Marshall Nirenberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marshall Nirenberg (po prawej) i Heinrich Matthaei w 1961 roku

Marshall Warren Nirenberg (ur. 10 kwietnia 1927 w Nowym Jorku, zm. 15 stycznia 2010) – amerykański biochemik i genetyk, laureat Nagrody Nobla.

W 1939 roku ze względów zdrowotnych przeniósł się z rodziną do Orlando. W dzieciństwie interesował sie biologią, w 1948 uzyskał stopień B.Sc., a w 1952 magistra zoologii na University of Florida w Gainesville. Jego praca magisterska była studium ekologicznych i taksonomicznych zagadnień dotyczących chruścików (Trichoptera). W tym czasie zaczął bardziej interesować się biochemią, dalszą edukację w tym kierunku podjął na University of Michigan w Ann Arbor, uzyskując w 1957 roku stopień doktora.

Staż podoktorski odbył w latach 1957 - 1959 w National Institutes of Health w Bethesda. W tym czasie podjął wraz z Heinrichem Matthaei badania nad zależnościami pomiędzy RNA, DNA, a białkami. Wykazali oni, że o powstawaniu łańcucha polipeptydowego decuduje mRNA. Ich eksperyment polegał na dodaniu do ekstraktu z Pałeczki okrężnicy syntetycznego RNA złożonego z nukleotydów zawierających wyłącznie uracyl, znakowanego aminokwasu. Stwierdzili, że w tych warunkach powstaje polipeptyd złożony z fenyloalaniny. Był to pierwszy etap rozszyfrowania kodu genetycznego. Jest to klasyczny przykład pozakomórkowej syntezy białka[1].

W 1968 roku otrzymał, wraz z Robertem Williamem Holleyem i Har Gobind Khoraną, nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny za opisanie kodu genetycznego i jego roli w biosyntezie białek.

Przypisy

  1. Witold Szaflarski, Patrycja Sujka, Michał Nowicki, Maciej Zabel. Produkcja białek w systemach ekspresji pozakomórkowej. „Biotechnologia”. 1 2009 (84), s. 86-98, 2009. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]