Kościół Chrześcijan Baptystów w RP
| Kościół Chrześcijan Baptystów w RP | |||||||||
| Kościół Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej | |||||||||
| Dewiza: Wierny Słowu i odważny w świadectwie (Obj 3,8) | |||||||||
| Klasyfikacja systematyczna wyznania | |||||||||
| Chrześcijaństwo └ Protestantyzm └ Baptyzm |
|||||||||
| Ustrój kościelny | kongregacjonalno-synodalny | ||||||||
| Nurty pobożnościowe | Ewangelikalizm | ||||||||
| Siedziba |  Polska, Warszawa |
||||||||
| Zwierzchnik • tytuł zwierzchnika |
pastor dr Mateusz Wichary przewodniczący Rady Kościoła |
||||||||
| Zasięg geograficzny | Rzeczpospolita Polska | ||||||||
| Członkostwo | Światowy Związek Baptystyczny Europejska Federacja Baptystyczna Polska Rada Ekumeniczna Alians Ewangeliczny w RP |
||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||
| Strona internetowa | |||||||||
| Baptyzm | |||
|---|---|---|---|
 |
|||
|
|||
|
|||
|
|||
|
|||
|
|||
|
|||
|
|||
| Portal • Kategoria | |||
Kościół Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej – chrześcijański wolny Kościół protestancki o charakterze ewangelikalnym, zrzeszający większość baptystów żyjących w Polsce. Posiada 6500 wiernych[1]. Jest członkiem Polskiej Rady Ekumenicznej, Konferencji Kościołów Europejskich, Aliansu Ewangelicznego w RP, Europejskiej Federacji Baptystycznej oraz Światowego Związku Baptystycznego. Organem prasowym Kościoła jest kwartalnik Słowo Prawdy. Siedzibą władz Kościoła jest miasto stołeczne Warszawa. Podstawą prawną działalności Kościoła jest Ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej z dn. 30 czerwca 1995 r[2]. Obecnym Przewodniczącym Rady Kościoła jest pastor dr Mateusz Wichary.
Spis treści |
Historia[edytuj]
Początki baptyzmu na świecie[edytuj]
Początki baptyzmu łączą się z reformacją protestancką. Pierwsze zbory baptystyczne powstały na glebie angielskiego jej skrzydła, wśród purytan. W 1607 r. niezależny zbór z Gainsborough przenosi się do Amsterdamu w Holandii. Tam jego pastor poznaje teologię mennonicką, razem z przekonaniem o konieczności chrztu świadomego, jako aktu wiary. W wyniku dyskusji w 1609 pastor Smyth chrzci samego siebie i następnie chrzci zbór. Nie jest to zbór mennonicki; tak powstaje pierwszy zbór baptystyczny. Czasem przyjmuje się również datę 1612 r. - datę założenia pierwszego zboru baptystycznego w Anglii.
Historia baptyzmu w Polsce[edytuj]
Początki polskiego baptyzmu na terenie byłego Królestwa Kongresowego łączą się z osobą wiejskiego nauczyciela, luteranina Gotfryda Fryderyka Alfa (1831-1898), mieszkającego we wsi Adamów koło Pułtuska. Pod wpływem lektury Biblii przeżył on duchowe odrodzenie i dzięki wsparciu misjonarzy baptystycznych z Prus Wschodnich (Zbór w Elblągu) został wraz z grupą innych wierzących ochrzczony dnia 28 listopada 1858 roku. Ten dzień przyjmuje się jako początek baptyzmu na rdzennych ziemiach polskich oraz datę powstania zboru baptystycznego w Adamowie (pierwszego w zaborze rosyjskim).
Baptyzm na współczesnych ziemiach polskich pojawił się wcześniej. W pruskim Elblągu pierwszy zbór baptystyczny powstał w 1844 roku, Wrocławiu, Olsztynie i Szczecinie w 1846, a w Legnicy w 1849. Założycielem wszystkich tych niemieckich zborów był Johann Gerhard Oncken, który rozpoczął ruch baptystyczny w Europie poza Wyspami Brytyjskimi.
W pierwszym stadium rozwoju tzn. do początku lat 20. XX w., baptyzm rozprzestrzeniał się głównie wśród zamieszkałej na ziemiach polskich ludności niemieckiej. Po tej dacie zaczął zyskiwać coraz szersze przyjęcie wśród Polaków, zwłaszcza na ówczesnych wschodnich rubieżach Rzeczypospolitej. W okresie międzywojennym istniały dwa związki baptystyczne: niemiecki i słowiański, skupiające wspólnie u progu II wojny światowej ponad 17 000 dorosłych członków, co ogółem tworzyło społeczność liczącą około 50 000 wiernych.
