Języki wschodnioromańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Języki wschodnioromańskie – jedna z trzech grup języków romańskich (obok południowo- i zachodnioromańskich). Posługuje się nimi ok. 24 mln osób (przede wszystkim w Rumunii i Mołdawii).

Języki wschodnioromańskie wywodzą się z łaciny ludowej i wykazują spore podobieństwo do innych języków romańskich. Poszczególne języki wschodnioromańskie zaczęły powstawać w latach 500 - 1000. Niektórzy językoznawcy traktują je czasem jako dialekty jednego języka (rumuńskiego).

Klasyfikacja języków wschodnioromańskich:

języki indoeuropejskie
języki italskie
języki romańskie (ok. 568 mln)
języki wschodnioromańskie (ok. 24 mln)
arumuński (macedorumuński) (ok. 150 tys.)
istrorumuński (ok. 0,5 tys.)
meglenorumuński (ok. 6 tys.)
rumuński (ok. 23,5 mln), w Mołdawii nazywany językiem mołdawskim (ok. 2,7 mln)

Zobacz też: język, lingwistyka.