Jan Filopon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jan Filipon (ur. pod koniec V w.; zm ok. 567) – gramatyk i filolog bizantyjski.

Jan Filopon jest autorem traktatu o regułach akcentowania oraz podręcznika zawierającego listę wyrazów zmieniających znaczenie wraz ze zmianą akcentu. W Aleksandrii był uczniem komentatora pisma Arystotelesa Amoniusza syna Hermiasza[1]. Sam też napisał również komentarze do pism Platona i Arystotelesa. Był pierwszym filozofem chrześcijańskim, który użył argumentu o skończoności świata (finityzm czasowy) jako kontrargumentu wobec starożytnej, greckiej wiary w nieskończoność.

Przypisy

  1. ↑ Zob. Ammonius, Commentaire sur le «Peri Hermeneias» d'Aristote. Traduction de Guillaume de Moerbecke. wyd. G. Verbeke, Louvain - Paryż 1961, s. VII

Bibliografia [edytuj]

  • Encyklopedia kultury bizantyjskiej, pod red. O. Jurewicza, Warszawa 2002, s. 175-176.
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jan_Filopon&oldid=36091717”