Har Gobind Khorana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Har Gobind Khorana (ur. 9 stycznia 1922 w Raipur w Pendżabie Zachodnim, wówczas Indie Brytyjskie, obecnie Pakistan, zm. 9 listopada 2011 w Concord, Massachusetts) – amerykański biolog molekularny pochodzenia pendżabskiego, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizjologii i medycyny.

Studiował na Uniwersytecie Pendżabskim w Lahaur, uzyskując B.Sc. w 1943 i M.Sc w 1945. W tym samym roku uzyskał stypendium rządowe i wyjechał kontynuować edukację na University of Liverpool, gdzie w 1948 roku uzyskał tytuł doktora. W latach 1948-1949 odbywał staż podoktorski na ETH w Zurychu, gdzie współpracował z Vladimirem Prelogiem.

Po krótkim pobycie w Indiach ponownie przyjechał do Anglii i podjął pracę na Uniwersytecie Cambridge. Spędził na nim dwa lata (1950-1952), prowadząc badania dotyczące białek i kwasów nukleinowych. W 1952 wyjechał do Kanady, gdzie pracował Uniwersytecie Kolumbii Brytyjskiej, do 1960 roku. W latach 1960-1970 pracował na Uniwersytecie Wisconsin–Madison, a od 1970 na Massachusetts Institute of Technology.

Nagrodę Nobla otrzymał w 1968 roku wraz z Robertem Holleyem i Marshallem Nirenbergiem za odszyfrowanie kodu genetycznego i jego roli w syntezie białek.

28 lutego 1994 Uniwersytet im. Adama Mickiewicza przyznał mu tytuł doktora honoris causa.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]