Wojna przyniosła baptystom w Polsce olbrzymie straty, tak pod względem ilości wiernych, których duża liczba zginęła w trakcie działań okupacyjnych i wojennych bądź znalazła się poza nową granicą państwa, jak i w wymiarze materialnym. W okresie okupacji na terenie Generalnego Gubernatorstwa baptyści byli skupieni w zarejestrowanym w 1942 r. Związku Nieniemieckich Ewangelicko-Wolnokościelnych Zborów.
Przed II wojną światową baptyści działali zgodnie z prawami i przepisami obowiązującymi w 3 zaborach oraz z art. 111 i 112 Konstytucji marcowej. W 1946 Polski Kościół Chrześcijan Baptystów zyskał w Polsce uznanie prawne, w 1968 otrzymał zatwierdzenie swojego statutu. Obecnie działalność Kościoła w Polsce reguluje ustawa z dn. 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w RP.
W 1978 roku ważnym wydarzeniem była wizyta Billy Grahama[3].
Struktura organizacyjna[edytuj]
Działalność[edytuj]
Status prawny Kościoła określa ustawa z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1995 r. Nr 97, poz. 480). Kościół jest niezależny od jakiejkolwiek zagranicznej władzy duchownej lub świeckiej. Jest następcą prawnym zborów, organizacji i gmin baptystycznych działających na obecnym terytorium RP przed dniem 1 września 1939.
W kościele działają następujące służby i agendy:
- Komisje:
- Komisja Ewangelizacji i Edukacji
- Komisja Studiów i Badań
- Komisja Finansów i Administracji
- Komisja Komunikacji, Promocji i Rozwoju
- Służby:
- Służba Młodzieży
- Służba Dziecięca
- CEL - Centrum Edukacji Liderów
- Służba Kobiet
- Duszpasterstwa:
- Duszpasterstwo Dzieci i Młodzieży
- Duszpasterstwo Akademickie
- Duszpasterstwo Osób Stanu Wolnego
- Duszpasterstwo Rodzin
- Duszpasterstwo Seniorów
- Duszpasterstwo Chorych
- Duszpasterstwo Osadzonych
- Duszpasterstwo Służb Mundurowych
Uczelnią wyższą kościoła jest Wyższe Baptystyczne Seminarium Teologiczne w Warszawie. Podstawową jednostką organizacyjną Kościoła jest zbór. Aby powstał zbór, musi do niego należeć co najmniej 25 członków. Obecnie największymi zborami baptystycznym są: I zbór we Wrocławiu oraz zbór w Białymstoku, które liczą ponad 300 członków. W całym kraju unia zborów baptystycznych liczy sobie około 4700 członków, a wraz z dziećmi i sympatykami około 6500-7000 osób.
Ponadto kościół posiada cztery ośrodki: katechetyczno-wypoczynkowy w Świętajnie, kolonijne: w Bielicach i Narewce, a także ośrodek konferencyjno-rekolekcyjny w Warszawie - Radości oraz Dom Opieki w Białymstoku. Kościół jest także organizatorem wielu konferencji, zjazdów, obozów itd.
Naczelną władzą Kościoła Chrześcijan Baptystów jest Krajowa Konferencja Kościoła mająca uprawnienia ustawodawcze, która zbiera się co 3 lata i m.in. wybiera Przewodniczącego Rady Kościoła który wchodzi w skład Rady Kościoła (9 przedstawicieli okręgów Kościoła + Przewodniczący Rady Kościoła) oraz Komisję Rewizyjną.
Przewodniczący Rady Kościoła od roku 1945 do chwili obecnej:
- 1945 - 1968 - Aleksander Kircun
- 1968 - 1980 - Michał Stankiewicz (3 kadencje)
- 1980 - 1984 - Piotr Dajludzionek
- 1984 - 1987 - Michał Stankiewicz
- 1987 - 1995 - Konstanty Wiazowski (2 kadencje)
- 1995 - 1999 - Grzegorz Bednarczyk
- 1999 - 2007 - Andrzej Seweryn (2 kadencje)
- 2007 - 2013 - Gustaw Cieślar (2 kadencje)
- 2013 - Mateusz Wichary
Kościół Chrześcijan Baptystów jest członkiem Polskiej Rady Ekumenicznej oraz Aliansu Ewangelicznego, a także Światowego Związku Baptystycznego.
Struktura Kościoła[edytuj]
Przypisy
- ↑ Statystyki Kościołów i związków wyznaniowych w Polsce
- ↑ Ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej
- ↑ Billy Graham w Polsce. Michał Stankiewicz (red.). Warszawa: Słowo Prawdy, 1979, s. 1-254.
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Oficjalna strona Kościoła Chrześcijan Baptystów
- Stargard Kościół Chrześcijan Baptystów
- Kościół Chrześcijan Baptystów – Pierwszy Zbór w Gdańsku
|
||||||||
|
||||||||
