Armia Zbawienia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Armia Zbawienia
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Protestantyzm
   └ Metodyzm
Ustrój kościelny paramilitarny
Zasięg geograficzny ogólnoświatowy
Członkostwo Alians Ewangeliczny w RP
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sztandar Armii Zbawienia
Międzynarodowa Centrala Armii Zbawienia w Londynie
The William Booth Memorial Training College, Denmark Hill, Londyn: Akademia kształcąca oficerów Armii Zbawienia w Wielkiej Brytanii
Parada Armii Zbawienia na ulicach Oxfordu
Działalność Armii Zbawienia w Japonii

Armia Zbawienia (ang. Salvation Army) – chrześcijańskie wyznanie protestanckie o charakterze ewangelikalnym, metodystycznym i uświęceniowym, zorganizowane w sposób hierarchiczny na podobieństwo organizacji militarnych.

Doktryna religijna Armii Zbawienia określana jest mianem salwacjonizmu. Wyznanie znane jest z działalności charytatywnej.

W Polsce zarejestrowane pod nazwą Kościół Armia Zbawienia w Rzeczypospolitej Polskiej[1], jest członkiem Aliansu Ewangelicznego w RP.

Historia i rozwój[edytuj | edytuj kod]

Założycielem Armii Zbawienia był pastor metodystyczny William Booth (1829-1912), który uznał, że jego misją jest głoszenie Ewangelii nie w kościołach, ale na ulicach Londynu, zwłaszcza bezdomnym i żebrakom. W tym celu wspólnie z żoną Catherine powołał w 1865 Misję Chrześcijańską Wschodniego Londynu, którą w 1878 przemianował na Armię Zbawienia. Razem z nową nazwą Booth wprowadził nowy styl z mundurami, stopniami wojskowymi oraz sztandarami. Od tego momentu ruch począł się szybko rozwijać i obecnie liczy ponad 25 tysięcy oficerów, 2,5 miliona żołnierzy (członków), 4,5 miliona wolontariuszy i 100 tysięcy pracowników pracujących w 114 krajach świata oraz prowadzących szpitale, ośrodki dla bezdomnych i uzależnionych, domy starców. Obejmuje pomocą 30 milionów ludzi. Znane jest zaangażowanie salwacjonistów w walkę z wyzyskiem seksualnym kobiet oraz w dystrybucję żywności w Afryce. Roczny budżet Armii Zbawienia jest szacowany na 1,5 miliarda dolarów, co czyni ją jedną z największych organizacji charytatywnych na świecie.

Nauka[edytuj | edytuj kod]

Doktrynalnie salwacjonizm wyrasta z tradycji arminiańskiej oraz metodystycznej. Jednocześnie interpretuje on chrześcijaństwo jako walkę duchową, w której Bóg potrzebuje własnej armii. Jedyną podstawą wiary jest Pismo Święte (zasada Sola scriptura). Armia Zbawienia nie praktykuje rytuałów i sakramentów - ani chrztu, ani Wieczerzy Pańskiej. Każdy z członków (żołnierzy) Armii Zbawienia, poza akceptacją przywództwa i obowiązku pracy ewangelizacyjnej lub charytatywnej (na zasadzie wolontariatu) zobowiązany jest do przyjęcia zasad wiary i złożenia przysięgi wojskowej, która zastępuje chrzest. Przysięga zakłada wyznanie Jezusa Chrystusa jako jedynego Pana i Zbawiciela oraz zobowiązanie do posłuszeństwa Duchowi Świętemu, modlitwy, służby i studiowania Pisma Świętego. Żołnierze zobowiązują się również do abstynencji od alkoholu, tytoniu, narkotyków, niekorzystania z pornografii oraz wystrzegania się gier hazardowych. Każdy z nich ma obowiązek osobistego głoszenia Królestwa Bożego i konieczności nawrócenia oraz przekazywania części swoich zarobków na potrzeby wspólnoty.

