William Murphy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

William Parry Murphy (ur. 6 lutego 1892 roku, zm. 9 października 1987 roku) – amerykański lekarz, laureat Nagrody Nobla.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

William Parry Murphy urodził się w Stoughton w Wisconsin. Kształcił się w prywatnych szkołach średnich w Wisconsin i Oregonie, a następnie na Uniwersytecie w Oregonie. Studia ukończył w roku 1914 i przez następne dwa lata nauczał fizyki i matematyki w szkołach średnich Oregonu. W tym samym czasie przez rok uczęszczał do Medycznej Szkoły Uniwersytetu Oregońskiego w Portland, gdzie służył jako asystent w laboratorium oddziału anatomii. W okresie letnim uczęszczał na przyśpieszone kursy do Szkoły Medycznej w Chicago. W roku 1919 roku uzyskał stypendium Wiliama Stanislausa Murphy'ege z Medycznej Szkoły Harvarda w Bostonie. Stypendium te pobierał przez trzy lata i w 1922 roku uzyskał stopień doktora medycyny.

Przez dwa kolejne lata pracował jako lekarz domowy przy Rhode Island Hospital oraz jako asystent lekarza głównego w Peter Bent Brigham Hospital pod okiem profesora Henry A. Christiana. Po osiemnastu miesiącach został młodszym asystentem medycznym w szpitalu.

W 1924 roku, William Murphy został asystentem medycznym na Harvardzie. W latach od 1928 do 1958 wspinał się na kolejne szczeble kariery uczelnianej, poczynając od instruktora – asystenta wykładowcy po wykładowcę honorowego, tytuł który uzyskał w roku 1958.

Badania[edytuj | edytuj kod]

W 1923 William Parry Murphy, po odbyciu praktyki medycznej, rozpoczął badania nad cukrzycą i chorobą krwi. Jego badania nad anemią przyniosły efekty. Dla leczenia anemii i niedokrwistości niedobarwliwej oraz wydzielenia granulocytów użył zastrzyku domięśniowego z fragmentu wątroby. Wraz z George'em Richardsem Minotem i George'em Whipple w 1934 otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny za wprowadzenie pierwszej skutecznej metody leczenia niedokrwistości złośliwej surową wątrobą. W 1939 roku napisał na ten temat książkę pt. Anemia w praktyce:Szkodliwość Anemii.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

William Murphy poślubił Pearl Harriett Adams, 10 wrześniu 1919 i miał syna dr. Williama P. Murphy, Jr. oraz córkę, Priscilla Adams, która zmarła w 1936 roku.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

William Murphy był konsultantem w kilku szpitalach miejskich. Otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia m.in.

  • nagrodę Cameron Prize od Uniwersytetu w Edynburgu razem z George'em Minotem za prace nad anemią w 1930 roku;
  • Brązowy Medal Amerykańskiego Stowarzyszenia Medycznego dla jego modelu przedstawiającego metody leczenia anemii z ekstraktu wątroby (1934);
  • Order Białej Róży przyznany w Finlandii w 1934 roku;
  • Międzynarodowy Order za zasługi – Order of Merit, przyznany na Kubie w 1952 roku.

Prócz odznaczeń Murphy posiadał tytuły honorowego członka wielu instytucji naukowych w tym Niemieckiej Akademii Przyrodników – Leopoldina (Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Cases and Materials on Discrimination in Employment autorstwa William P. Murphy, Julius G. Getman, James E. Jones, Jr., wyd. West Pub. Co, 1987, ISBN 0-314-26129-X;

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]