenia tych terenów skłoniła hitlerowskie Niemcy do zgody na anektowanie przez Węgry całej Rusi Zakarpackiej. Odpowiednie porozumienie podpisano 11 marca 1939. Jednak po ogłoszeniu niepodległości przez Słowację 14 marca 1939, również Ruś Zakarpacka, w nocy z 14 marca na 15 marca ogłosiła niepodległość jako Karpato-Ukraina. Wskutek zbrojnej interwencji Węgier do 18 marca 1939 roku powstający organizm państwowy Karpato-Ukrainy został całkowicie zlikwidowany. 16 marca odbyły się na Przełęczy Tucholskiej (Wereckiej) uroczystości spotkania wojsk polskich i węgierskich i stworzenia wspólnej granicy.

Granica przebiegała identycznie jak fragment granicy polsko-czechosłowackiej sprzed 1938 roku (od okolic Łupkowa (góra Czernin), do szczytu Stoh w Karpatach Marmaroskich) miała długość 180 kilometrów .

Przypisy

  1. po agresji Niemiec i ZSRR we wrześniu 1939 roku wojska obu państw w całości zajęły terytorium II RP, w wyniku czego 28 września 1939 roku władze niemieckie i radzieckie podpisały pakt o granicach i przyjaźni, który wyznaczał granicę niemiecko-sowiecką na okupowanym terytorium Polski