Gianni Rivera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Giovanni Rivera
Rivera Gianni 02.jpg
Data i miejsce
urodzenia
18 sierpnia 1943
Alessandria, Włochy
Pozycja Pomocnik
Wzrost 175 cm
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1959-1960
1960-1979
Włochy US Alessandria Calcio
Włochy AC Milan
26 (6)
501 (160)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1962-1974 Włochy Włochy 60 (14)

Giovanni Rivera, powszechnie znany jako Gianni Rivera (ur. 18 sierpnia 1943 w Alessandrii) – włoski piłkarz, grający na pozycji pomocnika i napastnika. Zdobywca Złotej Piłki tygodnika "France Football" z 1969. Od 2004 do 2009 poseł do Parlamentu Europejskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

W Serie A debiutował w 1959 w barwach klubu US Alessandria Calcio, wywodzącego się z jego rodzinnego miasta. Już w następnym roku, w wieku 17 lat, przeszedł do A.C. Milan. Dla Milanu, w latach 1960-1979, rozegrał 501 ligowych spotkań, strzelając łącznie 122 bramki. Zdobył z tym klubem mistrzostwo Włoch (1962, 1968, 1979), Puchar Włoch (1967, 1972, 1973, 1977), Puchar Europy (1963 i 1969), Puchar Zdobywców Pucharów (1968 i 1973), Puchar Interkontynentalny (1969). W 1973 był królem strzelców włoskiej ligi.

W reprezentacji Włoch zadebiutował 14 maja 1962. Łącznie rozegrał w niej 60 meczów, zdobywają 14 bramek. Grał na czterech turniejach MŚ (w 1962, 1966, 1970, 1974). W 1970 z włoską drużyną został wicemistrzem świata, a w 1968 zdobył z nią tytuł mistrza Europy.

Działalność zawodowa i polityczna[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia księgowy. Po zakończeniu kariery piłkarskiej został działaczem Milanu. W latach 1987-2001 sprawował mandat posła do Izby Deputowanych. Początkowo działał w Chrześcijańskiej Demokracji, po jej rozwiązaniu popierał różne partie chadeckie, w tym Patto Segni i Margheritę. Od 1996 do 2001 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Obrony.

W 2004 z listy koalicyjnego Drzewa Oliwnego został wybrany do Parlamentu Europejskiego. Od 2005 niezrzeszony[1], w 2008 poparł nowo powstałą partię pod nazwą Biała Róża. W 2009 bez powodzenia kandydował w kolejnych wyborach europejskich.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]