Język beludżi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
بلوچی baločî
Obszar Pakistan, Iran, Afganistan, Turkmenistan, ZEA, Oman
Liczba mówiących 4,8 mln (1987)
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
Pismo arabskie
Status oficjalny
język urzędowy Beludżystan (Pakistan)
Kody języka
ISO 639-1
ISO 639-2 bal
ISO 639-3 bal
SIL BCC
Dialekty
ISO 639-3: bgp - wschodni beludżi
ISO 639-3: bgn - zachodni beludżi
ISO 639-3: bcc - południowy beludżi
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
WiktionaryPl.svg
W Wikisłowniku: Słownik języka beludżi
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-beludżyjski online

Język beludżi (zwany również baluczi) należy do rodziny języków indoeuropejskich. Językiem tym posługują się Beludżowie, pasterski lud pochodzenia irańskiego zamieszkujący Pakistan, Iran, południowy Afganistan, Oman, Turkmenistan i Tadżykistan. Według danych z 1987 roku posługiwało się nim 4,8 mln osób.

Język baludżi wraz z językami staroperskim, nowoperskim, pasztuńskim (błędnie zwanym afgańskim), kurdyjskim oraz wymarłymi dialektami średniowiecznymi, należy do grupy języków języków irańskich, którymi posługuje się około 200 milionów ludzi na terytorium rozciągającym się od wschodniej Turcji po Pakistan i zachodnią część Indii.

Literatura w języku beludżi obejmuje m.in.: epos heroiczny, ballady, pieśni liryczne, oraz bajki.