Hyperion (księżyc)
| Hyperion | |
 Zdjęcie Hyperiona w naturalnych kolorach, wykonane przez sondę Cassini. |
|
| Planeta | Saturn |
| Odkrył | W.C. Bond, G.P. Bond, W. Lassell |
| Data odkrycia | 16 listopada 1848 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 1 500 933[1] km |
| Mimośród | 0,0232[1] |
| Okres obiegu | 21,28[1] d |
| Nachylenie do płaszczyzny Laplace'a | 0,615[1]° |
| Długość węzła wstępującego | 263,847[1]° |
| Argument perycentrum | 303,178[1]° |
| Anomalia średnia | 86,342[1]° |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary | 360 × 280 × 225 km |
| Masa | 5,584±0,068 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | 0,567 ± 0,103 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,017 - 0,021 m/s2 |
| Prędkość ucieczki | 45 - 99 m/s |
| Okres obrotu wokół własnej osi | chaotyczny |
| Albedo | 0,3 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
14,1 m |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Hyperion (Saturn VII) – jeden z księżyców Saturna, odkryty w 1848 r. przez W.C. Bonda, G.P. Bonda i W. Lassella. Nazwa księżyca pochodzi od imienia Hyperiona, jednego z tytanów w mitologii greckiej.
Spis treści |
Charakterystyka fizyczna [edytuj]
Hyperion jest jednym z największych znanych ciał niebieskich w Układzie Słonecznym, którego kształt znacząco odbiega od kulistego. Posiada zaledwie 15% masy Mimasa, najmniej masywnego ciała kulistego. Największy krater na Hyperionie ma 120 km średnicy i 10 km głębokości[2]. Znajduje się tam również mnóstwo innych mniejszych kraterów, wskutek czego z wyglądu przypomina on olbrzymią gąbkę. Jest to księżyc lodowy, zbudowany w dużym stopniu z lodu, jego wyjątkowo małą gęstość tłumaczy się porowatą strukturą wnętrza. Najnowsze dane wskazują, że 40% księżyca jest pustą przestrzenią.
Ruch obrotowy [edytuj]
Inną charakterystyczną cechą, pozostającą w związku z nieregularnym kształtem, jest chaotyczny ruch wirowy. W odróżnieniu od innych księżyców w Układzie Słonecznym, wirujących zazwyczaj synchronicznie z ruchem wokół planety i wokół ustalonych osi, Hyperion "koziołkuje", stale zmieniając chwilową oś obrotu. Wskutek tego nie da się określić okresu jego obrotu, nie sposób również długoterminowo przewidywać jego przyszłej orientacji w przestrzeni. Z tego samego powodu nie można też określić stałych elementów geometrycznych związanych z obrotem Hyperiona – jego biegunów i równika.
Zobacz też [edytuj]
- Ukształtowanie powierzchni Hyperiona
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Księżyce Saturna – zestawienie podstawowych danych
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
