Józefina de Beauharnais-Bernadotte
| Józefina de Beauharnais-Bernadotte |
|
 |
|
| Królowa Szwecji i Norwegii | |
| Okres panowania | od 1844 do 1859 |
| Żona | Oskara I |
| Poprzedniczka | Dezyderia Clary-Bernadotte |
| Następczyni | Ludwika Orańska |
| Dane biograficzne | |
| Urodzona | 14 marca 1807 w Mediolanie |
| Zmarła | 7 czerwca 1876 w Sztokholmie |
| Pochowana | w kościele Riddarholmen w Sztokholmie |
| Ojciec | Eugeniusz de Beauharnais |
| Matka | Augusta Amalia Wittelsbach |
| Mąż | Oskar I |
| Dzieci | Karol, Gustaw, Oskar, Eugenia, August |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Józefina Bernadotte fr. Joséphine Maximilienne Eugénie Napoléone, szw. Josefina z domu de Beauharnais-Leuchtenberg (ur. 14 marca 1807 w Mediolanie, zm. 7 czerwca 1876 w Sztokholmie) – królowa-małżonka Szwecji i Norwegii, księżniczka Bolonii (1807), księżniczka Galliera (1813), księżniczka Leuchtenberg (1817), następczyni tronu Szwecji i Norwegii (1823), od marca 1844 małżonka monarchy tych państw Oskara I z dynastii Bernadotte.
Biografia [edytuj]
Józefina urodziła się w Mediolanie jako córka wicekróla Italii – Eugeniusza de Beauharnais, księcia von Leuchtenberg, przybranego syna Napoleona, matką jej była bawarska księżniczka Augusta Amalia z rodu Wittelsbachów, córka pierwszego króla Bawarii Maksymiliana I i Augusty Wilhelminy von Hessen-Darmstadt. Imiona Józefina dostała po swej babce cesarzowej Józefinie, po dziadku królu Bawarii, po ojcu, i po ojcu chrzestnym Napoleonie (imię Napoléone skreślono jej w Szwecji po zamążpójściu).
22 maja 1823 Józefina poślubiła w pałacu Leuchtenbergów w Monachium następce tronu Szwecji i Norwegii Oskara Bernadotte, jedynego syna króla Karola XIV Jana i królowej Dezyderii. Na ślub nie przyszła królowa Bawarii Teresa, żona Ludwika I, która była legitymistką i nie uważała Oskara za osobę krwi królewskiej. Ceremonię powtórzono w Sztokholmie 19 czerwca tegoż roku. Szwedzka para królewska od dawna szukała wśród rodów panujących małżonki dla syna, ale w tych czasach Świętego Przymierza na dworach europejskich nadal widziano Bernadottów jako plebejuszy i częściowo uzurpatorów (żyli wówczas jeszcze obalony król Szwecji Gustaw IV Adolf i jego syn, były następca tronu Gustaw von Holstein-Gottorp-Vasa), a więc konsekwentnie odmawiano im wydania za Oskara księżniczki krwi z bardziej znaczących rodów i musieli się zadowolić księżniczką „drugiej kategorii”. Nie bez znaczenia było, że Józefina pochodziła ze strony matki od siostry Karola X Gustawa i przez nią od Gustawa Wazy, a więc jej dzieci z Oskarem uzyskały taki sam stopień pokrewieństwa z Wazami jak obaleni 1809 Holstein-Gottorpowie. Po przybyciu do Szwecji Józefina od początku pełniła przy boku teścia obowiązki „pierwszej damy”, gdyż skromna i nienawidząca wszelkich ceremonii Dezyderia nie chciała brać udziału w życiu publicznym.
Józefina nie odstąpiła od wiary rzymskokatolickiej; jej zasługą było wzniesienie pierwszego od czasów Reformacji kościoła rzymskokatolickiego pw. św. Eugenii w Sztokholmie i uzyskanie zezwolenia władz na stworzenie parafii katolickich w Sztokholmie i norweskiej stolicy Kristianii. Jej dzieci zostały natomiast wychowane w szwedzkiej państwowej religii protestanckiej.
Po wstąpieniu chorego introwertyka, odizolowanego od wszystkich Oskara I na tron Józefina należała do jego najbliższych doradców, głównie jej inicjatywie Szwecja zawdzięcza wiele liberalnych reform, jak polepszenie warunków bytu w więzieniach, zrównanie kobiet z mężczyznami w prawie spadkowym, zniesienie wszechwładzy cechów, sprawniejszą opiekę nad sierotami i ubogimi i wprowadzenie swobody wyznawania innych religii niż państwowa (1860, przedtem było wiele przypadków wydalania katolików i Żydów ze Szwecji, nie mogli też piastować żadnych urzędów państwowych). W sferze politycznej wielkim wkładem Józefiny było zbliżenie (nadal neutralnej) Szwecji do mocarstw zachodnich w czasie wojny krymskiej, w czym wielce pomogło jej bliskie pokrewieństwo z Napoleonem III.
Z Oskarem Józefina miała pięcioro dzieci, dwaj jej synowie, Karol XV i Oskar II zostali królami Szwecji i Norwegii. W posagu wniosła m.in. część klejnotów ze spadku ojca po cesarzowej Józefinie, które do dziś noszone są przez monarchinie Szwecji i Danii.
Ostatnie jej słowa to: „Teraz jestem szczęśliwa, wracam do domu”[potrzebne źródło].
Genealogia [edytuj]
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Franciszek de Beauharnais | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Aleksander de Beauharnais |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
Maria Anna Henrietta Pyvart de Chastulé | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Eugeniusz de Beauharnais |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
Joseph Gaspard de Tascher | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Józefina Tascher de la Pagerie |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
Rose Claire des Vergers de Sannois | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Józefina de Beauharnais-Bernadotte |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Fryderyk Michał Wittelsbach | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Maksymilian I Józef Wittelsbach |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
Maria Franciszka Wittelsbach | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Augusta Amalia Wittelsbach |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
Jerzy Wilhelm von Hessen-Darmstadt | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
Augusta Wilhelmina Maria Hessen-Darmstadt |
|
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
Maria Luiza Albertina von Leiningen-Dagsburg-Falkenburg | ||||||||||||
|
|
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||
Bibliografia [edytuj]
- Svenskt biografiskt lexikon, 1-32, Stockholm
| Poprzednik Dezyderia |
 |
Królowa Szwecji 1844–1859 (1876) |
|
Następca Ludwika Orańska |
