Robert Edwards

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Robert Geoffrey Edwards
Data i miejsce urodzenia 27 września 1925
Batley, Wielka Brytania
Data śmierci 10 kwietnia 2013
Zawód biolog, fizjolog
Wikicytaty Robert Edwards w Wikicytatach

Robert Geoffrey Edwards (ur. 27 września 1925 w Batley[1], zm. 10 kwietnia 2013) – brytyjski biolog, fizjolog, twórca metody zapłodnienia pozaustrojowego.

Wraz z Patrickiem Steptoe dokonał pierwszego zapłodnienia in vitro, z którego 25 lipca 1978 r. narodziło się pierwsze "dziecko z probówki" – Louise Brown. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za rok 2010[1].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Robert Geoffrey Edwards ukończył szkołę średnią - Manchester Central High School[2]. Studiował nauki biologiczne na Uniwersytecie Walijskim (en. University of Wales, Bangor), gdzie uzyskał tytuł specjalisty w zakresie zoologii jak również botaniki, następnie studiował w Instytucie Genetyki Zwierząt i Embriologii (en. Institute of Animal Genetics and Embryology) na wydziale Nauk Biologicznych (en. Biological Science) na Uniwersytecie Edynburskim (en. University of Edinburgh), gdzie w 1955 otrzymał tytuł doktora (Ph.D.).

W 1963 r. rozpoczął pracę na Uniwersytecie Cambridge (en. University of Cambridge), gdzie prowadził badania nad zapłodnieniem. W 1968 r. opracował laboratoryjną metodę zapłodnienia ludzkiej komórki jajowej i rozpoczął współpracę z Patrickiem Steptoe, chirurgiem ginekologicznym z Oldham, który później zaadaptował technikę laparoskopii do pozyskiwania komórek jajowych kobiet. Praktykę związaną z zapłodnieniem pozaustrojowym kontynuował w klinice Bourn Hall Clinic[3], założonej wraz ze Steptoem, który zmarł w 1988 r.

25 lipca 1978 r. o 23:47 w Oldham przyszła na świat Louise Brown, której narodziny były możliwe dzięki technologii zapłodnienia pozaustrojowego Edwardsa.

Wyróżnienia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

W 1984 r. został członkiem towarzystwa Royal Society.

W roku 2001 otrzymał Nagrodę Medycznych Badań Klinicznych Alberta Laskera (en. Albert Lasker Clinical Medical Research Award) przyznaną przez Fundację Laskera (en. Lasker Foundation) za: rozwój metod zapłodnienia in vitro - nową technologię, która zrewolucjonizowała postępowanie w ludzkiej niepłodności[4].

W 2007 r. The Daily Telegraph sklasyfikował Edwardsa na 26 miejscu 100 największych żyjących geniuszy[5].

4 października 2010 r. Uniwersytet Medyczny Instytut Karolinska przyznał Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny i fizjologii Edwardsowi za opracowanie metody zapłodnienia pozaustrojowego[6].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]