Ulryka Eleonora Wittelsbach

Z Wikipedii

Ulryka Eleonora Szwedzka (ur. 23 lutego 1688 w Sztokholmie, zm. 24 listopada 1741 tamże) - siostra Karola XII. Królowa Szwecji w latach 1718-1720.

[edytuj] Panowanie

21 stycznia 1720 odstąpiła Prusom "na wieczność", za kwotę 2 milionów talarów, Szczecin wraz z ziemiami między Odrą a Pianą z wyspami Wolinem i Uznamem oraz ujściami Świny i Dziwny, Zalewem Szczecińskim i Odrą.

Została zmuszona przez przywódcę partii oligarchicznej (partia czapek) Arvida Horna do abdykacji na rzecz swojego męża Fryderyka.

[edytuj] Przodkowie

Ulryka Eleonora była córką króla Szwecji Karola XI z dynastii Wittelsbachów i Ulryki Eleonory, księżniczki duńskiej z dynastii Oldenburgów. Jej dziadkami ze strony ojca byli: król Szwecji Karol X Gustaw oraz Jadwiga Eleonora, księżniczka holsztyńska.

Rodzicami jej matki byli: król Danii - Fryderyk III oraz księżniczka brunszwicka - Zofia Amalia von Brandenburg-Lüneburg.

[edytuj] Zobacz też

• Władcy Szwecji
• Szwedzkie królowe
• Szwecja w XVIII wieku