Frederick Banting

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frederick Grant Banting
Frederick Grant Banting
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1891
Alliston, Ontario
Data śmierci 21 lutego 1941
Przyczyna śmierci wypadek lotniczy
Zawód lekarz, fizjolog
Narodowość kanadyjska
Uczelnia Uniwersytet w Toronto
Odznaczenia
Nagroda Nobla
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sir Frederick Grant Banting KBE[1], MC[2](ur. 14 listopada 1891 w Alliston, Ontario, zm. 21 lutego 1941) – kanadyjski fizjolog, odkrywca insuliny. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny[3].

Studiował medycynę na Uniwersytecie w Toronto, w czasie I wojny światowej służył w kanadyjskim korpusie medycznym. Po wojnie dokończył studia i pracował jako lekarz, prowadził prywatną praktykę oraz współpracował ze szpitalem dziecięcym w Toronto. Był także wykładowcą Uniwersytetu w Toronto. Od 1921 prowadził badania w instytucie naukowym przy uniwersytecie; zajmował się działaniem hormonu wytwarzanego w trzustce zwierzęcej. W 1922 wspólnie z asystentem Charlesem Bestem odkrył insulinę, co wkrótce okazało się przełomem w leczeniu cukrzycy.

W 1923 za odkrycie insuliny otrzymał Nagrodę Nobla. Razem z nim wyróżniono nagrodą zwierzchnika z instytutu, Johna Macleoda, natomiast pominięto Besta. W tej sytuacji Banting dobrowolnie podzielił się premią pieniężną z Nagrody Nobla ze swoim asystentem. W 1934 król Anglii Jerzy V nadał Bantingowi tytuł szlachecki Sir.

Zginął w wypadku lotniczym w trakcie lotu do Anglii. W 2004 w rankingu plebiscytowym "Wielkich Kanadyjczyków" zajął 4. miejsce.

Przypisy

  1. Frederick Banting Biography. [dostęp 2009-10-12].
  2. Frederick G. Banting – Biography. [dostęp 2009-10-12].
  3. The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1923 (ang.). Nobel Foundation. [dostęp 2009-10-07].