Armia Zbawienia przywiązuje dużą wagę do symboli i hierarchii. Po służbie kadeckiej oficerowie (którzy są odpowiednikiem pastorów) awansować mogą kolejno na stopnie: porucznika, majora, podpułkownika, pułkownika, komisarza (commisioner), szefa sztabu i generała, który stoi na czele wyznania i który sprawuje władzę nad wszystkimi żołnierzami, a zwłaszcza oficerami.

Przymierze żołnierza[edytuj | edytuj kod]

Główne zasady wiary Armii Zbawienia znane są jako Przymierze Żołnierza, składane podczas zaprzysiężenia:

  1. Wierzymy, że Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu zostało spisane pod Bożym natchnieniem oraz że stanowi ono jedyną Boską podstawę chrześcijańskiej wiary i praktyki.
  2. Wierzymy, że jest jeden Bóg, nieskończenie doskonały, Stwórca, Kontynuator i Namiestnik wszechrzeczy; jest On również jedynym obiektem oddawania czci.
  3. Wierzymy w trzy osoby boskie - Ojca, Syna i Ducha Świętego - niepodzielne w swej istocie i równe w mocy i chwale.
  4. Wierzymy, że w osobie Jezusa Chrystusa natura Boska i ludzka współistnieją, tak że jest On prawdziwie i całkowicie Bogiem oraz prawdziwie i całkowicie człowiekiem.
  5. Wierzymy, że nasi pierwsi rodzice zostali stworzeni w stanie niewinności, lecz poprzez swe nieposłuszeństwo stracili swą czystość i szczęście; w konsekwencji swego upadku wszyscy stali się grzesznikami, całkowicie zdeprawowani, i jako tacy podlegają sprawiedliwemu gniewowi Boga.
  6. Wierzymy, że Pan Jezus Chrystus poprzez swe cierpienie i śmierć odkupił cały świat, aby każdy mógł być zbawiony.
  7. Wierzymy, że nawrócenie do Boga, wiara w naszego Pana Jezusa Chrystusa oraz odrodzenie w Duchu Świętym są niezbędne do zbawienia.
  8. Wierzymy, że jesteśmy usprawiedliwieni z łaski przez wiarę w naszego Pana Jezusa Chrystusa; ten zaś, kto uwierzy, ma świadectwo w sobie.
  9. Wierzymy, że trwanie w stanie zbawienia zależy od trwania w posłuszeństwie wiary w Chrystusie.
  10. Wierzymy, że przywilejem wszystkich wierzących jest być całkowicie uświęconym i że ich cały duch, dusza i ciało mogą być zachowane bez skazy, aż do przyjścia naszego Pana Jezusa Chrystusa.
  11. Wierzymy w nieśmiertelność duszy, zmartwychwstanie ciała, sąd ostateczny przy końcu świata, wieczne szczęście sprawiedliwych oraz w niekończącą się karę nieprawych.

Armia Zbawienia w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Armia Zbawienia w Polsce rozpoczęła działalność w 2005 roku. Pierwszą jej placówką był Korpus Warszawski. Korpus prowadzi spotkania informacyjne pt. „Pierwsze kroki z armią” oraz regularne studia biblijne dla osób chcących zapoznać się z nauką Pisma Świętego. Co niedzielę odbywają się nabożeństwa. Armia Zbawienia w Polsce rozwija swoją działalność w Warszawie, Starachowicach, Malborku i Rzeszowie[2].

Lista generałów Armii Zbawienia[edytuj | edytuj kod]

William Booth, założyciel i pierwszy generał Armii Zbawienia
Lp. Lata kadencji Imię i nazwisko
1. 1878 — 1912 William Booth
2. 1912 — 1929 Bramwell Booth
3. 1929 — 1934 Edward Higgins
4. 1934 — 1939 Evangeline Booth
5. 1939 — 1946 George Carpenter
6. 1946 — 1954 Albert Orsborn
7. 1954 — 1963 Wilfred Kitching
8. 1963 — 1969 Frederick Couts
9. 1969 — 1974 Erick Wickberg
10. 1974 — 1977 Clarence Wiseman
11. 1977 — 1981 Arnold Brown
12. 1981 — 1986 Jarl Wahlström
13. 1986 — 1993 Eva Burrows
14. 1993 — 1994 Bramwell Tillsley
15. 1994 — 1999 Paul Rader
16. 1999 — 2002 John Gowans
17. 2002 — 2006 John Larsson
18. 2006 — 2011 Shaw Clifton
19. 2011 — 2013 Linda Bond

