Arvid Carlsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Arvid Carlsson (2011)

Arvid Carlsson (ur. 25 stycznia 1923 w Uppsali) – szwedzki neurobiolog, laureat Nagrody Nobla z 2000 roku.

W latach 1944–1959 pracował na uniwersytecie w Lund, a w latach 1959–1989 był profesorem farmakologii na uniwersytecie w Göteborgu.

Jego badania przyczyniły się do poszerzenia wiedzy na temat choroby Parkinsona. Wykazał, że osoby cierpiące na tę chorobę mają w mózgu zbyt mało dopaminy – neuroprzekaźnika przenoszącego impulsy elektryczne między komórkami. Zajmował się także innym neuroprzekaźnikiem – serotoniną. Na podstawie prac Carlssona opracowano wiele środków antydepresyjnych, m.in. prozac.

W 1994 został wyróżniony Nagrodą Japońską, a w 2000 Nagrodą Nobla w dziedzinie medycyny (razem z Paulem Greengardem i Erikiem Kandelem) – za przełomowe w neurobiologii poznanie na poziomie molekularnym mechanizmów funkcjonowania mózgu[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Beata Tarnowska (red.): Nagrody Nobla, Leksykon PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13393-7.