Eric Kandel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eric Kandel

Eric Richard Kandel (ur. 7 listopada 1929 w Wiedniu, Austria) - neurobiolog amerykański, pochodzenia austriackiego, laureat Nagrody Nobla z medycyny 2000.

Jego rodzice pochodzili z Galicji. Ojciec urodził się w Olesku koło Lwowa a matka w Kołomyi. W 1939 r. uciekając przed prześladowaniami nazistowskimi wyemigrował wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Początkowo studiował historię oraz literaturę na Uniwersytecie Harvard. Od 1952 r. poświęcił się studiowaniu medycyny.

W latach 1965-1974 był profesorem Uniwersytetu Nowojorskiego, od 1974 Columbia University również w Nowym Jorku. Jest członkiem Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie.

Prowadził badania nad neuroprzekaźnikami. Odkrył, że obecność serotoniny w zakończeniach nerwowych jest niezbędna w procesie zapamiętywania informacji. Badał zjawiska pamięci krótko- i długotrwałej. Jego opublikowany w 1998 w American Journal of Psychiatry artykuł "A New Intellectual Framework for Psychiatry", zwany manifestem Kandela stanowi propozycję kanonu nowoczesnego podejścia psychiatrii do ludzkiej psychiki.

W 2000 otrzymał Nagrodę Nobla za badania nad fizjologicznymi podstawami mechanizmów pamięci.[potrzebne źródło] Wraz z nim Nagrodę Nobla otrzymali Szwed Arvid Carlsson i Amerykanin Paul Greengard.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Beata Tarnowska (red.), Nagrody Nobla. Leksykon PWN, Warszawa 2001