Jules Bordet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grób naukowca
Jules Bordet Nagrodzony nagrodą Nobla
Jules Bordet
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1870
Soignies
Data i miejsce śmierci 6 kwietnia 1961
Bruksela
Zawód mikrobiolog
Narodowość Belgia
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jules Jean Baptiste Vincent Bordet (ur. 13 czerwca 1870 w Soignies, zm. 6 kwietnia 1961 w Brukseli) – mikrobiolog i immunolog belgijski, laureat Nagrody Nobla w 1919 roku.

Studiował medycynę w Brukseli. Po uzyskaniu tytułu doktora medycyny (1892), w latach 1894-1901 pracował pod kierunkiem Ilji Miecznikowa w paryskim Instytucie Pasteura. Od 1901 roku kierował brukselską filią Instytutu Pasteura, a w latach 1907-1935 był profesorem uniwersytetu tamże.

Zajmował się odpornością. W 1895 roku w trakcie obserwacji rozpadu komórek bakteryjnych w surowicy odpornościowej zauważył, że proces ten jest uwarunkowany współdziałaniem dwóch substancji, później określonych mianem dwuchwytnika (amboceptora) i dopełniacza (komplementu). Opracował w 1901 roku metodę tzw. odchylania dopełniacza, mającą duże znaczenie w rozpoznawaniu niektórych chorób (m.in. kiły). W 1906 roku odkrył i opisał pałeczki krztuśca (wspólnie z Octave Gengou) – dla uczczenia tego odkrycia pałeczki krztuśca nazwano Bordatella pertussis.

Za odkrycia w dziedzinie odporności został uhonorowany Nagrodą Nobla w 1919 roku.

Autor m.in. Traite de l'immunite dans les maladies infectieuses (1920).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]