Johannes Fibiger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Johannes Fibiger

Johannes Andreas Grib Fibiger (ur. 23 kwietnia 1867 w Silkeborgu, zm. 30 stycznia 1928 w Kopenhadze) – duński lekarz patolog, laureat Nagrody Nobla w 1926 roku.

Studiował w Berlinie m.in. u Roberta Kocha i Emila Behringa. W 1890 roku uzyskał stopień doktora medycyny, a w 1895 roku w Kopenhadze obronił doktorat naukowy. Od 1900 roku był profesorem uniwersytetu kopenhaskiego. Jeden z założycieli czasopisma "Acta Pathologica et Microbiologica Scandinavica".

Jako pierwszy wywołał eksperymentalnie zmiany w żołądku szczurów poprzez karmienie karaluchami zawierającymi postaci larwalne nicienia spiroptera neoplasmatica. Fibiger zaobserwował przerzuty i wytwarzanie dalszych guzów. Opisał zmiany jako złośliwe (rakowate) i w 1926 roku został uhonorowany Nagrodą Nobla. Jego odkrycie, mimo że nie znalazło potwierdzenia, zapoczątkowało doświadczenia nad rakiem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wulf von Bonin, Erich Bagge, Robert Herrlinger: Laureaci nagrody Nobla. Chemia, fizyka, medycyna. Warszawa: 1969.