Światowy rozwój Armii Zbawienia[edytuj | edytuj kod]

Światowy rozwój Armii Zbawienia (stan na rok 2007)
Siedziba w Jönköping (Szwecja)
Siedziba w Tokio (Japonia)
Siedziba w Sydney (Australia)
Siedziba w Ålesund (Norwegia)
Siedziba w Ma On Shan (Hongkong)
Siedziba w Singapurze
Rok Nowy obszar
1865 Anglia
1874 Walia
1879 Jersey, Szkocja
1880 Australia, Irlandia Północna, Stany Zjednoczone
1881 Francja
1882 Alderney, Kanada, Guernsey, Indie, Szwecja, Szwajcaria
1883 Wyspa Man, Nowa Zelandia, Pakistan, Republika Południowej Afryki, Sri Lanka
1884 Irlandia, Święta Helena
1886 Niemcy, Nowa Fundlandia
1887 Dania, Włochy, Jamajka, Holandia
1888 Norwegia
1889 Belgia, Finlandia
1890 Argentyna, Urugwaj
1891 Zimbabwe, Zulu
1894 Wyspy Alandzkie (do 1950), Hawaje, Indonezja
1895 Gibraltar (do 1968), Gujana, Islandia, Japonia
1896 Bermudy, Malta (do 1972)
1898 Alaska, Barbados
1901 Trynidad i Tobago
1902 Grenada, Saint Lucia
1903 Antigua i Barbuda, Saint Vincent i Grenadyny
1904 Panama
1907 Kostaryka
1908 Korea Południowa
1909 Chile
1910 Paragwaj, Peru
1913 Rosja (do 1923)
1915 Belize, Birma
1916 Chiny (do 1951), Mozambik, Saint Kitts i Nevis
1917 Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych
1918 Kuba
1919 Czechosłowacja (do 1950)
1920 Boliwia, Nigeria
1921 Kenia
1922 Brazylia, Ghana, Zambia
1923 Łotwa (do 1939)
1924 Wyspy Owcze, Węgry (do 1949)
1926 Surinam
1927 Austria, Estonia (do 1940), Curaçao (do 1980)
1930 Hongkong
1931 Bahamy, Uganda
1933 Gujana Francuska (do 1952), Tanzania, Jugosławia (do 1948)
1934 Algieria (do 1970), Demokratyczna Republika Konga, Mandżukuo (do 1945)
1935 Singapur
1936 Egipt (do 1949)
1937 Kongo, Meksyk, Filipiny
1938 Malezja
1950 Haiti
1956 Papua-Nowa Gwinea
1960 Suazi
1962 Portoryko
1965 Tajwan
1967 Malawi
1969 Lesotho
1970 Bangladesz
1971 Portugalia, Hiszpania
1972 Wenezuela
1973 Fidżi
1976 Gwatemala
1978 Wyspy Kanaryjskie
1980 Gujana Francuska (reaktywowano)
1985 Angola, Kolumbia, Ekwador, Wyspy Marshalla
1986 Tonga
1988 Liberia
1989 Salwador, Tajlandia (do 1993)
1990 Czechy (reaktywowano), Węgry (reaktywowano), Łotwa (reaktywowano)
1991 Rosja (reaktywowano)
1992 Białoruś (do 1996), Somalia (do 1995)
1993 Gruzja, Ukraina
1994 Guam, Mikronezja, Mołdawia
1995 Dominikana, Estonia (reaktywowano)
1996 Rwanda
1997 Botswana
1999 Sint Maarten
2000 Makau
2004 Litwa, Rumunia
2005 Falklandy, Polska
2007 Grecja, Burundi
2008 Namibia, Mali, Kuwejt, Mongolia[3][4]
2009 Nepal[5]
2010 Nikaragua, Sierra Leone, Zjednoczone Emiraty Arabskie
2011 Togo, Turks i Caicos, Wyspy Salomona

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]