Język hindustani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Napis "hindustani" w alfabetach dewanagari i arabskim.

Język hindustani – forma języka potocznego używanego w Indiach północnych oraz na Dekanie, szczególnie popularna przed podziałem Indii Brytyjskich w 1947.

Hindustani powstało na podstawie dialektu khariboli, który z kolei wykształcił się z północnych form apabhranśi śauraseni w okresie konsolidacji władzy muzułmańskiej w pierwszej połowie XIII wieku, w okolicach Delhi (niektórzy badacze uważają jednak, że hindustani powstało wcześniej, bo już na początku XII wieku).

Z hindustani wyłoniły się dwa genetycznie tożsame języki literackie: hindi, zapisywany indyjskim alfabetem dewanagari, oraz urdu, zapisywany pismem arabskim z dodatkowymi znakami diakrytycznymi.

Nazwą "hindustani" określa się również odmianę opartą na wschodnich dialektach, przyjętą jako jeden z języków urzędowych na Fidżi, tzw. hindi fidżyjskie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]